Ontsnapt


Ben toch ontsnapt ondanks eerste kerstdag. Wakker voor dag en dauw. Het is nog donker en alle huisgenoten op de konijn na slapen nog,  Ik besluit om er toch lekker op uit te gaan. Als ik twee urrtje ga ben ik tot 10 uur ga ben ik terug voor het ontbijt
Ik ben beloond met, Merels kraaien , fazant, kraaiende haan,  staartmeesjes, Egyptische ganzen, reiger,  paarden , goudhaantjes, boomklevers,  drie soorten spechten, de zwarte ,de groene en een bonte specht, winterkoninkje en roodborst , buizerd, ik hoorde de kerkklok 8 uur slaan toen ik in het bos stond.
ik heb een  heerlijke ochtend gehad die iets langer heeft geduurd als gepland maar goeie dingen zijn moeilijk los te laten en als je in een familie eekhoorns loopt dan is dat super genieten en dat geldt ook voor een zwerm staartmezen. Het gevolg ervan is dat ik het kerstontbijt gemist heb, maar net op tijd binnen voor het twaalfuurtje. Oeps ,helaas ook geen tijd voor een mooi log, want het was een hele mooie wandeling maar wel foto’s en mischien binnenkort zelfs filmpjes. Wie weet. Nu moet ik me klaarmaken want we gaan uit. Voor degene die achter de computer zit geniet ervan.  

Vlindertje


 

 
Als voormalig en nog steeds standby mantelzorger krijg ik nog steeds het foldertje van de mantelzorg. Dit keer stond er zo’n mooi gedicht in dat ik dat met jullie wilde delen .
Het gedicht komt uit de gedichtenbundel : Betere tijden zullen komen ( ISBN nummer 987-90-8834-5920)
mischien nog een leuk idee als je nog iets zoekt.
 
 
Vlindertje
 
Vlindertje, wat  ben je mooi
Waar vlieg je naartoe vandaag?
Mag ik mee op wereldreis
Dat wil ik nu heel graag 
 
Vlindertje, je leeft maar kort
Denk je nooit, hoe moet dat nou
Wie kan ik voorbij vliegen zonder te groeten
Wie ga ik laten merken dat ik van hem hou
 
Vlindertje, ben je nooit bang
voor mense die je vangen
Of het weer dat je belemmeren zal
Of denke je, ik vlieg maar door
Ik laat me niet tegen houden , ben je mal
 
Vlindertje, ik ben jaloers op jou
Je lijkt zo onbezorgd en vrij
Daarom heb ik een vraag aan jou
Zou je alsjeblieft willen ruilen met mij?

een blokje om door de voortuin.


