Een Huisdier


Het  is bij ons toch echt het huishouden van Jan Steen hoor, Onze zoon slaapt op de zolder , Hij heeft zijn eigen plekkkie daar en moeders (ik dus)  zeurt hem dan niet constant aan de kop, omdat zijn kamer weer een puinhoop is.

 
                 “Nou, hij is 17 jaar ,hij kan dat heel goed zelf en als moeders eens boven de trap uitloert valt het meestal ook wel mee. Er is echter een regel waar ik echt op sta en die is blijkbaar toch wel zo moeilijk te handhaven. Ik wil niet hebben dat ze met eten ,chips , e.d. naar boven gaan.
 
                 Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste wordt het door het hele huis gelopen. Ten tweede vind ik het geen prettig idee als daarboven iets ligt te rotten omdat ze te lui zijn om het goed weg te gooien ( beneden in de prullenbak dus) Tja, dan moet je wel de trap af lopen natuurlijk. Ten derde komt als reden bij dat ik anders weer zelf boven moet gaan poetsen en ik vind dat een jongen van 17 in deze geemancipeerde tijd dat best wel zelf kan doen. Van stof, heb ik geen last dat is zijn probleem, Hij brengt zijn was het bed wordt regelmatig verschoond.Als volgende reden en dat vind ik zelf ook wel aardig is dat ik ze dan tenminste nog eens tegenkom in huis. Zo van:    “Hé , ben jij ook al thuis wat leuk. Hoe was het op school , heb je je huiswerk af, Lukt het allemaal nog een beetje enzovoorts.” Want mijn puber kan een echte holbewoner zijn, lekker teruggetrokken, computer aan en spelletje spelen Gelukkig ook met zijn zus want dan kan hij tenminste winnen.
En als laatste reden : IK WIL GEEN MUIZEN IN HUIS!!!! 
 
                “Mam? “:wordt er opeens gezegd ” Hebben wij nog dat muizenvalletje ergens? ” Ja dat ligt wel ergens moet je maar eens kijken in de schuur. Hoezo?”  “Oh niets bijzonders,heb ik even nodig voor iets .”Oh nou, dan moet je even zoeken,ik weet niet precies waar dat ligt.”
Mijn alarmbelletjes zijn inmiddels wel afgegaan ,maar ben op dat moment even met wat anders bezig (wat hebben ze dat toch altijd goed in de gaten dat je even niet opletof even geen tijd hebt) en zo gaat dat langs me heen .
 
                Nog geen uur later zie hem lopen met een plexiglas bakje, dat hij bij zijn opa heeft geleend. Dus alarmbellen zijn inmiddels alarmsirenes geworden en ik ben eens aan het bekijken wat hij nu allemaal aan het doen is. Ik schenk mezelf een bak koffie in en ga lekker in de keuken aan de bar zitten, zodat ik het allemaal goed in de gaten kan houden. Hij is hooi en zaagsel aan het verzamelen, vindt een klein bakje in de keuken , en zoekt wat konijnenvoer uit,en ik zie de bui al hangen.
“Wat ben je nu toch allemaal aan het doen? “: vraag ik overbodig.”Nou: zegt mijn knul heel trots “ik heb een muisje zien lopen. Hij zat in mijn schooltas want daar zat nog een koekje in . Ja, Ik wist echt niet dat die er nog inzat hoor. Want ook hij zag inmiddels de bui hangen, hij had zichzelf immers verraden. “En die heb ik nu gevangen en nou wil ik hem in dat bakkie doen want dat vind ik leuk. Heb ik tenminnste iets dat leeft, dat is  wel zo gezellig toch? Zo erg is dat toch niet? “
 
                 Ik moet lachen hoe mijn stoere zoon van 17 zich bekommert om een klein muisje en laat hem maar zijn gang gaan. “Als je maar zorgt dat die niet ontsnapt want voor je het weet zit het hele huis vol. En daar heb ik toch echt geen zin in hoor.” Ik zie de bui alweer hangen want als dat beessie het niet redt om wat voor reden dan ook , dan zal hij wel komen vragen om iets anders een tamme of een hamster of zo.( want dat is wel zo gezellig toch).   Volgens mij doen die beestjes het niet zo goed in gevangenschap. En ik denk terug aan de tijd dat ik klein was en muizen heb gevangen, volgens mij was de lol er gauw van af. We zullen wel weer zien. 
 
 

quote’s


De vlinder
Een man vindt een cocon van een vlinder en neemt deze mee naar zijn huis. Op een dag verschijnt er een kleine opening in de cocon. De man kijkt een paar uur toe hoe de vlinder worstelt om zich door de kleine opening naar buiten te werken. vlinder Het lijkt erop dat het proces niet langer meer vooruit gaat. Het ziet er naar uit dat de vlinder zover gekomen is als hij kan en niet meer verder komt. Dus besluit de man de vlinder te helpen. Hij neemt een schaar en knipt de rest van de cocon open. De vlinder kan zich nu vrij eenvoudig losmaken. Maar de vlinder heeft een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De man verwacht dat de vlinder elk moment zijn vleugels zal uitslaan en het lichaam daarmee ondersteunt. Maar dat gebeurt niet. De vlinder besteedt de rest van zijn leven aan rondkruipen met een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De vlinder is nooit in staat te vliegen.

Wat de man in al zijn goedheid niet begreep was dat de krappe cocon en de worsteling die nodig was om door de opening te kruipen, de manier was om de lichaamsvloeistof van de vlinder in de vleugels te pompen zodat de vlinder klaar zou zijn te vliegen als het de vrijheid had bereikt uit de cocon.

Soms zijn worstelingen exact wat we nodig hebben in het leven. Als we onszelf toe zouden staan zonder obstakels door het leven te gaan, zouden we invalide zijn. We zouden nooit zo sterk worden als wat we kunnen zijn.

We zouden nooit kunnen vliegen. Dit verhaal is overgenomen van  spiritueelnetwerk.nl met geen enkele andere bedoeling dan te stemmen tot nadenken.