eventjes


Heel eventjes zeg ik tegen mijn man.
vandaag
gewerkt , de tuin gedaan , gras gemaaid .
een wasje weggewassen
even er tussenuit denk ik
maar nee, de buurman komt even langs.
Het kan nog net denk ik een half uurtje later
maar nee, dochterlief komt thuis.
Aardappeltjes geschild en lekker gegeten.
Strijkplank klaar gezet en een kopje koffie toegereikt,
Ik kijk naar buiten
zon schijnt nog , het is zeven uur.
Het kan nog eventjes.
Heel eventjes zeg ik tegen mijn man.
Tien minuten later
ik sta aan de rand van het bos.
een ree kijkt met me mee
vanuit de ander kant van de wei.
links schiet iets weg uit mijn ooghoek
een klein konijn ritselt
onder de bramenstruiken door.
Ik neem mijn moment
de natuur komt naar me toe.
één ree worden er twee.
het konijntje vind zijn moed
Op twee meter afstand
voorzichtig knabbelend aan het gras
De vogels fluiten verborgen tussen het groen
    gestaag gaat de zon onder
heel eventjes staat de wereld stil
Mijn moment, heel eventjes 
Ik pak mijn fiets en draai me om
heel eventjes kan ik nog terecht in het bos .
even over het fietspad
 omringd door de geurende avondlucht.
Wat een commotie aldaar.
hinnikende paarden overal
er is er een ontsnapt
 geen zin om weer de wei in te moeten.
heel eventjes werd een uurtje langer
uiteindelijk paardje veilig achter de omheining
 de zon verdwenen achter de horizon.
heel eventjes is verdwenen
mijn moment is voorbij.
 
