soms


Soms

soms is het net of je nog achter me loopt.

soms

soms verwacht ik je sprong als ik de sleutel in het slot steek.

soms

soms vind ik onverwacht iets wat van jou was.

soms

soms moet ik ineens aan je denken.

soms

en soms kom ik je gewoon weer tegen.

natuur 23dec 015

Mitch

12-10-’93 / + 11-04-’07 

 

Advertenties

14 thoughts on “soms

  1. lieverd zelfs nu nog hoor ik Blacky Ik draai me om door het geluid van de bladeren, je kent het wel , ondankdat ik met bokito wandel hoor ik hem nog, Ik geloof ook dat hij blijft waar het goed was liefs Moeders

  2. Van elk huisdier wat ik ooit gehad heb, ken ik nog de kenmerkende eigenschappen. Ieder dier is weer uniek. En soms, op een bepaald moment / situatie denk je aan je overleden huisdier. Ik herken dat wel. Ik heb ook vele malen afscheid moeten nemen van mijn huisdier. Maar de liefde van een dier is zo groot…….

  3. Heel mooi geschreven en het komt me ook erg bekend voor, toen onze eerste Mandy was overleden had ik hetzelfde, je vindt overal nog dingetjes, en je verwacht eigenlijk dat ze je bij het binnen komen begroeten, het is een groot gemis Mazza, en ik heb er heel lang over gedaan om weer een hondje te nemen en soms….. het mag niet maar soms vergelijk ik sommige dingen. Wat was Mitch een mooi diertje met een heel lief koppetje.Liefs, Ann.

  4. Mooi geschreven Mazza ,vaak komen herinneringen op de gekste momenten ,zo’n lief dier wat heel lang je maatje is geweest vergeet je nooit Liefs Elisabeth

  5. Wat een prachtig dier Marion.Vrienden zijn het, de dieren die je leven raken, onvervangbare vrienden waar je veel van gaat houden.Dat vergeet je nooit.Liefs,San

  6. Je keus om nu geen hond te nemen is heel verstandig Marion. Het zou zo mooi zijn als meer mensen na zouden denken voordat ze een stukje speelgoed in huis halen. Na verloop van tijd is men er mee uitgespeeld en kan het speelgoed, als het geluk heeft naar het asiel.

  7. Mooi geschreven Marion. Dierbare momenten van een dierbaar leven die ie speciaal voor jullie heeft gegeven. Gedenk hem, iedere keer………………LiefsRoel

  8. Herken het de vrijheid die het ook geeft…geen huisdier meer…Maar ben het met je eens…het gemis blijft en dat scheve koppie dat je aankijkt zo van kom we gaan wandelen. De poot op je schoot…van zie je me niet ???We hebben tijdens de kindertijd altijd huisdieren gehad…nu allen de deur uit en die er nog waren tot het laatst toe verzorgd, maar geen nieuwe meer. En te vervangen zijn ze zowiezo niet…ieder dier was apart.En soms….ja dat blijft !!!Mooie hond jullie Mitch

  9. Ach, vertel mij wat over huisdieren… heb veel katten gehad… en Lijoeba is op een gegev en moment nooit meer komen opdagen.. daar ben ik heel lang ziek van geweest…. een pony die ineens door mijn ouders werd "Afgevoerd" een boxer Rumba die niet meer te handhaven zou zijn werd in mijn kinderjaren al afgevoerd…en dan zijn er nog heel veel verhalen…

  10. ik weet het vervangen kan niet . En daarbij wij hebben een heel ander leven nu dan toen . tTen werkte ik niet , kinderen klein, dus vakanties in de buurt. We hebben nu een heel ander leven als toen, werken, kinderen bijna groot, meer vrijheid en een heel grote familie in het buitenland . Een hond is voor ons nu geen optie. niet eerlijk voor de hond. zeker neit wat betreft die ooh zo belangrijke eerste opvoeding. ik vind dat je daar de tijd voor moet nemen en dat kan niet als je werkt. Mitch was al 7 jaar toen ik begon te werken. Om dit te compenseren hebben we mijn moeder een hond geroggeld, na de aanslag op pap hebben zij ook een heel ander leven, eerst nooit thuis en nu niet meer wegkunnen. Dus moeders een hond aangeschaft komt ze ook eens buiten en als we geluk heben komt hij af en toe logeren. Een uitstekende regeling

  11. Ja meis, ik herken het. Ik denk nog met de nodige regelmaat aan allen die Jules voorgingen maar kan dan alleen maar zeggen, geen heeft geleden en allemaal hebben ze een goede thuis gehad. Prettig weekend. Tip : vervangen is onmogelijk maar een ander diertje geeft evenveel liefde als het met liefde behandeld wordt. Ik ben bijna een jaar katloos geweest maar toen kwam opeens de herfst met rasse schreden en als bij wonder was er nog een kitten in het asiel en het was wederzijdse liefde op het eerste zicht. Mocht hem niet meenemen want de eigenaar zou zich nog kunnen melden en moest 14 dagen wachten. Ik belde iedere dag en na 5 dagen waren ze het beu en kon hem op vrijdagochtend halen. s Avonds zat hij al bij de dierenarts want had krampjes in zijn buikje, koorts en ziekjes. Hij klampte zich vast en was niet weg te krijgen. Is in inmiddels al een jaar of 8 zo,

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s