Galloway Rund en Oorregistratie?


Na aanleiding van een vraag van Benona ben ik op zoek geweest naar de reden van de oorflappen in de "wilde" Galloway runderen die ik laatst ben tegengekomen.

goeie vraag trouwens waarvan ik het antwoord niet helemaal weet. maar het komt erop neer dat Galloway runderen in Scotland worden gefokt en dan hier worden uitgezet. Zodra er sprake is van handel in dieren is het verplicht dat dieren getagd worden. Dit is om te achterhalen waar dieren vandaan komen ivm met ziektes als BSE e.d. Zeker als dieren bedoelt zijn voor de slacht en handel. Deze dieren leven in de vrije natuur en voor zover ik erachter kan komen is er voor deze dieren dan een vrijstelling van de oorregistratie omdat zo’n tag natuurlijk niet erg natuurlijk overkomt.
Het is ook mogelijk om als een gebied te klein is voor een kudde en toch begraasd moet worden dat men dieren kan leasen. Dan moeten ze natuurlijk ook getagd zijn want je moet wel kunnen zien welk dier van wie is.  meer informatie heb ik echter niet kunnen vinden helaas
dus als iemand nog meer weet hoor ik het graag.
De Gallowway is  trouwens een zeer oud ras, als opvallendste eigenschap komt het lange en golvende haar naar voren. De vacht vormt een perfecte bescherming
tegen wind en regen.
De zwarte Galloway is waarschijnlijk het meest bekend. De andere
kleurvarianten zijn vaalgrijs, rood, wit .
Het gewicht van een koe varieert tussen 450 en 590 kg. De schofthoogte
bedraagt gemiddeld 120 cm. Bij een stier kan dit oplopen van 600 tot 900
kg. bij een gemiddelde schofthoogte van 135 cm. De galloway is trouwens hoornloos.
Een Galloway is vanaf 1,5 jaar geslachtsrijp. Een koe krijgt haar eerste
kalf meestal vanaf 2,5 jaar. De dracht duurt 9 maanden en het kalveren
(meestal van 1 kalf) gebeurt vrij gemakkelijk. De kalfjes zijn gehard,
sterk en vitaal en wegen 25 à 30 kg. Een Gallowaykoe geeft niet zo veel
melk als de huiskoe maar de melk zou zeer voedzaam zijn. Het kalf
drinkt
het eerste half jaar bij de moeder en eet na een jaar enkel nog gras.
Een koe baart zo’n 10 tot 12 kalveren.
Het graasgedrag van Galloways is zeer verscheiden. Ze eten zowel
(groffe) grassen als bramen, takken, twijgen,…Het is ook opvallend dat
ze vaak eten wat door andere kuddes werd vermeden. Bijvoederen is niet
nodig.
De galloway heeft een zeer rustig karakter,  Zelden wordt een
razende of lastige stier aangetroffen. och worden ze als zeer moedig
omschreven. Echter kunnen ze ondanks hun rustige karakter wel als groep krachtig reageren
wanneer hun rust wordt verstoord door bijv. wilde dieren of honden. Ook
hun zelfredzaamheid en acclimatisatievermogen wordt erg op prijs
gesteld.

Kortom zeer geschikt voor onze natuurterreinen die door veel mensen bezocht worden . en zoals altijd met dit soort "wilde" dieren toch alert zijn en blijven oppassen want tenslotte zijn ze groter en sterker dan ons dus die strijd verliezen wij als homo- sapiens altijd. Ga maar na 600 kilo tegen 80 kilo ik weet  wel waar ik mijn geld op zou zetten. En natuurlijk is de hond gewoon aan de lijn.


Advertenties

11 thoughts on “Galloway Rund en Oorregistratie?

  1. ’n Mooi en interessant stukje Mazza,zo leren we elke keer weer wat bij.De kalfjes zien er geweldig uit.Zou ik ze ooit tegenkomen dan blijf ik op gepaste afstand hoor,hihi.Liefs Corry en doggy Joep!!