Gauw erop uit vandaag. Morgen is het weer zaterdag, wie weet wat dat weer  geeft.  Elena had geen zin , ze had slecht geslapen. Zal zich wel bang hebben gemaakt voor haar rapport dat er toch weer heel netjes uitzag. Nou ja dan maar alleen.  
Heerlijk , ik had gelijk of beter geluk. Gisteren was het vies grauw en grijs en vandaag was het 10 graden en scheen de zon volop. Een mooie dag om iedereen mee te nemen om mijn voortuin te tonen. Mijn voortuin ligt een straatje verderop.  Richting het zuiden, grgrgr ik doe het weer , weer de zon in mijn gezicht. normaal gesproken heerlijk en nog wel alleen als de weg nat is en het zonnetje shijnt erop zoals die nu staat wordt je wel een beetje verblind. Ach het zal wel meevallen . Ik word uitgelachen door een duopenotti schapenpaar, een donkere en een witte. 
Wat een bedelaars de hele wei ligt vol met stro maar, toch weer even proberen om wat gras te kunnen krijgen. nou ja vooruit dan maar maar dan wel even poseren hoor. Even rechtsaf daar ligt een flinke stuk met bomen struiken enz. en ja hoor ik word beloond met een specht , een bonte specht.  
Ik loop op mijn gemak terug  verder het zandpad op. Het pad loopt kronkelend tussen weilanden, en  akkers door langs een sloot/ beek . Ja dat was het ooit totdat een slimmerik zo’n 20 jaar geleden bedacht had dat het beter was als dit gekanaliseerd was. Je weet wel met betonnen wanden. Wat een ellende, geen water in de sloot maar boven op de kant loop je te glibberen en te glijden omdat het water niet weg kan. Tja, wat moet je daar nu mee, dus hebben ze pas geleden weer alle kanten moeten weghalen maar het leed is al geleden , het staat nog steeds leeg en de rijke fauna die er zat is nog steeds niet terug. 
 Het was zo’n slootje waar ik vroeger met mijn broer en vriendjes nog salamanders kon vangen. Ach ja we houden hoop, er is veel gaande op gebied van het waterbeleid en de toekomst ziet er toch weer mooi uit. Nee eerlijk is eerlijk volgens het waterschap zijn er bij de opknapbeurt 200 watersalamanders gevangen en deze zijn weer uitgezet bij de andere plas die we tegenkomen .
Langs de sloot op kom ik bij een bosje , eigenlijk meer een perceel met bomen, struiken en varens. Er loopt een pad doorheen en daar maak ik gebruik van in de hoop nog wat vogels te zien. Terwijl ik naar boven de bomen en langs de stammen op kijk krijg ik onderhand een hartaanval, veroorzaakt door een vrouwtjes fazant die opvliegt. Ik had het arme ding helemaal niet gezien maar ook geen wonder want haar schutkleuren werken perfekt tussen de dorre varens en bladeren op de grond.  ik hoor en zie een specht, een bonte. Ik merk de meesjes op en als je stilstaat dan zie je gewoon steeds meer tot beweging komen, vanuit mijn ooghoeken zie ik vanalles op en neer vliegen.
Heerlijk , het lijkt een oase tussen al die kale akkers en misschien is het dat ook wel voor de vogeltjes.
Merel, roodborst, winterkoning, koolmeesjes, pimpelmeesjes, vlaamse gaaien. ze zitten er allemaal. Op de akkers  zitten de raven en de kauwtjes en met dit mooie weer zelfs grote meeuwen die aan het zeilen zijn in de lucht. Terwijl ik naar boventuur zie ik de torenvalk zeilend langsgaan. Op zoek naar een goede plaats om te bidden.  Heerlijk loop ik tussen de akkers door genietend van het uitzicht. Ja heerlijk het is er weer, de mais is gekortwiekt dus het uitzicht is weer terug. Als de mais zo hoog staat en je moet erdoorheen lopen dan werkt dat beklemmend, je krijgt het idee onwillig door een doolhof te lopen. maar nu zie ik de kerk van Echt. De Claus centrale van Maasbracht  , de toren van de oude ijsfabriek en aan de rechterkant de windmolens in de verte . Richting Duitsland. Ja met zo’n uitzicht heb je geen Tomtom nodig.
We komen langs de plas van de waterleiding en hier is heel goed zichtbaar wat de toekomst te bieden heeft . Een heel nieuw weliswaar smal en langgerekt,(maar ja dit is het smalste stukje van Limburg) natuurgebied. Ruimte voor ruimte heet het en ruimte geven aan het water. Ik heb hier al het ijsvogeltje zien langsscheren. Pech voor hem want het water is niet bedoeld voor vissen maar voor de amfibieen. Als uitbreidingsgebied en trekgebied voor onder andere de boomkikker en de salamanders. Het gebied bestaat uit een nieuwe sloot/ beekje en loopt helemaal door naar de Slek en verder richting Susteren . Ik zie nog een fazant weglopen en draai me om . Jammer dat de zon zo snel gaat ,in deze tijd van het jaar.  Het is vier uur maar het lijkt al avond. Op weg naar huis maar weer want vanavond heb ik nog een receptie van het werk en mag ik een kerstpakket in ontvangst nemen.  Mijn eerste, een nieuwe baan heeft zo zijn voordelen. Door de straat waar ook nog veel moois te zien is , oude boerderijen e.d. Niet te betalen voor ons maar dromen mag natuurlijk.  Op weg naar mijn voordeur  want het was tenslotte een ommetje door de voortuin.
Niet verkeerd toch.. zo’n voortuintje.   

