nest in wording


Zondag zag ik haar al inspecterend op een plaats waar ze normaal nooit komt. Ze is niet zo heel schuw en vliegt ons geregeld over de voeten , maar onder het afdak op de plank tussen de kaarsen e.d. zover.. waagde ze zich normaal toch niet. Ik zag de bui al hangen, weer een kostganger erbij zeker en jawel hoor. Gistermorgen werden we verrast door een grote donkere schim die steeds langs de raam vloog en bij nader inspectie bleek dat madam haar plekje al uitgezocht had.

Bovenop een speakerbox. Laat maar lekker zitten dacht ik meteen. ik weet dat de buren al een keer zo’n half nest hebben weggehaald. Ik vind dat zonde van het werk. Nu kan ik ook eens goed volgen hoe zo’n nest nu eigenlijk in elkaar wordt gezet. Want het blijft ingenieus. Duidelijk is te zien dat het vrouwtje begint met dorre bladeren , meteen weer een reden dus om deze niet op te ruimen. die drapeert ze dus op de plaats waar ze het wil hebben, dan gaat ze erop zitten en en wiebelt de boel op zijn plaats. Voorlopig maakt ze een soort van krans  die steeds een beetje hoger wordt, duidelijk is ook te zien dat hierdoor de bladeren flink verschoven worden tot ze op de juiste plaats liggen want er hangt van alles over de rand. Tja op zo´n gladde box heb je natuurlijk geen opstekende takjes die de boel voor je tegenhouden. Ik heb net even aan het nest gevoeld en  het eventjes bekeken terwijl ze weer volop aan het zoeken is in de tuin. Maar het nest zit nu al muurvast, vastgemaakt met grond en misschien wel speeksel want hier is geen klei in de tuin of ze moet het van verderop bij de beek zijn gaan halen en dat denk ik niet. Het vrouwtje doet ook duidelijk al het werk. Ik heb het mannetje alleen bovenop de geknotte boomkruin zien zitten stoer doen.

Wat ook opvalt is hoe weersgevoelig zo´n vogel is. Als het zonnetje schijnt gaat alles driftig door en nu is het even koud en grijs en ligt de bouw weer eventjes stop.  Er staat weer een buitje aan te komen hier dat hoor ik aan het kabaal van de vogels, vlak voor de bui valt alles stil en afhankelijk van de regen hoor je of heel lang niets of alles begint weer te schetteren en te tjilpen. Zo hoef je je toch nooit te vervelen met al dat leven in de tuin De pimpelmeesjes zitten trouwens bij de buren maar zijn wel zeer dankbaar voor mijn hangmand die ze helemaal aan het uit pluizen zijn. De mussen trouwens ook en ik heb eindelijk door waar deze nestelen, in de grote boom achter ons. Deze boom die bij de buren staat en die de buurvrouw toch wel graag een koppie kleiner zag helaas, iedere storm staat ze doodsangsten uit , dus er moet echt binnenkort iets voor de mussen komen. Zal onze lokale dakdekker eens vragen hoeveel werk het  eigenlijk is om een vogelvide te plaatsen. Er komt gelukkig ook een nieuwe boom maar die zal nooit zo groot zijn en waarschijnlijk ook geen den meer, jammer. Maar gelukkig zijn ze voor rede vatbaar en haar zoon vind het ook doodzonde dus er is nog hoop. Als ze eens wist hoeveel vogels er nestelen. Na de vakantie komt ze koffie drinken dan kan ze het zelf zien. Op dit moment zit er een koppeltje houtduiven en tortelduiven in, ik heb nog steeds een koppel vinken en drie groenlingen die ook verdacht vaak in die boom vertoeven maar goed terug naar mijn mereltje want dat is mijn nieuwe huisgenoot.

Af en toe komt ze met blaadjes en dan weer met takje , toch echt leuk om te zien. als ze weer wat bij gehaald heeft gaat ze weer op het nest liggen om alles in een mooie ronde vorm te wiebelen en drukken, heel apart daarbij is een vreemde vleugel beweging die ze erbij maakt. Geen idee wat ze dan aan het doen is. We wachten maar af. Ze zit net voor ons raam dus ik kan  alles van binnen bekijken. Alleen ik ga niet zomaar in het nest kijken dus wanneer de eerste eieren er zijn blijft een verassing, hoe nieuwsgierig ook broedende vogels horen nu eenmaal  met rust gelaten te worden. Gelukkig voor de merel gaan wij nog tussendoor naar Schotland, dan heeft ze lekkere rustige Pasen en dan ben  ik wel benieuwd hoe de zaken er over een week of zo voor staan. Ik weet zeker dat onze thuisblijvende zoon het te druk heeft om mijn logboekje bij te houden dus volgende keer maar weer.

Advertenties

kokerjuffer



De kokerjuffer is de larve van een schietmot en leeft onder water.
om zichzelf te beschermen bouwt hij een kokkertje waar hij zich in verstopt . Hierin haakt hij zich vast. Het huisje wordt gemaakt van plantendelen of van steentjes afhankelijk van de soort want iedere soort heeft zijn eigen soort huisje.

