natuur even anders bekeken


Dit toch even naar aanleiding van het stukje van Ann. En ik bleef er eigenlijk een beetje over nadenken .
Hier in limburg zijn er incidenten geweest met Schotse Hooglanders en Konikspaarden. Er is in de schinveldse bossen al eens een wandelaar op de horens genomen.  En in alle gevallen komt het door onwetendheid,(ze vergelijken een wilde koe met een boerderijkoe) , of arrogantie van mij overkomt toch niets. Het is een feit dat de natuur anders beheerd wordt dan vroeger. Vroeger kon je in de korte broek door het bos lopen  en de grootste plaag die je wel eens tegen het lijf kon lopen was een zwerm dazen niet prettig en zeker wel eens een reden geweest om het op een loopje te zetten maar dat was toendertijd het grootste gevaar dat er was. Af en toe een teek maar dat kon geen kwaad, nog niet.  Het bos was gecultiveerd en netjes opgeruimd zoals in een park. Zo ook de bermen en wegkanten alles was netjes gemaaid. Tegenwoordig wordt de natuur anders beheerd , dode bomen mogen blijven liggen, dode  dieren worden terug in het bos gelegd en dat is maar goed ook. De natuur verruigt zowel de flora als de fauna en dat is goed . Daarmee maken meer beesten/ planten een kans. Er komt veel meer variatie. De hooglanders en ander groot wild helpen de beheerders met het maaien en kort houden van de gewassen. Bepaalde soorten worden wel gegeten andere soorten niet. Dat is goed daardoor zie je dat er heel andere planten weer tot ontwikkeling komen, wat weer zijn ontwikkelingen heeft op de insekten en daardoor weer op de insekteneters en ga zo maar door.
 De natuur is een doorstart aan het maken alleen wij mensen wennen maar langzaam aan die nieuwe natuur en we staan te ver van de natuur af en de stap wordt steeds  groter.  Wij willen met korte broek in de zomer door het bos wandelen maar dat kan niet meer. De kans op insektenbeten / aanraking met eikenprocessierups e.d. levert gevaren op.. en reële gevaren. De ziekte van lyme , de irritatie van de brandharen echt geen pretje hoor, zijn dingen die jaren kunnen doorslepen. Tegenwoordig lopen er  dus ook die grote koeien (oerossen) door de gebieden . die lopen wel eens waar wij willen lopen . Tja en dan heb je van die mensen zoals managers die de bedrijfshaaien aankunnen, die denken dat ze de natuur ook wel even aankunnen en die denken dan dat zo’n 800 kilo koetje wel even voor ze uit de weg gaat. En dat zal dat beest ook 9 van de 10 keer wel doen, want een gevecht kost energie. Of ze denken zo’n beest te kunnen aaien of nog erger te voeren waardoor voor die beesten de grens van opletten en uit de weg gaan overgaat in: Hè daar heb je weer zo’n mens, dat betekent eten. laat ik daar maar eens naar toe lopen , gezellig . en dan blijkt dat mens niets te hebben . beest chagrijnig en dan heb je een 800 kilo bedelend wild beest en reken maar dat die dan echt wild is .  Geen traktatie of er loopt ineens een kalf rond  dat beschermd wordt  of iemand anders die voor je is geweest heeft zijn hondje lekker tegen die beesten laten blaffen , leuk irriteren, ooh wat is die
dapper.  Dus de tiende keer gaat het dus mis en als het mis gaat gaat het goed mis.
Tja en dan gaan wij steigeren, dan is het van waarom lopen die beesten hier? dat is toch nergens goed voor . Dus wel .. .. door die beesten gaat het met de natuur in Nederland heel goed ondanks dat we een klein en vooral overbevolkt land zijn zit de natuur in de lift en daar genieten we allemaal van op een of andere manier.  
Dus de volgende keer lees de infoborden die overal staan en houd afstand en realiseer je dat dit ons nieuw wild is dat het heel goed doet hier en ook heel veel goeds doet in het beheer van onze natuur. Niets angstigs of bedreigends.  Als we ons aan de etiquette/ regels houden , dan zijn het magnifieke dieren waar je van kunt genieten.
Advertenties

vlinders tellen


 
 