klein beetje frisjes hoor


Vandaag toch nog lekker eruit geweest , eerst oud papier weggebracht, boodschappen gedaan. Blèè, echt het zaterdags noodzakelijk kwaad zullen we maar zeggen. Wat lekker gezonde volkoren broodjes meegenomen want van winkelen krijg je honger, tenminste ik wel. En niets zo lekker dan een vers broodje met verse rosbief of geiten smeerkaas met studentenhaver en honing. Toch pure verwennerij in het weekend en het kan er nog net af ondanks die kredietcrisis. Maar daar werken we toch ook voor. Dus warm en gevuld maagje wandelschoenen aan, en toch nog, al is het wat laat in de middag er op uit. Mijn manlief had op Discovery verschillende programma’s ontdekt over de tweede wereld oorlog ontdekt dus die was allang blij , hij lekker languit op de bank en geen vrouwlief die hem aan zijn kop zeurt. Dus hij had zijn ultiem geluk al gevonden. Nu ik nog.  
Ik start bij het de hoeve van ‘jufrouw zonder kop" gelegen aan de Doort,  maar het is bij de meeste niet bekend als de Doort. Voor de meeste is de Doort het gedeelte met die drie waterplassen met omliggende bossen. Maar het gedeelte strekt zich heel wat verder uit. Zo breed als van Gebroek tot richting de spoorwegovergang tussen de Slek en Susteren in. Het is wel een heel ander gebied nog vrij nieuw ontwikkeld als uitbreidingsgebied voor o.a. de boomkikker. Jonge boompjes en veel grassoorten en onkruiden. De reeën hebben het gebied al ontdekt , ik zie er regelmatig sporen ondanks dat de weg veel gebruikt wordt als wandelgebied om de hond uit te laten. Het gras wordt frequent bezocht door vogels en zaadeters kunnen hier hun buikje goed vol eten.  Tussen dit gebied en het "bos" liggen nog wat akkers met mais en een veldweg leidt je tussen dit gedeelte en het bos. Ver ben ik niet gekomen vandaag tenminste qua afstand. Het zonnetje was lekker , al heb ik hem af en toe vervloekt omdat hij zo laag stond. Iedere keer als ik naar de horizon keek of een vogel volgde werd ik geblindeerd en ik heb vandaag dan ook de nodige sterren voor de ogen gezien.  De wind viel nog wel mee. En al met al was het dus best aangenaam. Heel veel stilgestaan en genoten van de kleine dingen in het leven zorgde ervoor dat ik mijn geplande route helemaal niet heb bereikt , maar aan de andere kant wat heb je eraan om door te lopen en al die schoonheid die onder je neus ligt niet te zien. Het gevolg was wel dat ik toch een behoorlijke stukje van huis was toen de zon lager en lager ging en de wind kwam opzetten. De handen werden wel erg koud en toen de wind zich richting mijn kraag wist te werken waardoor ik een koude rug kreeg wist ik dat ik er een eind aan moest maken. Ik kan me geen griepje veroorloven trouwens ook geen tijd voor. Lang leve de mobiele telefoon, haha ik weet nog goed dat ik het maar onzin vond zo’n ding. Het was zeker zomer toen ik dat dacht. Maar nu kon ik het gebruiken om manlief even van zijn bank te sleuren , zodat hij weer even mijn redder in nood kan uithangen. Een heerlijk potje thee stond alweer klaar toen ik thuis kwam. Toch altijd weer lekker wandeling.