 
Advertenties

Doort


Wat een prachtige dag vandaag.
Mannetje op de bank met de grand- prix aan het bijkomen van alle emoties. Dus voor mij een goede reden om ertussen uit te glippen.
Ik heb de voordeur achter me dichtgetrokken de straat uit, leuk boompje met bloesem Gelukkig maar want zo kwam ik erachter dat ik geen geheugenkaart in mijn camera had. Oeps toch maar eventjes terug dan. Hallo doei ben weer weg.  Dorp uit . rijksweg overgestoken en het veld in heerlijk. Nog geen 10 minuten later sta ik in een oase van groen. Langs de beekdal ontwikkeling. 
De vogels floten de sterren van de hemel. Idols is duidelijk weer begonnen want er wordt heel hard geoefend. De bloemetjes lieten zich van hun mooiste kant zien de een nog mooier en fleuriger dan de ander. De paden op en de lanen in. Langs een wegkruis. De vlinder laten zich al gauw zien en dwarrelen door de lucht soms alleen, soms dansend in een gevecht omhoog. Even langs het vennetje, daar loop ik een rondje langs het water dat er eigenlijk nog heel stil uitziet. geen kikkers of dril. Nog helemaal niets zodra ik me omdraai landt er een eend op het ven. Typisch en met dat ik een stap dichterbij neem om een foto te maken ritselt er van alles en gaan er twee reeën vandoor. Ik ben twee keer langs ze gelopen zonder dat ze zich geroerd hebben maar die derde keer was net iets te veel. een mooie bok en een hinde. Zo dat hebben we weer gehad. Een goeie manier om de adrenaline op peil te krijgen   Langzaam kom ik tot rust en realiseer me dat het ondanks dat het prachtig weer en zondag is de mensen blijkbaar iets beters te doen hebben dan de natuur in te gaan. ik kan mijn lol niet op. Heerlijk stil is het, op het gekwetter van de vogeltjes na. 
Ik doe niet eens de moeite om ze te proberen te schieten want ze zitten zo goed verscholen dat ik mijn aandacht richt op al het andere dat groeit en bloeit. De bermen zijn volgeladen met bloemen en zodra ik de bocht om ga lijken er weer andere te staan. Ik verlaat het jonge bos dat alleen uit lijsterbessen lijkt te bestaan . En kijk over een grootste wijdte naar het bos waar ik naar toe wil. De bloesem is al bijna van de bomen verdwenen waardoor het af en toe lijkt of de paden besneeuwd zijn. In de verte zie ik ineen ree in de wei verschijnen. opgejaagd denk ik, hij blijft eerst even staan waardoor ik twijfel of ik het goed gezien heb maar gaat er al snel met een vaartje vandoor naar de rij bomen waar ik net gelopen heb. Daar was het lekker rustig. zo draai ik het veldpad verder op en naast me in de een groene weide, lekker hoog gras en een opvallende rode tulp. weer een draai naar links en ik verdwijn dan via de veldweg langzaam de bos in.
Het bos ziet er werkelijk sprookjesachtig uit. De bosanemonen zijn nu uitgebloeid en de bosbodem is groen  en bezaaid met bloesem. Het bos is licht en uitnodigend. Zo groen als de ondervlakte al is zo kaal zijn de boomtoppen boven mij waardoor ik goed de buizerds door de lucht kan zien glijden. Ze zijn stil vandaag.  door het bos heen kom ik weer bij een paar vennetjes uit en  meer dan twee groen kikkers zie ik niet wegspringen. Ik  loop langs de waterkant heen over de weide die weer vol met bloemen staat en de insekten doe nhet al goed met dit weer. als ik bij de grotere vijver bij de vogelwacht  kom zie ik dat de meerkoeten al jongen hebben. wow dat is snel. De dodaars laat zich goed horen maar ik zie hem niet. Langs het huisje van de vogelwacht steek ik de weg over om de beek te volgen. dit brengt me in het gedeelte dat de meeste  mensen als de Doort zien . Even de vijvers bekijken en ook daar is het heerlijk rustig. De zwaan wacht me alweer op met een sissend geluid. Hij maakt spannende tijden door en is duidelijk aan een glas whiskey en een sigaar toe. Chillen.
Ik loop de kleine tussenpaadjes op her en der maar het water staat te hoog om ze af te lopen en moet af en toe terug keren . dit zijn favoriete nest gebieden  want normaal komen alleen vissers daar en jawel ik zie een meerkoet met een tak in zijn snavel en hij verraad daardoor waar zijn partner haar nest heeft.  gebruik makend van de uitstekende takken hebben ze een eilandje waar niemand bij kan, een eend vliegt op en laat daardoor haar nest met eieren zien.  Grappig hier zitten ze volop op de eieren en in de andere vijver is het voeden al begonnen. Ik loop langs de buitenkant aan de vijvers langs. en mag voordat ik weer het bos in verdwijn genieten van de kikkervisjes.  ik loop weer langzaam in de richting van de beek want ik wil de beek nog af vanwege de boomkikker. Mijn goeie vriend Dennis zit in zijn tuinstoel te schetsen en heeft hard zonnebrand nodig. onderweg nar het huisje hebben we het over het feit dat we geen kikkerdril hebben gezien. Dennis heeft zelfs met een netje geschept en inderdaad niets, wel jonge salamanders, en kevertjes . Verderop zie ik toch weer kikkervisjes zouden ze gewoon zo croeg zijn dit jaar? Het is een raadsel en Dennis gaat eens informeren. ook het feit dat er maar zo weinig groene kikkers zitten is verwonderlijk. Zou de winter dan toch zo’n slag hebben geslagen? Ik neem afscheid van Dennis om mijn weg naar huis te vervolgen langs de beek richting Slek Susteren. Om daar bij de overweg de rijksweg weer over te steken . Links staan de bramen struiken en ineens met behulp van een mede fotograaf zijn ze te zien de boomkikkers. Hij vertelde dat hij er al 38 geteld had en het was duidelijk dat zijn oog gefocust stond op de boomkiker want waar ik moest turen wees hij ze een voor een aan. Getraind oog  dat scheelt. Terwijl ik me op maak vor het laatste stuk van mijn wandeling trilt mijn telefoon en wordt gevraagd waar ik ben. Rijksweg ,oh dan ben je bijna thuis   want je hebt bezoek. hahaha ja schat bijna maar zeker nog een uur lopen en met al dat moois nog wel anderhalf uur dus helaas kom me maar even halen zodat ik nog even gezellig met mijn vriendin kan kletsen. Het was een mooie dag . Veel gezien en gehoord. Dat neemt niemand me meer af. 
De foto’s waren echter een groter probleem want halverwege stopte ie er  steeds mee. Ik heb alle rotzooi weggegooid, dus het is mogelijk dat je via de updates niets krijgt . Uiteindelijk is het goed gekomen dus vandaar nog even een extra linkje.