  2. Sandra, ik ben het volledig met je eens. Ik vind het uitermate dieronvriendelijk. Om zwendel tegen te gaan. Verdoezelen dus voor te weinig menskracht om controles goed te voeren………………….groetjesNatuurforser

  3. In Nederland lopen weinig dieren die van niemand zijn en tegenwoordig moet alles gemerkt en gedaan worden, allemaal om zwendel ed tegen te gaan. Ik vind het grote onzin en toch moet ik bij mijn kleine lammetjes ook in beide oren een nummer schieten….echt een rotklus, maar anders ben ik strafbaar (wie verzint het). Al dat registreren loopt de spuigaten uit. Van mij mag er desnoods ook geshipt worden maar doe dan meteen ook alle dieren anders heeft het toch nog geen zin? En wie gaat al die gegevens bijhouden…nee we zitten voorlopig nog niet zonder werk hoor!Overigens was ik in Zuid Afrika in een wildpark zie ik in het oor van zo’n springbok ook al een geel oornummer….By the way, het zijn wel hele leuke mooie beesten, vooral die kalfjes, net beertjes!Groetjes

  4. Goh Mazza bedankt (kreeg dus weer geen update van je door Edwards reaktie zag ik pas dit blogje van je)Beter Laat dan Nooit 😉 Ik vind dit prachtige beesten en hun karakter lijkt op de mijne hahaha zal niet zeggen welk gedeelte anders maak ik mij te veel bekend … Hartstikke bedankt voor alle info geef ze volgende keer maar een knuf van mij echt doen hé … Oh ja toen je door mijn voordeur kwam om een groet te brengen had je niet je voeten geveegd wil je dat volgende keer wel doen heb al genoeg troep met die stomme verbouwing … Liefs en WEES BLIJ! «B»

  5. Dit zijn zaken waar ik geen idee van had Mazza, interessant om te lezen. Het zijn mooie dieren om te zien,maar ik ben niet zo’n held als Henk,en zou een flinke telelens gebruiken…hihi.Liefs van Edward.

  6. Het zijn indrukwekkende dieren en gelukkig niet aggressief. Het zijn gelukkig ook niet al te grote oormerken. Door jou verhaal heb ik in ieder geval wel weer wat opgestoken !

  7. Mooie dieren de grote grazers in natuurgebieden. Eerlijk gezegd vind ik het wel handig als ze een beetje achter een draadwerk ofzo zitten. Voor de hond, een hond is van ousher een vijand van runderen, ze stammen van de wolf af. Een kudde grazers kan een hond omsingelen en doodtrappen. En ook als bescherming voor de gewone dagjeswandelaars, vaak met kleine kids. Als die leuke dieren gevoerd worden kunnen ze gevaarlijk worden. Ze achtervolgen de mensen dan. (Zie je vaker bij konikspaarden). De oormerkjes is tegenwoordig helaas een noodzakelijk kwaad ter registratie ivm. de beruchte veeziektes.

  8. Een mooi en informatief verhaal Mazza, het zijn prachtige dieren en hier zie ik ze nog niet, maar wat het merken betreft zullen ze wel overgaan tot chippen, er is al heel lang een discussie over gaande maar het is wel het enige wat erop zit, dat is ook niet erg beter dan al die blikken in de oren.Liefs, hug, Ann.

  9. De manier waarop je ze omschrijft doet me nu al van ze houden Marion. Ze zien er lekker ruig uit, zijn heel vredelievend en zeuren niet over eten. Wat dat betreft kon ik wel zo’n galloweejkoe zijn hahaaaaa.Ik hoop ze eens tegen te komen voor een fotoshootje

  10. Het wordt gezien door mensen als "wilde"dieren maar eigenlijk blijven het toch ook huisdieren want ze leven in rastergebieden en worden begrensd in hun mogelijkheden. Ze hebben een eigenaar. Een eigenaar heeft ook een zorgplicht bij calamiteiten voor deze dieren. Wilde dieren hebben geen eigenaar en deze dieren wel. groetjesNatuurforser

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s