Doort


Wat een heerlijke dag was het vandaag. Ik heb geen idee wat de temperatuur precies was maar hij kwam hier vandaag toch echt wel dicht tegen de twintig aan . Voor mij een goed excuus om de boel de boel te laten en er lekker op uit te gaan. Alsof ik een excuus nodig heb.  Ik dacht ik ga even naar de Doort dan kan ik jullie laten zien hoe de schermen eruit zien en waar we de padden uitzetten.  Wie de foto’s van vorig jaar nog kent zal zien wat een kaalslag er heeft plaatsgevonden in de Doort. Schrikbarend en op het eerste blik ook rigoureus. Via via , weet ik nu wel dat alles in het kader is van de boomkikker, de stand van de boomkikker is schrikbarend achteruit gegaan, blijkbaar doordat er ook  ontzettend veel achterstallig onderhoud is geweest. Poelen dichtgeslibd of bevatten vis, funest voor de ei- afzettingen.  Nu er zoveel bomen zijn weggehaald komt er veel meer licht in het bos. Dit heeft weer zijn voordelen voor de lagere planten en daarop weer insecten en als gevolg daarvan weer voordelen voor de vogels en andere kleinere dieren. En daarna weer grotere dieren zo zie je de voedselomloop in actie.
Toch is het wel schrikken natuurlijk maar hoe mooi de Doort ook was, ergens leefde het niet meer,  het stagneerde alles groeide dicht. Nu er meer open plekken zijn blijkt meteen bij de eerste de beste storm wat dat betekent want er zijn verschillende grote bomen die er zo sterk uitzagen toch omgegaan nu de wind vrij spel had bleken ze toch niet zo bestand als gedacht, met hele wortel en al zijn ze omgevallen andere bomen meenemend. Meteen zie je wat dat een variatie brengt. schuilplekken, nestplaatsen , voedingsbron.|Tijdens mijn rondje waarbij ik toch ook nog een salamander in een van de emmers vond. Normaal trekken amfibieën ’s nachts. S Nachts is de vochtigheid hoger en natuurlijk de de veiligheid groter want met zo’n massa padden op pad is vragen om problemen als je overdag loopt menige reiger zou dan likkebaardend klaarstaan bij zo’n poging overdag. Leuk is ook om te zien dat al die padden dus overdag helemaal verdwenen zijn. Ik kon er geen een ontdekken en we hebben er ondertussen toch wel zo’n driehonderd amfibieën overgezet waarvan twee honderd padden zeventig bruine kikkers , 17 watersalamanders en 5 kamsalamanders wat meteen aangeeft hoe zeldzaam de salamanders zijn. Onze opbrengst van gisteren was nog niet eens verwerkt in de statistieken. Op Sint Joost zijn zelfs al zo’n duizend exemplaren overgezet. Daarvan was er slechts een kamsalamander, maar naar wat ik heb begrepen is dat wel een nieuweling in Sint Joost .
De emmers worden twee keer per dag geleegd een keer s ‘avonds rond half 10 en een keer ’s morgens om half acht . En dat op twee locaties, vanwege de veiligheid zijn we altijd met zijn tweeën minimaal . Daar zijn natuurlijk ook veel vrijwilligers voor nodig. Ik heb even de lijst bekeken en we zijn met vijftig man sterk. Ik help drie avonden in de week.
Terug naar vandaag. De buizerd zweeft majestueus boven de boomtoppen, uiteindelijk blijken het er vier te zijn. De vogels kwetteren dat het een lieve lust is. Ik loop door het nog dorre gele gebied dat rigoureus kort gemaaid was en heel voorzichtig ontwaren zich al nieuwe scheutjes. het is ongelooflijk het tiert van leven, allerlei insecten dwarrelen door de lucht en in het korte gras schieten spinnen voor mijn voeten weg . De boomklever is volop bezig langs de boomstam, in het water wemelt het niet van de padden maar wel van de kevers . grote dikke kevers zitten in en om het water, loopkevers, geel gerande watertor en nog meer . Plots klinkt naast me een schattig en bekend smakkend geluidje , zo eentje alsof je een beestje lokt. Een eekhoorn kijkt me vanachter de stam met gepluimde oortjes nieuwsgierig aan.  Het koppie gaat op en neer alsof hij me aan het aftasten is. Als hij besluit dat het veilig is kruipt hij langs de stam omhoog geen moeite doende om zich te verbergen. Toch zitten er zoveel takjes in mijn gezichtsveld dat het moeilijk is om hem te volgen. Ik zie hem duidelijk reiken om een takje pakken en volgens mij eet hij de verse knopjes eraf. Een vogel schiet  mopperend voor me langs ,een vrouwtjes fazant zat op een halve meter afstand en ik heb die arme schat niet eens gezien. Gevolg wij beiden een sprong in de lucht en waarschijnlijk een hartaanval van de schrik. Mijn aandacht is van de eekhoorn afgeleid, maar goed ook anders stond ik hier nog een uur. nog even naar de grote vijver dan.  Mijn bekende pad wordt her en der belet door flinke omgevallen/ omgewaaide bomen. al die rommel in het bos maakt het wel spannend, ik zie hoe gaatje en holletje ontstaan, zo’n enorme wortel is een ideale broedplaats voor een ijsvogel. De winterkoning heeft huis in de kleine takjes en de roodborst zit uitdagend op de stam, De klimop die om de stam loopt ligt nu ook op de grond en menig insect zit al op de nog plakkerige bolletjes. Ik moet "mijn bos"weer helemaal opnieuw ontdekken. zelf het water vertoond een grote verassing, het water staat enorm hoog alle tussendijkjes liggen her en der onder water. maar de grootste verassing zit op het water. eendjes niet zomaar eendjes maar ik zie krakeendjes, een fuut in een prachtige baltskleur, en nonnetjes een wit mannetje met wel drie vrouwtjes bij zich. heeft die het goed. Ook de zwanen vormen weer een paartje, en dan scherend over het water een vleermuis . Toch wonderlijk hoe je steeds iets nieuws ontdekt. Voor mij was dit een hemelse dag en als dit een voorproefje is dan laat ik me graag overvallen met al dat moois.

