verjaardag


11 juli 1990  , alweer 18 jaar geleden is mijn zoon geboren. Ik kan het me nog herinneren als de dag van gister.

De pijn, de inleiding, de harde buiken en de misselijkheid. Nee het was niet een van die mooie zwangerschappen uit het boekje. Absoluut niet het was eerder  het tegenovergestelde.  Maar gelukkig was dat ook meteen de laatste ellende, want uit die zwangerschap was een prachtige jongen geboren. En al heeft het even geduurd , wij zijn vier handen op een buik. Mijn buik denk ik want die is heeft het meest geleden. En nu is hij alweer 18 jaar.

Eerst vond ik het wel mooi, bijzonder….. mijn knul op weg naar volwassenheid. Zo heb ik hem ook opgevoed, nooit klein gehouden in tegenstelling tot zijn oma die hem maar al te graag vertroetelde en verwende. Ach daar zijn oma’s voor en dat  compenseerde weer mijn opvoeding  van vroeg losgelaten, voor jezelf opkomen, zelf problemen oplossen,  uit logeren, met opa een week in een trekkershut als mannen onderelkaar,  Ooh, wat waren de leraren blij met mij. ( Veel van zijn leraren waren ook mijn leraren geweest, hihi.. )  want mijn Pim is een knul die weet wat hij wil, maar ook wanneer hij dat wil.

Die maak je niet gek met dreigementen van een brief naar je moeder of nablijven, ach ja daar hebben we ook te veel voor meegemaakt om ons over zoiets kleins zo druk om te maken en trouwens ik heb nooit problemen met hem gehad, altijd verstandig als hij uitging alles in overleg altijd van mam wat vindt jij ervan?  ik kijk er zo tegenaan en jij? .En altijd dood en dood eerlijk, die jongen kan gewoon niet liegen , Wel eens een leraar aan de telefoon gehad waarvan ik het verhaal al wist en dan waren ze verbluft dat hij het gewoon tegen zijn moeder verteld had. Tja daar sta je dan als leraar want dan heb je als moeder natuurlijk wel een grote troef in de hand.   

18 jaar het lijkt niets en ik ben toch heel trots en dan komen de eerste brieven binnen zoals de IB groep/ studiefinanciering, het eerste wat je nodig hebt als 18- jarige is een lening……….. want de studiefinanciering is 72 euro per maand schoolgeld 990 per jaar ziekenfonds 100 euro per maand oke je krijgt wat terug dus 50 euro per maand, dus reken maar uit ……..maar hoera , de regering is zeer bereid om mee te werken om je als 18-jarige meteen een slaaf van het systeem te maken.
De belastingdienst, het ziekenfonds en dan pas beginnen hij en ik me te realiseren dat dit wel een hele aparte leeftijd is. 18 jaar , Volwassen volgens de wet, oud genoeg om te stemmen, rijlessen,  je eigen ziekenfonds verzekeringen enz. dus mijn knulletje is nu groot , volwassen , zogenaamd zelfstandig.

Dus nu begint het echte loslaten pas. Om hem maak ik me niet zo druk. Hij redt zich wel, ik  vraag me alleen af of zijn moeder ( ik dus ) ook zo sterk is als ze er straks weer alleen voor staat. Zoals ze zichzelf al jaren wijsmaakt kinderen krijg je om ze te begeleiden naar volwassenheid en zelfstandigheid. Of als er een belangrijk ander in zijn leven komt waaraan hij vraagt ik zie het zo hoe zie jij het ?

18 jaar zo groot en

toch nog zo klein
 

Goede voeding.