Kon het toch niet laten , op een zaterdagochtend.


soms als je niet meer slapen kunt



ga dan eens eropuit op het vroegst van de dag



als de mensenwereld nog niet ontwaakt is



hoor je de natuur in stilte leven



als je dan je oor te rusten legt



hoor je dingen die je normaal niet hoort



als je dan je ogen opendoet



zie je dingen die je normaal niet ziet.



als je dan je neus in de lucht steekt



ruik je dingen die je normaal niet ruikt



als je dan je zintuigen prikkelt



wordt je gevangen door een "stille" schoonheid



en kom je gevoelens tegen waarvan je niet wist dat je ze had.


als je een keertje niet hoeft uit te slapen kun je om 8 uur al een dag achter de rug hebben.
kun je je zintuigen al geprikkeld hebben
kun je genieten van het leven. 

Kranenbroek , op zoek naar de boomklever.


 IMG_3249 Vanmiddag, ben ik weer zo gezegend dat ik weer naar buiten kan. Genietend op en top.
Eerst lekker een boterhammetje gegeten, terwijl ik thuis even de raam en de deur wagenwijd open heb gegooid.
Een gesprekje met Roel afgesloten, ach cherm met dit weer op kantoor, ik besluit voor twee te genieten.
Ik zet nog  even de space aan,  Roel heeft altijd wel een mooi muziekje en mijn man belt nog even om te zeggen dat het vanavond niet zo laat wordt als dat hij in eerste instantie dacht. Terwijl ik even ontspan en mijn spullen bij elkaar pak, luister ik naar het gestjilp van onze mussen die een behoorlijk kabaal maken. Tien minuten ontspannen , heerlijk maar het kriebelt al gauw vooral omdat een echt enorme hommel zich toegang heeft verleend tot mijn woonkamer en mijn konijn daardoor helemaal in de stress schiet. Met zachte dwang stuur ik de hommel weer naar buiten, door het rolluik omlaag te doen , dus het licht verduisterend, me groot makend en zwaaiend kiest hij een andere kant ( werkt echt perfekt)  en zo probeer ik hem naar buiten te hoeden. Terwijl ik hiermee bezig ben  schrik ik me het apezuur omdat er een tortelduif de keuken was binnengewandeld. Deze ook de schrik van zijn leven dus en met achterlating van een cadeautje (oeps) vliegt deze flapperend en mopperend naar buiten. De hommel  is door alle consternatie uit  mijn oog verdwenen.
Ik luister en hoor buiten een zwaar gezoem en ik ga er maar vanuit dat het dezelfde is en mijn hartslag begint zich langzaam weer te bedaren, tot zover de ontspanning, haha.  Was misschien dat toch niet zo’n goed idee .
Ik pak mijn fiets en ga naar het kranenbroek dit keer. ik heb zondag met Bokito een boomklever gezien en volgens mij ging die nestelen. Ben benieuwd of ik hem terug kan vinden. ik zet mijn fiets op de parkeer plaats en ga eerst naar het water. Dit is een ander water dan de Doort als het goed is zit hier geen vis in maar de jeugd vangt nog wel eens een zonnebaarsje. Dat het een ander water is blijkt uit het feit dat er  bijna tot geen watervogels zitten, soms staat er weleens een reiger. ook nu ziet het er stil uit en ik word alweer overvallen door een oase van stilte. Ergens begrijp ik het niet Het Kranenbroek is in het weekend een echte recreatie plaats. honden uitlaten , kinderen uitlaten , fietsers, de hondenclub enz … zijn mensen nu echt zo druk dat ze vergeten van dit mooie weer te genieten. Ik klaag niet, integendeel, maar de afwezigheid van mensen hier voelt surrealistisch aan. Trwijl ik naar het water staar dat levenloos lijkt, zie ik ineens een kikkerachtig iets in het water en ik probeer er een foto van te maken wat niet zo heel goed lukt omdat de zon verkeerd staat. Terwijl ik probeer te determineren wat het is wipt er ineens een grote groene kikker tussen mijn benen door zo het water in. Dan is goed te zien dat die die ik eerst zag zag , een pad misschien ?
