rond de grensmaas.


Vandaag eindelijk weer eens erop uit geweest. Het was al weer een poosje geleden. De kinderen hebben vakantie dus het ritme in het huishouden veranderd. Afspraken zorgden er ook voor dat er eigenlijk niets van kwam. Gisteren waren we al even gauw naar Monschau gewipt. Poeh  wat een drukte. Eigenlijk had ik wel eens een zondag thuis willen blijven. Maar waar ik normaal de behoefte heb om even op mezelf te zijn was het dit keer mijn manlief die het even gehad had en er behoefte aan had om even het huis voor zichzelf te hebben.

De schat hielp me met opruimen en ik maakte gauw een lunch pakketje. De lucht was grijs maar koud was het niet dus de grensmaas lijkt me wel leuk maar dan moet je me wel straks ook ophalen want dat is te ver om naar huis te lopen. Prima zo gezegd zo gedaan en al gauw sta ik in het groen. 2009-08-09 001 003Dit keer begin ik vlak bij de brug bij de amfibieënvijver. Ik word verwelkomd door het gelach van een groene specht en de roodborsttapuit staat me al op te wachten. Goh ben jij ook weer eens hier dat is lang geleden.  Ja inderdaad, lang geleden , de weelde van de bloemen komt me tegemoet en een vleugje maaswater wordt overtroffen door de sterke geur van watermunt. Na nog geen 5 minuten komt ook de zon nog door. Al voordat ik bij het water geraak word ik verwelkomd door menig insect en bloem. De blauwtjes dansen over de weide, een weidebeekjuffer bevindt zich in de wilg, al gauw valt de vuurlibel op, De sprinkhanen springen voor mijn voeten weg. Het zoemt , het krekelt , het snort oftewel het tiert van het leven. in de vijver zit een waterhoentje en eindelijk laat ook het vrouwtje zich weer zien, een vrouwtjes waterhoen zie ik toch niet zo vaak. Met jongen alweer denk ik.  Heerlijk is het langs de vijver te vertoeven de kikkers springen in het water als ik langsloop om zich dan niet meer te laten zien. na een half uurtje geef ik het op hoe mooi het ook langs de vijver is en hoe leuk de hoentjes ook zijn. Ik draai me om  en voor me ligt een enorme wildernis. De planten staan oksel hoog en als het niet voor de paarden en de koeien was die hier rondscharrelen was hier eigenlijk geen doorkomen aan.   Ik volg de smalle paden die her en der lopen, waarbij de distels soms mijn schouders zachtjes betasten.  Ineens vallen een paar rode vlekken op. Het zal toch niet? En jawel dat moet wel niet de sint-jakobsvlinder die ik al een gezien heb maar  zijn soortgenoot de sint-jansvlinder . wat leuk en dan ook nog twee exemplaren. Mijn dag is nu al helemaal goed.  Ben misschien een uurtje hier en heb al van alles gezien en niet te vergeten gehoord. In de verte lokken de ganzen. Af en toe hoor ik de scholekster en ook de kieviten laten zich nog horen. En dan het gezang van menige zangvogel, de kwikstaartjes, de meesjes , graspiepers. Ze zijn niet te zien maar laten wel horen dat ze er zijn.

2009-08-09 001 087Lopen langs dit gedeelte Maas betekent dat je hard moet werken. de grond is ongelijk, de vegetatie kan om de honderd meter veranderen soms moet je weer honderd meter teruglopen omdat water je pad onderbreekt, ook verandert  de omgeving steeds en waar je gisteren misschien wel kon lopen kan dat nu niet omdat de waterstand verandert is. Het is geen wandelen maar echt heerlijk struinen. Geweldig dat je mag lopen waar je wil, waar je wat leuks ziet daar wordt je naar toe gedreven soms met een omweg maar wel altijd met wat moois te zien. ik kom zandloopkevers tegen en ik waan me even op de Veluwe. Een heel stuifzand gebied opent zich voor me het enige dat er staat zijn teunisbloemen. En al gauw vliegen de zandloopkevers op voor mijn voeten zoals eerst de krekels en sprinkhanen deden.

2009-08-09 001 119 Maar dat is niet het enige dat zich laat zien , het is te veel om op te noemen,  ieder biotoop heeft zijn eigen vegetatie en daarbij zijn eigen insecten. Maar een vuurvlinder en een enorme kever volgens mij een boktor, koninginnenpages, libellen vormen een kleine schare. Heel mooi om te zien hoe de biotopen werken. De grensmaas heeft echt verschillende grondsoorten en waterniveaus, wat dat betreft is het een gebied uit een tekstboek. In die hoek vliegen de hooibeestjes je om de oren tien meter verder zie je er geen een meer maar wordt het gebied bezet door blauwtjes. En zo kan ik door gaan, het is een lust om naar te kijken, De variatie en afwisseling  maakt dat je ongemerkt behoorlijk wat afloopt en al gauw kom ik bij de dam. Zou ik ? Ik heb geen idee hoe laat het is maar als ik de dam oploop weet ik dat ik de ronde ook wil afmaken . De zon is even verdwenen en daarmee ook de hoge temperatuur.  Ik heb nog water en een broodje op zak en ik besluit de dam over te steken waarbij ik tegemoet wordt gelopen door konikspaarden. De leider heeft mij duidelijk in de gaten en om hem zijn ruimte te begeven loop ik ongemakkelijk helemaal langs de waterrand op de losse keien.