 
Ik merk dat op de space de discussie gaat over goede voeding en dat gezond eten voor iedereen beschikbaar is als je maar wilt. Daar wil ik toch even op reageren…..
Gezond eten is gewoon  duurder. gezond betekent, gevarieerd. afwisselend, met voldoende voedingsstoffen en vitamines. 
Wij hebben in de bijstand gezeten , van minimumloon geleefd , dus ik weet waar ik over praat. Iedere dag werd er gekookt , maar er moesten wel keuzes gemaakt worden waar we niet blij mee waren, zo hadden we van die zakken witte  rijst( daar deed je een maand mee )  ipv zilvervliesrijst ( twee krappe maaltijden  met vier man)   nooit geen olijfolie maar goedkope boter (dus niet plantaardig) Brood , nou meergranen brood konden we vergeten dat was twee tot drie keer zo duur. We waren al blij met dat goedkope kauwgombrood. Vis , ja in de vorm van visstick waar meer paneermeel op zit dan er vis in zit. Verse groente, zelfs in het seizoen is dat nog duurder want met vier man is dat  een kilo groente waarvan je een deel afval hebt dat wel betaald moet worden. Twee keer,  een keer in de winkel en een keer om het weg te gooien,  Dus twee blikken bonen bij de aldi waren veel goedkoper en ja daar zit dan wel weer heel veel zout in. Het verste fruit wat we kregen waren de afvalappels van de markt waar we dan appelmoes van konden maken. Snoepen of snacken ?  Kinderen die kwamen spelen waren meestal degenen die ergens om vroegen en waren altijd verbaasd als ze hier komen en er niets op tafel stond.
Of ze vroegen om een zakje chips waarbij de kinderen antwoorden dat hebben we niet maar je mag wel een plakje ontbijtkoek, dat vriendelijk werd afgewezen met een laat maar. Ja een kopje thee en een biscuitje mag dat misschien ?  Mc Donalds hebben de kinderen alleen van binnen gezien als ze mee mochten met een kinderfeestje. ( ze vonden en vinden het niet eens lekker). Wat wel goedkoop is en goed vult zijn pannenkoeken, kun je indenken wat daar in zit. 
En moeders die niet koken voor de kinderen, zie ik alleen maar bij tweeverdieners, waar de moeders van hot naar haar rennen om de boel te organiseren.  Dus ja het systeem is verrot, de invoering van de euro, de hoge benzine prijzen. en alle zogenaamde biologische en eco produkten  voeren de prijzen op . Maar ook hele slechte invloed en voorlichting van de reclames. Cornflakes zogenaamd gezond en ideaal om de ochtend mee te beginnen zitten vol met suikers en wat staat er op het pak, Met meer granen, en toegevoegde vitamines. alsof het gezond is .
Ik vraag me dan altijd af , meer granen dan wat , toegevoegde vitamines waarom, minder vet dan wat?    Ga eens eerlijk de winkel in en probeer eens te kijken wat nu echt gezond is. Tegenwoordig hebben ze het: Ik kies bewust logo en ik eet gezond , let eens op, op welke artikellen die zitten. Het zijn vaak de duurdere merkartikel en neem eens een vergelijkbaar produkt en kijk eens eerlijk wat erin zit, vaak zit er in de goedkopere versies meer vetten of meer koolhydraten en zouten juist alle dikmakers. 
 

Schaduw van de wind


Carlos Ruiz Zavon
 
De beschrijving in de boekenlijst doet het boek eigenlijk geen eer aan. Het boek gaat over een jongen zoon van een boekenhandelaar die in contact komt met de geheime boekenwereld. Het eerste boek dat hij vindt, maakt zoveel indruk op hem dat hij meer wil weten over de schrijver zijn achtergrond en ander materiaal dat hij geschreven.  
De gebruikte omschrijvingen van Zavon zijn zeer uitgebreid en hij is  bijna poetisch in zijn beschrijvingen van Barcelona en de straten . Je krijgt bijna de neiging om op Google Earth te onderzoeken of je de plaatsen waar het afspeelt kunt vinden ware het niet dat het boek je in de ban houdt. En zijn een paar stukken geweest waar de beschrijvingen zo uitgebreid waren dat ik het twee keer moest lezen om de draad te blijven volgen of te bepalen wat er nu eigenlijk gezegd wil worden  maar dat was absoluut geen straf. Op zich is het een verhaal dat lekker doorleest maar ook makkelijk opzij te liggen is. Sommige boeken moet je meteen doorlezen om in het verhaal te blijven . Maar dit boek is door zijn beschrijvingen uitnodigend genoeg om weer snel in verdiept te raken. 
De geschiedenis van de schrijver waar het in het boek over gaat, lijkt zich te verweven in het leven van de jongen.
De jongen gaat op onderzoek uit en komt in allerlei verwikkelingen terecht waarvan je kunt twijfelen tussen toeval of lotsbeschikking.  Door gebeurtenissen wordt de jongen geleefd en moet hij volwassen worden, waarbij het gelezen boek steeds op de achtergrond aanwezig is. Er zitten een paar plots, dwaalsporen en liefdesgeschiedenissen in verwerkt waardoor je  nieuwsgierig wordt naar het echte verhaal. De personages die de jongen tegenkomt in zijn leven blijken ook in het leven van de schrijver een rol te hebben gespeeld maar wie is nu wie?  en is dit vriend of vijand?
 De uitgebreidde beeldspraak verdwijnt aan het eind van het boek waardoor de laatste hoofdstukkken een veel sneller ritme krijgen en het gaat lezen als een detective.  ik vind daardoor het boek ook krachtiger beginnen dan dan het eindigt. Neemt niet weg dat het een plezierig boek is om te lezen en het ook waard is om nog een keer te lezen al is de clou dan wel bekend.