Gedumpt , alweer!?


Het mooie weer afgewacht en buienradar bestudeerd. Ja, ja dat zou niet verkeerd worden vandaag. Mijn manlief gaf zomaar toe dat hij een afspraakje had, een afspraakje met Skype, en of ik als ik nog ergens naar toe wilde, ik wel even wou opschieten. Die mannen van tegenwoordig absoluut geen respect voor het onthaastingsritueel. Ik zou natuurlijk heel jaloers mijn spullen bij elkaar moeten pakken, maar nee ik maak fluitend mijn boterhammetje klaar, thermoskan met koffie, kompas ,landkaart, schoenen…. nog iets? Hm een afspraakje, sinds de ontdekking van de verloren familie is de zondag niet meer heilig. Ik kijk om me heen om te controleren dat ik alles heb en met een laatste beweging gris ik nog net even mijn telefoon mee. Ik heb het niet op techniek, maar in dit soort situaties in een telefoon wel een uitkomst. klaar? Ja kom maar.

Een kleine 7 à 8 kilometer verderop word ik uit de auto gezet. Bij het plaatsje Montfort. Vandaar mag ik mijn weg terug vinden naar het Peyerland. Maar ik ga niet meteen richting Pey. Ik wil eerst landgoed Rozendael gaan exploreren.

100_7382

Het waait vandaag weer flink en de vliegdennen zwiepen door de lucht. Daar sta ik dan in mijn eentje, niet meer bij me dan een regenponcho, mijn thermoskan koffie, een paar boterhammen, kompas en kaart,  mijn camera en mijn verrekijker. De wolken jakkeren langs de horizon. Het lijkt me verstandig om maar zo gauw mogelijk het bos in te duiken tenslotte staat daar minder wind. Langs de elite tuinen van diegene die het genoegen hebben om aan een bosrand te kunnen wonen kom ik bij een splitsing en ik loop het bos in. In dit gedeelte zit een magnifieke grote uil, een unicum maar hoe ik ook het bos uitpluis met al zijn kronkel wegen en cirkeltjes, ik ben drie keer via verschillende wegen op hetzelfde punt gearriveerd en ik moet helaas toegeven dat hij er niet is. De grote nestkast die er hangt lijkt ook langere tijd niet meer gebruikt. Jammer, vorig jaar heb ik nog het genoegen gehad om oog in oog met hem te staan maar had toen geen camera bij me. Ik besluit het bos verder te exploreren en kom terecht op een stukje mini-stuifzand heide gebiedje midden in het bos. 100_7404

Vandaar dus dat Limburgs landschap blij is met deze aankoop.  De wind lijkt weer eens wat te gaan liggen en meteen worden geluiden van de mees weer hoorbaar. Eigenlijk is het heel stil in het bos, behalve het geritsel en gekraak van de bomen hoor ik mezelf ook niet lopen. De bladeren die het pad camoufleren zijn nat en vochtig van de afgelopen regens en hebben dus hun kraakvermogen verloren. Dat betekent  ook dat ik niet meer opgeschrikt wordt door het geritsel in het struikgewas. Op die manier observeren wordt dus moeilijk en ik realiseer me dat de natuur een voorsprong heeft vandaag. Ze zullen zich vandaag niet makkelijk verraden. Mijmerend en vooral genietend van de stilte en het eenzame gevoel raak ik in een vorm van trance, waardoor mijn zintuigen zich versterken, ik zie sneller het verschil tussen een afgeblazen blaadje of en voorbijvliegende vogel. De konijnen draaien zich geschrokken de rug naar me toe en laten me achter, starend naar hun witte staartjes.  De wind pikt weer op en de vliegdennen piepen weer als slechtgesmeerde scharnieren. Door een Een harde klap van een stam die tegen een andere slaat zorgt ervoor dat ik weer in de realiteit sta.  Het wordt tijd dat ik me ga oriënteren want ik heb al een tijdje de wind in de rug wat betekent dat ik in principe de verkeerde richting uitloop.  

Aan de andere kant merk ik een grote heuvel op. Verder zie ik ineens allemaal gele oranje wandelstreepjes. De grensoverschrijdende wandelroute….. Ben ik nu toch? een glimp op de kaart en kompas bevestigd mijn vermoedens dat ik langzaam aan de noordkant kant van het bos ben aan het lopen en ik moet nu toch echt een andere richting aanhouden anders kom ik in plaats van in Pey in Sint Odiliënberg terecht.  Na mijn richting weer te hebben bepaald wordt het toch ook langzaam tijd om dit bos te verlaten en eens langzaam richting Pey te gaan lopen. Ik weet dat je via bos en veld richting Sint Joost en vandaar in het kranenbroek terecht kunt komen.  Natuurlijk is er een verschil tussen weten en er komen. Onderweg wordt ik geconfronteerd met de raarste ervaringen. Heel vreemd als je ineens twee husky koppen tussen de takken ziet gaan? Zag ik dat nou goed?  Soms word ik een andere kant op gestuurd omdat het pad een bocht maakt. Een andere keer is het mijn nieuwsgierigheid naar wat er om de hoek ligt of achter de heuvel ligt dat me de verkeerde kant op leid. Zo kom ik onderweg een alleraardigste hangplek tegen. Compleet met kussentje en anekdotes wordt je verwelkomt. Geen verkeerd plekje trouwens als je het uitzicht aanschouwt. 100_7458