2009-08-09 001 190Je kunt niet voorzichtige genoeg zijn. De rest van de kudde gunt me geen blik waardig en loopt stug door. Net als ik , want nu weet ik wat ik nog te gaan heb. Aan deze kant zitten weer andere biotopen en de grond wordt schraler door de kiezel die er ligt. De beplanting minder vol, de bebossing juist groter. Ik raak in de ban van een oranje gele vlinder ik ken hem niet en zal hem op moeten zoeken . helaas krijg ik hem niet op de foto met de vleugels open maar de bovenkant is fel donkergeel tot oranje met zwarte toppen op de vleugels. De onderkant heb ik wel te pakken en het valt op hoe fel gekleurd bijna fluorescerend.  Ik verdwijn weer van het pad de begroeiing in. Wat is het toch heerlijk om te kunnen struinen.

Een fazant bezorgt me een hartaanval en ik sta stokstijf stil om te beseffen dat pyjama-gestreepte vogeltje langs me door lopen.   Waar normaal de fazant zou verdwijnen komt dit vrouwtje weer snel terug. Waarom is me een raadsel, maar vlak voor me roept ze de jongen weer bij zich.  Ik blijf stilstaan om haar ruimte te gunnen en nu begrijp ik waarom aan de andere kant de kant waar ze heen vloog ,loopt groter gevaar dan ik, een reiger heeft de jongen al in de gaten en ze lopen recht op hem af. Het vrouwtje overwint haar angst om de jongen van een gewisse dood te redden.  De gerichte camera frustreert hem en voor dat ik het tafereel kan vastleggen vertrekt hij met een schreeuw van frustratie.  Het vrouwtje nog wat moediger richt zich nu ten volle op om te laten zien en horen welke kant de jongen op moeten.  Ik maak zijdelings plaats en verwijder me langzaam van het gezinnetje. Wat was ze mooi. 2009-08-09 001 229 Na zo’n ervaring is het helemaal niet erg dat ik bijna de weg bereik ik kom nu in het toeristengedeelte met versteende verkoolede bomen en fietspaden. maar omdat je hier niet op de paden hoeft te blijven vervolg ik mijn weg langs het water. De ganzen snateren gestoord maar wegvliegen kunnen ze niet . Ze zitten in de rui wat duidelijk te zien is aan alle veren die overal  in het rond liggen.   De meeuw op de emmer toont me dat mijn rondje vol is . Zou hij nu al die tijd op die emmer hebben gezeten vraag ik me af.  Mijn rondje is vol tijd om manlief te bellen . ik zit onder de pluizen, spinnenwebben, zaadjes en andere rommeltjes. Ja, ik heb heerlijk gestruind .

 

 

naar dia voorstelling

 

Advertenties

11 thoughts on “rond de grensmaas.

  1. Ik ken niemand die zo mooi de wandelingen en belevenissen in de natuur kan verwoorden als jij, Marion! Je weet bij mij zelfs respect ‘af te dwingen’ voor sommige insectensoorten waar ik normaliter echt niet bepaald dol op ben hahaha! Klasse weer…Groetjes, Brownie

  2. Ik heb weer heerlijk met je mee gewandeld en je verslag met plezier gelezen.De foto’s zijn ook weer prachtig en wat jij onderweg allemaal ziet…ik wals er overheen.Ik ken maar twee vlindersoorten..een dagpauwoog en een koolwitje,das alles.Fijne dag en groetjes.

  3. Ben zelf meer een gezelschapsmens…maar geniet van je verhaaltjes over de wandelingen en natuur.Ik zou met mijn gekwep al die beesten wegjagen…en ze dus niet zien.Maar dat compenseer jij met je foto’s hihiHet waren weer mooie…grtjes

  4. Heb net het album bekeken. Prachtige foto’s en wat een mooie natuur. En het verhaal erbij? Heerlijk even mee gewandeld en genoten. Een schitterende tocht!!!!

  5. Hopelijk zullen er nog veel van deze dagen voor jou volgen deze vakantie tijd. Voor jou is dit volgens mij echt vakantie midden in de natuur. Zoals jij daar van kan genieten. Dat poetsen en opruimen in huis heeft helemaal geen zin wanneer de kinderen thuis zijn, ze maken het net zo snel weer vies en rommelig.Nog veel natuurplezier.groetjes Annelies

  6. Een hele mooie tocht, lekker in je uppie rondstruinen en daarheen gaan waar je zelf wilt. Ik vind het knap dat je al die vlinders uit elkaar kunt houden. Als je alleen bent kun je tenminste overal de tijd voornemen. Niet iemand die je loopt te pushen om door te lopen ! Ik kan ook rustig met mijn fototoestel ergens uren rondlopen om te kijken of je iets kunt fotograferen. Vaak zie je dan ook meer details !

  7. Je hebt weer met volle teugen genoten zo te lezen Mazza, je ontmoeting met de vrouwetjesfazant en haar jongen zal best een hele ervaring zijn geweest.. ik ga snel de diavoorstelling bekijken.Lieve groetjes van Edward.

  8. Dat is dus echt struinen wat jij gedaan hebt. Geen mooie bospaadjes met om de honderd meter een bankje. Die Konikspaarden kan je voor de zekerheid maar beter met een boogje omheen gaan. Je zou niet de eerste zijn die aangevallen werd

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s