verjaardag


11 juli 1990  , alweer 18 jaar geleden is mijn zoon geboren. Ik kan het me nog herinneren als de dag van gister.

De pijn, de inleiding, de harde buiken en de misselijkheid. Nee het was niet een van die mooie zwangerschappen uit het boekje. Absoluut niet het was eerder  het tegenovergestelde.  Maar gelukkig was dat ook meteen de laatste ellende, want uit die zwangerschap was een prachtige jongen geboren. En al heeft het even geduurd , wij zijn vier handen op een buik. Mijn buik denk ik want die is heeft het meest geleden. En nu is hij alweer 18 jaar.

Eerst vond ik het wel mooi, bijzonder….. mijn knul op weg naar volwassenheid. Zo heb ik hem ook opgevoed, nooit klein gehouden in tegenstelling tot zijn oma die hem maar al te graag vertroetelde en verwende. Ach daar zijn oma’s voor en dat  compenseerde weer mijn opvoeding  van vroeg losgelaten, voor jezelf opkomen, zelf problemen oplossen,  uit logeren, met opa een week in een trekkershut als mannen onderelkaar,  Ooh, wat waren de leraren blij met mij. ( Veel van zijn leraren waren ook mijn leraren geweest, hihi.. )  want mijn Pim is een knul die weet wat hij wil, maar ook wanneer hij dat wil.

Die maak je niet gek met dreigementen van een brief naar je moeder of nablijven, ach ja daar hebben we ook te veel voor meegemaakt om ons over zoiets kleins zo druk om te maken en trouwens ik heb nooit problemen met hem gehad, altijd verstandig als hij uitging alles in overleg altijd van mam wat vindt jij ervan?  ik kijk er zo tegenaan en jij? .En altijd dood en dood eerlijk, die jongen kan gewoon niet liegen , Wel eens een leraar aan de telefoon gehad waarvan ik het verhaal al wist en dan waren ze verbluft dat hij het gewoon tegen zijn moeder verteld had. Tja daar sta je dan als leraar want dan heb je als moeder natuurlijk wel een grote troef in de hand.   

18 jaar het lijkt niets en ik ben toch heel trots en dan komen de eerste brieven binnen zoals de IB groep/ studiefinanciering, het eerste wat je nodig hebt als 18- jarige is een lening……….. want de studiefinanciering is 72 euro per maand schoolgeld 990 per jaar ziekenfonds 100 euro per maand oke je krijgt wat terug dus 50 euro per maand, dus reken maar uit ……..maar hoera , de regering is zeer bereid om mee te werken om je als 18-jarige meteen een slaaf van het systeem te maken.
De belastingdienst, het ziekenfonds en dan pas beginnen hij en ik me te realiseren dat dit wel een hele aparte leeftijd is. 18 jaar , Volwassen volgens de wet, oud genoeg om te stemmen, rijlessen,  je eigen ziekenfonds verzekeringen enz. dus mijn knulletje is nu groot , volwassen , zogenaamd zelfstandig.

Dus nu begint het echte loslaten pas. Om hem maak ik me niet zo druk. Hij redt zich wel, ik  vraag me alleen af of zijn moeder ( ik dus ) ook zo sterk is als ze er straks weer alleen voor staat. Zoals ze zichzelf al jaren wijsmaakt kinderen krijg je om ze te begeleiden naar volwassenheid en zelfstandigheid. Of als er een belangrijk ander in zijn leven komt waaraan hij vraagt ik zie het zo hoe zie jij het ?

18 jaar zo groot en

toch nog zo klein
 

9 thoughts on “verjaardag

  1. Bye the way, in geval van een vlaag van eenzaamheid kun je vast een arsenaal spacers raadplegen. Voor de 1000 ste keer, space of puntje of wat dat ook heeft al veel mensen van een depressie gered.
    A. je kunt van je afschrijven en krijgt repsonse en
    B. je kunt chatten en je verhaal prive kwijt en
    C. je hebt zoveel hulp dat een depressie zo voorbij is

  2. Het leven zit vreemd in elkaar. We laten ons kinderen los omdat ze een eigen leven moeten gaan leiden. Dit wilden we per slot van rekening ook. Er is een periode van losscheuren. Maar de band is zo sterk dat na de scheuring de volwassenheid intreedt. Mijn allermooiste vakantie was is maart in Dubai. Mijn zoon werkte daar als financial controller in Palm Deira. Hij had een week voor ons vrijgenomen, chauffeur ter plekke. Veel gezien veel te kort. Hij zit nog in Dubai maar is voor zichzelf begonnen omdat van Oort hem naar Tunesie wilde sturen. Zag hij niet zitten. Maar de connecties met de baggeraar die meer doet dan baggeren lopen goed.
     
