Linnerweerd


Vandaag was het weer zover een vogelwerkgroep wandeling. Een blik naar buiten gaf meteen een onverwachtse beloning ook hier heeft het "eindelijk" gesneeuwd. Of we daar blij mee zijn ? Nou ja tuurlijk want het is natuurlijk prachtig om in de sneeuw te wandelen, alleen op zondagochtend om uur of half 9 de rijksweg op is iets minder plezant.
Gelukkig ben ik geen chauffeur dus daar hoef ik me niet druk om te maken. Met opluchting zie ik wel dat het fietspad dat ik morgen moet gebruiken nu al sneeuwvrij is in tegenstelling tot de weg waar de sneeuwschuiver nog mee bezig zijn. We komen samen bij de kerk in Linne erachter te komen dat er een gemeen dun windje staat. Wachtend op anderen worden de voeten natuurlijk al snel koud. Dus van mij mogen we hoor. Van iedereen wel, maar ervan uit gaande dat door de slechte begaanbaarheid er misschien mensen wat later kunnen zijn ,hebben we toch tot kwart over negen gewacht. Brrr het is toch echt weer om een neutje onder de jas te verstoppen. Het gebied waar we lopen is op dit moment ook niet het meest vriendelijke wandelgebied aangezien we in het grensmaasgebied gaan lopen waar de wind vrijspel heeft over het water. Gelukkig worden onze intenties wel meteen beloond, eerst zijn er al genoeg ganzen te zien en even verderop worden we verrast door een prachtige havik die uitnodigend voor ons vliegt. Dan zit de zin er  wel
natuurlijk vlot in. Het gebied kenmerkt zich door grote water oppervlakten, een paar prachtige oude huizen, hoeven, fruitbomen en natuurlijk de Stuw van Linne met zijn vistrappen. Dit allemaal onder de rook van de Clauscentrale die met zijn koeltorens het landschap domineert. Bij de koeltorens woont al jaren de slechtvalk die zich tijdens deze gelegenheid ook laat zien, weliswaar in de verte maar dankzij sommige zeer prachtige apparatuur werd mijn vlekje in de verrekijker toch vergroot tot een volwaardige roofvogel in de kijker van Anita. Na een paar vreemde spreeuwen uiteindelijk gedetermineerd te hebben tot overwinterende kramsvogels kon onze dag al niet meer stuk. Dat de vogels op spreeuwen leken heeft te maken met  de kwaliteit van de verrekijker die na een bepaalde afstand alleen maar zwarte vogels laat zien. We naderen het water waar we getrakteerd worden met zaagbekken, tafeleenden kuifeenden, reigers, wintertalingen, krakeenden. Een beter les kun je niet krijgen,  mannetjes en vrouwtjes welk vrouwtje hoort bij welke soort, grote zaagbek middelste zaagbek of te wel heeft zij wel of geen witte vlek. Maar we zijn er nog niet we moeten nog ene beek en de stuw over om weer een plas te ontdekken en daar probeer ik de soorten weer uit elkaar te houden. vrouwtje wintertaling heeft een groene vlek onder de vleugel, zwart wit vliegende eenden blijken de zaagbekken te zijn. Het vinden van een enkele brilduiker tussen al het andere eendengeweld en dan moeten vertellen waar deze zich op een plas bewoond door al die vogels bevindt.
 
Aanwijzingen als die drie boompjes, de derde boom links dan naar voren, daar zitten futen en dan weer rechts van de futen en net achtrer die meeuw lijken geweldig ingewikkeld maar gevonden werd die toch. Dan volgt erna meteen een zwart witte eenden misschien zijn dat ook wel brilduikers geweest en hup met de neus in de boeken nou ja de zakveldgids dan ooh ja inderdaad, nee die wat ik zag had toch echt minder zwart daar. Goed, staat genoteerd en weer verder.  Het is echt heel leuk om je kennis te toetsen maar de reacties van mijn medevogelaars die veel meer ervaring hebben zijn nog mooier. De een is geweldig in vluchtbeelden terwijl de ander weer enorm goed is in de geluiden. Een rauw krakend geluid, ha een reiger, ja klopt maar luister goed deze is scheller, luider dus de vogel is waarschijnlijk  toch anders wordt uitgelegd. Meteen is iedereen op zijn hoede  op zoek naar de grote zilverreiger en het duurt niet lang voor we hem zien. Of beter gezegd hij zich laat zien want om hem te spotten in deze sneeuw is nog niet zo makkelijk. Behalve de watervogels zit er in de bomen en randen nog genoeg ander grut en de koolmees , pimpelmees winterkoning, roodborst, vink, putter, sijs laten zich ook nog zien net als de konijntjes in het veld.  Na een koude start gaan we gedeeltelijk dezelfde weg terug die een stuk aangenamer is omdat we de wind in de rug hebben.  Voor mij en mijn maatje een mooie herkansing op het herkennen van de tafeleenden , kuifeenden en ander drijvend spul.
Het was weer een prachtige maar zeer frisse wandeling waar ik weer veel van heb geleerd. Tenminste dat hoop ik.  
Advertenties

5 thoughts on “Linnerweerd

  1. Vanmorgen was de vogel top 100 in "Vroege Vogels". Waarschijnlijk heb je dat wel gehoord, als vogelliefhebster. Je hebt er ook weer fraaie foto’s bij staan.

  2. Weer ontzettend veel vogels en vogeltjes gezien Mazza en al was het dan koud, jij vergeet dat vast als je zoveel ziet, voor je verjaardag maar een zakflacon vragen een drankje om warm van te worden is nooit weg! Leuk om alles te lezen en wat jij nog niet weet is niet zo erg veel meer!Liefs, Ann.

  3. Dat het een koude wandeling is geweest,geloof ik graag Mazza. Maar je bent er wel volop voor beloond, door weer zoveel vogelsoorten te zien. Dat neutje heb je toch zeker wel genomen toen je weer thuis was?Lieve groetjes van Edward.

  4. nou nou nou, je wordt echt een bedreven ornthitoloog op deze manier. Mooi hoor en direct de zakgids erbij, ervaren vogelaars en de ogen goed gebruiken en de brains laten werken. Kortom, beter kan niet en nu hup gauw over op de foto’s…………………

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s