Ik besluit  een rondje te maken als het toch zo rustig is kan ik er maar net zo goed van profiteren. Buizerds cirkelen boven mijn hoofd.  Het kranenbroek is ook een heel ander bos dan de Doort,  veel drogere grond, veel naaldbomen, open plekken enz…
Dat betekent dat het bos ook andere geluiden maakt. Het duurt even voor ik eraan wen , het bos knispert en kraakt aan alle kanten. De wind zorgt ervoor dat bomen langs elkaar schuren en het klinkt alsof er een deur piepend geopend wordt. Verder knisperen de bladeren het is onmogelijk geluidloos te lopen met als gevolg dat ik vogels links en rechts zie opvliegen veelal vinken. Deze zitten veel op de grond . Ik luister en twijfel of ik nu boomklevers hoor of eekhoorns mischien maar het zijn toch echt de bomen zelf die dit geluid voortbrengen als een vriend die het laatste nieuws wil vertellen. Het komt door de warmte. De zon die vandaag nog wel warmer is dan gisteren warmt de bomen en vooral de dennenappels op en daardoor zet het hout uit. De schors opent zich maar ook de denneappels openen zich en daardoor kunnen de zaden die nog in de denneappels zitten eindelijk zorgen voor de voortplanting vandaar dus  ook de vele vinken die deze graag lusten.
Terwijl de boomtoppen knisperen, een geluid dat nog het meeste doet denken aan rice-crispies op het moment dat je de melk erbij geschonken hebt , kom ik bij de plek waar ik de boomklever had gezien. Ik voel me schuldig als ik het bedekte  pad oploop omdat er links en rechts allemaal vogels wegschieten. Niet ver, maar de knisperende laderen werken als een alarmbel.
IMG_3251
Ik krijg het voor elkaar om de boomklever weer terug te vinden en ik installeer me zo goed mogelijk om een vrij uitzicht te hebben. nog niet zo gemakkelijk met al die takjes maar al gauw zie ik de boomklever. Ik bestudeer het gedrag. Hij of zij heeft de beschikking over een aantal takken en van daaruit vliegt ze het gat in . Steeds met matreriaal in de bek , dus nog volop bezig met het nest te bouwen.  Binnen in de boom zie ik een druk beestje op en neer gaan om het materiaal maar op de goeie plaats te leggen een grappig gezicht af en toe even naar buiten kijkend om weer druk bezig te zijn. En floep daar gaat die weer. Het is mooi om te zien en ik probeer te bepalen waar ik mijn camera op moet scherpstellen om een goeie foto te krijgen. drie keer gebruikt hij dezelfde tak dus daar zoom ik op in om natuurlijk meteen in de maling te worden genomen omdat hij of zij de ander tak koos. Steeds rechtsom keert de nestkast uit wordt ook een hele aparte ervaring als hij na een paar keer ineens scherend recht op me af komt en  over mijn hoofd heen zijn pad kiest. Daarna daagt hij mijn lenigheid uit om precies boven me in de boom te gaan zitten zodat mijn nek en armen wel tot het uiterste getest worden.  Ineens realiseer ik me dat ik wel heel lang met een kant in de zon heb gestaan . Het is warm, heerlijk. ik geniet nog even van de zon zelf en ga weer verder om de boomklever zijn gang te laten gaan.
IMG_3248
Wanneer ik thuis kom word ik ontvangen met een radio die staat te blèren en twee tieners , mijn dochter en vriendin languit op de ligstoel in de zon. Truitje opgeknoopt korte broek aan , ja dat zijn de voortekenen ooh wat is het leven toch mooi als het zonnetje schijnt.

een zwaluw maakt nog geen…….