100_7437

De grote weg die ik wou oversteken op de hoogte van de camping steek ik pas over bij het voetbalveld van SintJoost omdat ik door nieuwsgierigheid naar de nieuwe natuur in de vorm van overstromingswaterplassen verder langs de bosrand wordt gestuurd. Ineens hoor ik het gemiauw van de buizerd en antwoord ergens in deze bomen zit er een jong roepend naar zijn ouders? Het is goed mogelijk, een buizerdjong is pas met drie jaar geslachtsrijp, maar hoe lang die precies bij zijn ouders blijft weet ik niet.   

Als ik de kerk van Sint-Joost zie liggen bevind ik me meteen op bekend gebied. Het kranenbroek zal ik nog net raken maar om er nog doorheen te lopen daar is het wat te laat voor aan het worden. Ik besluit door te lopen tot het bezoekershuisje en me daar te laten ophalen. Ik merk dat het snel afkoelt en de volle wind tegen die ik nu voel begint langzaam in mijn kleren te dringen. Dusdanige afkoeling in deze tijd van het jaar is een garantie voor een verkoudheid.  Ik kort mijn weg af door het veld waar ik ineens een enorme lichte vogel zie. De vogel lijkt zo groot als een buizerd. Verbaasd over de verschijning probeer ik hem te  vangen met mijn verrekijker. Dan zie ik ook een bruin exemplaar…is dit een gevecht?  Ik krijg de vogel in beeld en sta bijna te juichen. dit is eentje die ik al lang niet meer hier heb mogen aanschouwen, geweldig  Ik probeer alle details in me op te nemen, De zwarte vleugeltoppen vallen echt op bij de bijna blauwe kleur van de vogel. De vogel landt op de grond  en ik probeer tegen beter weten in wat dichterbij te komen. Tenslotte moet ik toch ook door het veld. Als ik dichtbij kom weet ik zeker dat dit een echte roofvogel is.  Hij zal me echt niet dichterbij laten komen tenslotte zijn zijn ogen wel 10 keer beter dan die van mij. Laag vliegend over het land.  Mijn dag kan niet meer stuk. Wat mijn week kan niet meer stuk maar ik zal toch nog een paar keer terug willen/ moeten naar deze plek. Want ik ben er nog niet uit wat het precies was. Dus toch dat camouflage tentje!?  Ik kan in ieder geval naar bed met de gedachte dat ik of de grauwe kiekendief of de blauwe kiekendief heb gezien. En heel misschien zelfs wel een koppeltje.  

Advertenties

6 thoughts on “Gedumpt , alweer!?

  1. whahahaha zo kan het ook….Jij lekker je eigen ding doen en hij de pc aan…geen wonder dat hij bedenkelijk kijkt bij mijn blogje gnagna…Och zolang we de humor er maar van inzien…toch?Ennehhhhh niet meer schelden hè!!!

  2. Steeds weer een ontdekkingstocht in de natuur. Jij beleeft heel wat zo te lezen. Hier in de Flevopolder heb ik ook wel kiekendieven gezien. Heerlijk dat Samuel nu zijn diploma heeft! Hij is heeeeeel trots!lieve groetjes van Nicky

  3. Hallo Mazza, elke keer weer sta ik er versteld van dat jij in je eentje van die wandelingen maakt. Dat je keer op keer zo op kan gaan in de natuur. Je verteld het dan ook heel mooi, zo vol ook met een soort ja… liefde! Ik durf niet eens met mijn hond alleen naar het bos. Als ik al iets hoor kraken ofzo dan zou ik me al een gat in de lucht springen van angst. Jammer dat het zonnetje gisteren ver te zoeken was. Vandaag is hij meer in zicht. Moet nog met mijn hond wandelen, maar dat doe ik toch maar "veiliger" in het park! het bos zoek ik alleen op als ik samen met manlief kan gaan.Have a nice day!

  4. Goede morgen mazza, natuurbelevenissen van mazza,ik heb deze wandeling ook met je meegelopen, en genoten,ik ga nu naar je foto’s kijken,fijne week.gerrit.

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s