    ’t is even stil in huis maar hij komt terug. Maar ’t is moelijk. Heel erg. Hij is 35 en voel hem nog in mijn buik. Heeft iedere moeder denkt op een paar uitzonderingen na. Sterkte ermee 

  3. Hallo Marion,
    ook van mij nog gefeliciteerd hoor!
    Ja, dan zijn ze al groot hè!
    Met 18 jaar….. Die van mij is nu bijna 22, hij woont ergens anders en vraagt geregeld: mam ga je mee winkelen?
    Zo heeft elke leeftijd zijn charme!
    groeten, Liza

  4. Oeps, ik ben helemaal vergeten je te feliciteren met de verjaardag van je zoon, dus alsnog van harte en dat jullie met elkaar nog vele jaren gezond en voorspoeding bij elkaar zullen zijn, is het niet al te dichtbij dan toch weten dat jullie op elkaar kunnen bouwen.

  5. Hartelijk gefeliciteerd !!  Ik heb je prachtige log met ingehouden adem gelezen. Mijn oudste dochter wordt in augustus 17 dus we hebben nog een jaartje……
    Ze zeggen weleens, kleine kinderen moet je diepe wortels geven, grote kinderen vleugels en zo is het maar net, maar oh, het is zo moeilijk !
    Liefs, Miem

  6. Lieve Mazza
    Gelukgewenst met je zoon ,mooie leeftijd 18 jaar ,ik vind het super om te lezen wat een geweldige band jullie hebben en dat ‘loslaten ‘ zal nog wel even duren daar moet je je niet te veel zorgen om maken ,en ja het zorgen blijft gewoon bestaan ,op den duur wat minder misschien maar moeder blijf je ,mijn dochter is 38 en ik zorg soms nog een klein beetje .Geniet maar lekker van die knul
    Liefs Elisabeth

  7. Gefeliciteerd! 18 jaar. Nu komt het pas. "Mam, rijlessen horen toch óók bij mijn opvoeding dus geef die dan maar voor mijn verjaardag, okay"? Dat werden 40 lessen, een proefexamen en een examen (1 keer gelukkig) en dat werd dan een verjaarscadeautje van bijna 2000 euro. Ik bleef er bijna in  na de 10e les. Ik heb er 10 gehad en toen afgereden en geslaagd, maar dat schijnt tegenwoordig niet meer te kunnen want ze hebben allemaal zo’n les of 40. Nu is hij 23 en in die 5 jaar heb ik toch nog heel vaak de buidel moeten openen want student zijn en een leuk leven leiden gaat financieel gezien niet samen. Studeren kost ook mij een enorme hap geld. Hij werkt er natuurlijk wel bij en veel ook maar dat kan dan ook niet anders. Wil je geld dan moet je werken. Nu is hij klaar en gaat een maand naar Brazilië; studievrienden uit Salamanca komen daar vandaan en nu gaan ze elkaar opzoeken. Hartstikke leuk voor hem maar ik heb van tevoren gezegd dat hij het zelf moet betalen. Hij heeft nu genoeg geld bij elkaar gewerkt om te kunnen gaan en als hij terugkomt gaat hij een vaste baan zoeken. En tevens een woning zoeken want ik laat af en toe blijken dat ik het wel mooi vind. 23 jaar zorg gaat niet in je kouwe kleren zitten. Het is precies wat Edward zegt: of je ze nu jong al zelfstandig leert zijn of dat je het type kloek bent, van kinderen kom je eigenlijk nooit meer af. Maar dat willen we toch ook helemaal niet?

  8. Lieve Mazza,
    het leven is een eeuwig durend afscheid nemen, maar je mooie verhaal gelezen te hebben blijft deze band gewoon bestaan, als er wat is zal jouw zoon heus wel naar je toekomen en voor jou hoop ik dat hij ook komt als hij niets heeft maar je gewoon wil zien!
    Liefs, Ann.

  9. Hoi Mazza,
    Van harte gefeliciteerd met de verjaardag van je zoon hoor!!!
    Het is een mooi verhaal van een Moeder die denkt dat de tijd begint te
    komen dat ze geen omkijken meer heeft naar haar kind.
    Neem maar van mij aan,dat je zolang je leeft ( hopelijk heel lang )
    er altijd wel iets zal zijn waarvoor ze je nodig hebben,en dat doe je
    dan weer met plezier!
    Lieve groetjes van Edward.

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s