We gaan vlinders tellen, mijn dochter en ik. De bedoeling is dat over het hele pieterpad de vlinders worden geteld in één weekend.
Kwam deze toevallig tegen , nou ja toevallig , ik was vlinders aan het opzoeken en toen kwam ik dit tegen, wat een leuk idee. De rood/witte route. Haha Elena en ik komen vaak de signalering van de rood/witte route tegen met wandelen en een keer zei ze, mam zullen we die eens een keer volgen. ooh dat komt wel een keer kreeg ze als antwoord ze was toen 8. Later komen we in Maastricht, boottochtje enz, Pietersberg en daar komen we de signalering weer tegen. Hé mam hier hebben ze ook een rood/witte route . Ja schat, dat is dezelfde .  Dan stilte en je ziet haar denken. in de auto op de terugweg zegt ze ineens … Mam die route dat is toch helemaal niet leuk om te lopen weet je wel hoe ver dat is? Dan kom ik toch noooooit meer thuis. Thuis de route opgezocht en haar laten zien hoe die loopt. Ooh, zo,  nou weet ik wel wat ze bedoelen met die Pieterpatters. (Er staat bij ons om de hoek een bordje op het pieterpad voor wandelaars die een overnachting met onbijt kunnen krijgen.)
Sindsdien is ze een beetje aanstellerig benauwd voor de Route , als we wandelen…  Elena..? kijk rood/witte route is het vaak dramatisch ooh nee , ik wil niet.   
Dus toen ik haar ons zondagmiddaguitje voorstelde was het van:  Vlinders tellen ? hè…  ooh leuk en waar moet dat dan? nou weet je wel langs die rood/witte route.  Elena:  aargh,  dat meen je niet , hoe durf je mij dat aan te doen?
Haha ja dat wordt later nog een toneelspeler wat een dramatiek. Toen ik haar de site had laten zien en welke etappe we gaan lopen was het van.  Ooh ja leuk . Ooh daar……. och ,daar heb ik al zo vaak gelopen, mam dat zou ik nog blindelings kunnnen. toch…..? Uuh, nee schat, want we gaan vlinders tellen. ……… Ooh ja. hihihi.     
 
 Het hele pieterpad is verdeeld over etappes dus we kunnen na het  griepje langzaam weer op gang komen en maar goed ook want voor het weekend is een temperatuur voorzien van 24 á 25 graden dus hier in het zuiden een beetje meer waarschijnlijk. Ideaal om vlinders te spotten.
Zaterdag gaat Elena vissen voor de Limburgse jeugdcup dit keer in Horst. Een hele mooie omgeving daar.   Dat betekent dat het weekend weer volgeboekt zit. Helemaal niet erg  want we krijgen mooi weer. Zouden we nu de zomer bijna om is eindelijk een zomergevoel krijgen in Nederland. Aangezien de kids maandag weer naar school moeten ben ik bang van wel. De vakantie is om, dus het mooie weer komt eraan. Al is er niets mis met een mooie nazomer.  
 

Doort nog een keertje ,


 

Ik heb me na het heftige weekend, ja het was heftig, music-night was ontzettend gezellig, het was ouderwets laat geworden. de hele zaterdag ook hartstikke duf geweest, geen hoofdpijn, geen kater maar te weinig slaap en een iets teveel aan alcohol.  Zaterdagavond nog naar goede kennissen geweest. Dat is een verhaal apart, maar het was ook weer half een ’s avonds eer we huiswaarts trokken, dus na dat alles heb ik me  lekker laten afzetten in de Doort of eigenlijk achter de Doort in Ophoven een heel klein ienemienie gehucht met heel veel culturele en natuurlijke waarde. Gelegen langs de autoweg.  Eigenlijk met de bedoeling om het terrein daarachter ook eens te exploreren en te zien hoe dit precies aansluit op de Doort. Het was een zeer grijze dag en toen ik vertrok na een blik op de buienradar miezerde het nog lichtjes. 