Vanmiddag erop uit geweest. Met zo’n weer als vandaag hou je me dus echt niet binnen. Ach je kan het proberen ,maar het is niet aan te raden want je wil niet weten wat dat met mijn humeur doet.
Dus gauw een boterham naar binnen gewerkt om maar zo snel mogelijk met mijn neus in de Doort te staan en zo gebeurt  het dat ik na een omzwerving van een uur een plekje vind waar ik heerlijk ongestoord kan zitten. terwijl de wind hier waait met een windkracht die echt wel bij het IJselmeer en het strand hoort , vind ik een plekje  aan de waterkant. Op mijn kont met mijn voeten in een kleermakerszit geniet ik van de wereld om me heen . Dat mijn broek nat wordt interesseert me op dat moment niet. Dat mijn schoenen tot de enkels onder de klei zitten ook niet. Ik zit en zie geen mens. wat een verademing met zo’n weer heeft godzij dank niemand het in zijn hoofd gehaald om de vrije woensdag middag hier door te brengen haha. Nee, woensdag is hier marktdag en dan is het met dit weer een gezellige boel daar. Gelukkig voor mij. Ik kijk uit over het water. De meeste eenden zijn vertrokken. De vogels fluiten en de nummer één van vandaag is toch wel de vinkenslag. overal hoor ik hem en overal hoor ik antwoord. het mannetje slooft zich uit met een hele riedel. Terwijl de vrouwtjes het bij één toontje houden of het goedkeurend of afkeurend is kan ik niet opmaken .  De ganzen paren even vlug tussendoor het is al gebeurt voor je er erg in hebt. dus binnenkort eieren. Er zitten twee paar zwanen op het water. ook altijd leuk als straks die lelijke eendjes weer rondzwemmen. De grote verliezer vandaag is de ijsvogel. Ik heb hem niet gehoord mischien nog wat vroeg maar ik vrees het ergste mischien dat de winter te streng is geweest voor ze.  Mijmerend zie ik de futen voor me dansen, de balts wordt uitgevoerd recht voor me neus al zijn ze een beetje ver weg jammer maar daarom niet minder leuk. Een bekend geluid scheert langs. Nee, dat kan niet. Er vliegt zoveel voorbij en om me heen het zoemt, trilt, buzzed, tjielpt en fluit om me heen.  Een dagpauwoog verschijnt in mijn ooghoek, een dikke hommel komt langs de andere kant en toch zie ik ze weer . Twee stuks ze zeggen een maakt nog geen zomer maar dit zijn er twee. Ik  doe verwoedde pogingen om ze op de foto te krijgen ten koste van mijn baterijen. Maar het resultaat is een foto van een met straaljagertempo  vliegend exemplaar die niet duidelijk is maar wel herkenbaar.
De ganzen zwemmen  mopperend om me heen , blijkbaar zit ik op hun favoriete plekje en eigenlijk willen ze het niet delen. Ik gun ze hun plaats en ga nog wat lopen . mijmerend, genietend zie en hoor ik de ene vogel na de andere , helaas voor mij zijn ze een stuk aktiever en verstoppen ze zich meer dan twee weken geleden er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de klein opkomende blaadjes die als een stoorzender op mijn lens werken. Ik geniet zo erg dat het me eigenlijk niet interesseert, waarom ook? Er is zoveel  moois te zien. Verschillende nesten laten zich nog zien. Sommig nieuw andere van vorig jaar. Weer een vlinder, het voelt zomers aan vandaag en als het meezit met het weer kunnen we een heel lang vlinderseizoen krijgen. Weer een dagpauwoog  volop al aan het zoeken naar nectar dat ook al volop te verkrijgen is. De bosanemonen staan in bloei, ik zie al paarse dovenetels, dotters en nog meer bloeiend spul,  als het meezit kan hij eieren leggen en dan hebben we later op het jaar  weer een hele nieuwe generatie.  Ik steek nog even de weg over naar het bos toe in de hoop mijn goudvcink nog eens te zien maar helaas.Ach wat heet helaas een bonte specht,  boomkruipers en de nodige mezen maken ook veel goed. Ik besluit omdat het zo stil is, om  een bepaald gedeelte van het bos waar een grasveld middenin ligt mee te pakken. En ik word beloond. Omdat het zo hard waait gaan de takken in de bomen als een gek tekeer. Voordat zij mij in de gaten heeft, heb ik haar al gehoord , de bladeren knisperen onder haar hoeven,  een prachtige hinde geniet ook op haar gemakkie van het bos, In de verte hoort ze iets en schrikt waarna ze zich verbergt in de braamstruiken. Een stukje verderop zie ik er nog eentje lopen wij zien elkaar tegelijk en terwijl ik haar aankijk kijkt ze weer voor zich en loopt op haar gemak uit het blikveld. Wat een prachtige afsluiting.  tevreden en voldaan kan ik huiswaarts. Net op tijd om aan het eten te beginnen.