Ophoven is zoals gezegd een gehucht dat bestaat uit nog geen 10 woningen , boerderijen of voormalig boerderijen, rondom veel gras , weiden en kleine boomgaarden. Wat opvalt zijn de kenmerkende grote oude bomen veelal kastanje en notenbomen Populieren op de achtergrond. ergens zie je nog een ophoging in het landschap waar ooit een treintje heeft gelopen. De grote weg om Ophoven heen loopt verdacht veel naar het zuidwesten vandaar dat ik probeer om hier en daar een zij pad in te lopen ,die me naar de noord of oostelijke kant lijdt omdat ik toch wel richting de Doort wil om daar doorheen te steken om toch een beetje in de juiste richting te blijven. Helaas faal ik miserabel hiermee en blijkt alles doodlopend te zijn. Een ramp is het niet want langs deze tractorweggetjes is het vaak een wirwar van planten en insekten dus genoeg te zien.

Ja zo krijg ik de kilometertjes ook wel gelopen. Ik loop langs de verhoging en zie een prachtig reetje de rand uitkomen, wat een geluk dat hier van die dikke bomen staan. De koeien vinden me maar een raar wezen. Het reetje scharrelt wat langs de rand om te besluiten dat het gras in het naaste veld toch groener is en scharrelt het hoge gras weer in om te verdwijnen.

Uiteindelijk toch maar weer omgedraaid om toch weer onder Ophoven door naar de Doort te kunnen.  De regen is gestopt en eigenlijk is het een hele prettige temperatuur om te lopen. Het nadeel is dat ik geen uitzicht heb. Overal staat maïs ongeveer zo hoog als ik groot ben. Bah, hoe mooi het ook is , het betekent dat de zomer op zijn eind loopt. nou ja zomer ? wat een rommelig weertje hebben we hier gehad dit jaar maar ja niets aan te doen.  De velden laten me in hun weemoed zien dat ik gelijk heb , ik heb een uitzicht op een graanveld , suikerbieten, graan en weer maïs. Het oogst seizoen komt eraan.  Ik vind  een weg of meer een brandgang tussen twee maïsvelden door en aan het uitzicht te zien word ik rechtstreeks naar de Doort geleid. Ik zie kale bomen dode bomen en weet dan ook meteen waar in de Doort ik terechtkom.  In de Doort kom ik meteen aan de waterkant uit en het verbaast me om te horen hoe stil het hier is. Ik kan er niet mijn vinger opleggen maar iets klopt er niet. Er vliegt een opgeschrikte reiger weg , en ik hoor her en der een meesje , een winterkoninkje dat alarm slaat.  Maar ik hoor geen karekieten, ik hoor geen roodborst, zie geen roofvogels. ik zie weinig het water is stil, te stil naar mijn gevoel. In de verte zie ik de fuut met slechts een jong. Drie meerkoetjes sluiten de rij. Ik ga op het bruggetje zitten om lekker op mijn gemak over het water te kijken en heel voorzichtig laat zich hier en daar een vogeltje zien. Het zonnetje komt ook zowaar tevoorschijn en er wordt langzaam aan wat meer geluid gemaakt. Een hoog hard getjilp laat weten dat de ijsvogel langs zal schieten en inderdaad ik zie iets blauw over het water scheren. Als ik die toch eens een keer op de foto kon krijgen.

Ik loop om het water heen en zie her en der een vogeltje wegschieten. Ze zijn niet op hun gemak. Ik schrik als ik ineens een grote tak omhoog en omlaag zie zwiepen. Dat is wel vreemd, dat moet iets groots zijn een reiger misschien? Maar dat geluidje, dat ken ik toch?Nee dat kan toch niet zo dicht bij het water ? Dat vindt die normaal maar niets veel te dicht bij de vissers maar toch onmiskenbaar hij is het wel, de eekhoorn. Ik kan hem goed volgen en heb er zelfs een filmpje van kunnen maken, leuk ik heb hem gefilmd omdat ik mijn dochter kan laten horen wat voor geluid hij maakt. Echt leuk en ik kan hem lange tijd volgen waarbij hij op zijn gemak en op zijn tijd weer een nootje versmaad. Wel vreemd dat hij zo dicht bij het water zit want een roofvogel kan er veel makkelijker bij nu. 

Ik vind het vreemd en gooi het er maar op dat het vakantietijd is en gisteren was het wel heel mooi weer dus mischien is het wel druk geweest in het bos . Langzaam loop ik het bos uit om te realiseren wat er aan de hand is. Een heleboel bomen zijn weggekapt , grote bomen ook. Ik heb er inderdaad iets gelezen dat de weg gesloten was in verband met onderhoud. Maar of dit onderhoud is weet ik niet. Het verklaart meteen waarom ik geen verse sporen heb gezien op mijn vaste plaatsen. Ik kom een meneer tegen en daar staan we : zonde hè van die bomen, ja sommige zijn al oud , echt zonde want er verdwijnen wat bomen in Nederland . Zou daarom alles zo van slag zijn geweest? het verbaast me niets want hier is met grof geschut gewerkt geworden. Ben benieuwd wat het moet geven, het lijkt erop dat de weg verbreed wordt fietsenpad zeker. Op die weg mag maar 60 km gereden worden maar er scheurt wat met 80 tot 100 de bochten door. Er staat ook al menig kruisje waar zich weer eentje dood heeft gereden. En inderdaad als je langs de weg loopt of fietst voel je je echt niet veilig.

ik vind het goed geweest en ga naar huis, op zich is het een heerlijke dag geweest waarbij ik weer van alles te kieken heb gehad , het eten wacht op me moet wel want ik heb honger.

verkennen van de grensmaas.


 

http://www.denieuwegrensmaas.nl

  grensmaas (28)de hompesche molen van Stevensweert

Door ontgrinding waarbij een prachtig landschap plaats heeft moeten maken. Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat we nog in Stevensweert woonden. Stevensweert ( een prachtig vestigingsstadje) een eilandje in de Maas met één weg naar Maasbracht en een andere weg naar Ohë en Laak. http://www.stevensweert-zons.info/

Een fietstocht van Stevensweert door Ohé en Laak naar Pey duurde een klein 20 minuten ( zonder kleine kinderen) waarbij je langs de molen fietste door het veld vol met fruitbomen ( en lekkere)  natuur dor een boeren dorp om uit te komen bij de kerk van Ohé en Laak dan de brug over het kanaal achter Echt om langs Gebroek ( Doortkant) alles door de natuur , Een perfekte weg geweest om de kids te leren fietsen. altijd maakten we er een uitje van met drinken en een kleine picknick onderweg naar oma. En toen werd er besloten tot ontgrinding , Eerst ging de weg van de molen naar de Laak dicht. Alle fruitbomen zijn verdwenen, mensen in tranen want er werd een grote geluidswal opgeworpen soms zelfs in een achtertuin. Weg uitzicht. moesten we al om fietsen en met pijn in ons hart zagen we bomen gerooid worden. Vogels verdwijnen,  Het gefluit en gekrakeel van vogels fazanten en patrijzen had plaatsgemaakt voor gebonk en machinelawaai. Tuurlijk die grote machines aan het werk zien was ook imposant maar het water om het eiland werd groter en groter en begon verhoudingen te krijgen van het IJselmeer.

Dat was niet het enige dat veranderde de mensen allemaal boeren daar kregen last van vossen ( menigeen heeft het loodje gelegd in een kippenhok) Omdat het een eiland is konden die beesten geen kant uit.  De ganzen kwamen in grote getalen op het nog weinig beschikbare gras neerstrijken. er waren conflikten tussen de natuurmensen en de mensen die hun al weinige inkomsten nog meer zagen slinken. De overstromingen 1995 nog in het achterhoofd begonnen de mensen toch behoorlijk te steigeren. Er hebben wat bijeenkomsten plaatsgevonden. Ondertussen werd er meer en meer grind afgegraven en moesten de mensen’/vooral scholieren waren de dupe.via Maasbracht naar Echt fietsen dus gooi er maar een half uur bovenop zeer vervelend als je op tijd op school moet zijn. 

Vreemde veranderingen vonden plaats, ineens stond er meer wind. In de tuin zagen we regelmatig een ijsvogel zijn territorium was verstoord. Er kwam een kattenoverlast omdat de katten in plaats van door het veld te struinen elkaar steeds meer tegenkwamen met behoorlijke gevechten als gevolg. Mensen klaagden over scheuren in hun huizen enz .

En toen na drie jaar afgravingen werd er ineens zand opgespoten er werd weer grond bijgemaakt. Een prachtig gezicht om te zien waar ’s morgens water was lag ’s middags een kaal eilandje in het water. De grote afgraving is voorbij. De eerste winter is het nog kaal maar al gauw bleek dat dit gebied een juweeltje is voor watervogels. Al gauw hoorde je de ganzen ’s morgens vertrekken om ’s avonds weer op hun slaapplaats terug te komen. Of je hoort ineens ( een Hollander als ik herkent ze meteen ) een scholekster overvliegen waarbij je de eerste keer zeer verbaasd staat te kijken. heb ik dat wel goed gezien gehoord.  Dan ben je met de hond aan het wandelen en realiseer je je dat het kale eiland groen aan het worden is. En tussen het nog lage groen zie je ineens konijnen en patrijzen rennen. de natuur krijgt weer plaats. Nu zijn we een paar jaar verder en mijn dochter en ik hebben dit stukje grensmaas eens verkend.   En het is ongelooflijk om te zien hoe geweldig de natuur is. Er zitten kikkers in de poelen. we hebbne een zeer gevarieerd planten kruiden en insekten werld mogen aanschouwen. Mijn dochter heeft het meest het foto-toestel gehanteerd. kruipend op haar hurken naar de waterkant om het waterhoentje te zien. van insekt naar insekt , ooh mam kijk deze eens en deze. Om ineens in het niets een gil los te laten waar je misselijk van werd want er zat een akelige spin op haar trui. Djeez, ik dacht op zijn minst dat ze ergens door gestoken of gebeten was, om daarna in een giechel bui te vervallen omdat ze zichzelf toch wel een beetje erg kinderachtig vond. We hadden zelfs het idee dat het waterhoentje haar aan het uitlachen was.  En dat allemaal op de eerste honderd meter .

Toch maar besloten om ook eens langs de maas zelf te lopen je mag daar vrij wandelen. en dan valt het op dat het landschap echt om de 50 meter veranderd er zijn stukken met stuifzand, stukken met heel veel grind en weinig planten, stukken met wilgen waartussen poeltjes met water. Opgedroogde poelen. Weinig gras maar stukken met bloemen tot de knieën en stukken met distels tot de schouders. ik heb behoorlijk wat natuurgebieden gezien maar zo gevarierd als deze in principe kleine smalle maar langgerekte gebieden is toch wel uniek. Ze hebben er echt een kunstwerkje afgeleverd want het eerst zo vakke land met gras en fruitbomen in veranderd in een zeer gevarieerd kruiden en bloemen tuin met hoogteverschillen en grondsoort verschillen  . We hebben ons al voorgenomen dat het niet de laatste keer is dat we hier zijn,  de volgende keer gaan we vroeg in de ochtend en ons stekje ter observatie hebben we al uitgekozen. Madam ziet het helemaal zitten als er wel maar een kan thee mee gaat.