paddentrek


Na weken  van  lijdzame en vooral koude afwachting is toch langzaam de padden trek op gang aan het komen. 20 februari was de oorspronkelijke start datum maar door de aanhoudende vorst is het zetten van de zogenaamde schermen uitgesteld tot maart. en  zelfs na deze datum was er  nog niets op gang gekomen .  De schermen worden aan twee kanten van de weg gezet en er worden om de zoveel meter emmers gezet . Als nu een pad naar de overkant wil zou hij normaal plat gereden worden tot een pannenkoekje maar omdat de weg is afgezet gaan de padden langs het schermlopen en vallen dan vanzelf in de emmer waarna wij  dus komen om ze aan de andere kant van de weg te zetten .  Als de trek voorbij is komen ze ook weer terug dus vandaar dat aan de andere kant ook een scherm staat. Tenminste zo is de situatie in de Doort. Op Schrijvershof is deze mogelijkheid er niet en worden de padden op de terugweg niet opgevangen , als ze dan plat gereden worden hebben ze in ieder geval voor nageslacht gezorgd.

 
uitleg pad man of vrouw

Afgelopen zondag hebben Dennis en ik langs de schermen gespeurd en veel meer als een rups zat er niet in de emmers. Ons grootste bezienswaardigheid was een muisje dat in het struikgewas scharrelde. Maar deze avond hebben we toch iets meer geluk gehad.  Yess… eindelijk aktie. De briefjes bij het verzamelpunt gaven ook al aan dat hier en daar wat overgezet is geworden.  Dapper lopen we langs de schermen die speciaal zijn opgezet en schijnend met de zaklamp proberen we zonder onze nek te breken maar ook zonder eventuele auto’s te verblinden onze weg te vinden. lekker soppend in modderige klei. Mijn zaklamp valt op een pad die daarop ook stokstijf blijft zitten.
frozen
Jammer jongen of beter gezegd gelukkkig want hij mag de emmer in. Inderdaad, hij want negentig procent van de padden zijn mannetjes. Hij is te herkennen aan een extra "haakje"aan zijn teen daarmee houdt hij zich aan het wijfje vast.  Als ik de pad vastpak laat hij een heel zacht piepje horen nou hij mag bij de andere drie die we al verzameld hebben.

kleine watersalamanders

De paden en salamanders worden in aparte emmers gezet anders worden de salamanders door de padden geplet. bang om opgegeten te worden hoeven ze niet te zijn want normaal gaat de liefde door de maag maar niet in bij amfibiën, de padden hebben maar een ding aan hun hoofd en dat is het vinden van een vrouwtje

Onze opbrengst vanavond was 5 padden , drie watersalamanders en heel leuk twee juveniele bruine kikkers  die dus groen waren dit om het weer makkelijk te maken . Deze zijn dan ongeveer twee jaar. en verlaten hun geboortegrond en gaan zoals het echte pubers betaamt lekker tegendraads de andere kant op. Deze hebben ze dus gezet waar de andere padden en salamanders dusvandaan kwamen ook weer om het makkelijk te maken , dit was wel  heel leuk omdat je deze normaal pas op het eind van de trek ziet.

Vannacht was het nog net even iets te koud maar en misschien wel net iets te droog , de temperatuursvooruitzichten zijn goed dus ik vermoed dat we binnenkort flink wat werk aan de winkel hebben.


meteen naar het water toe ( 2 stuks)

Wat wel nog even leuk is om te vermelden is dat in schrijvershof een zeldzame kamsalamander is overgezet. niet te geloven dat we deze als kind zo uit het water haalden en dat deze nu zeldzaam is , hopelijk dat het nieuwe water beheer toch een betere toekomst heeft voor de salamander.

Molengreend Maasbracht


Na weken binnen gehangen te hebben vanwege verschillende redenen als weer , werk, regen, wind, verjaardagen, afspraken , wind , sneeuw en ander onhandelbare redenen , kon ik vandaag ondanks mijn lange werkdag er toch op uit. Ik had huis gepoetst en de strijk weggewerkt, de kinderen hadden hun kranten af te leveren dus die zouden ook maar even thuis zijn. zou het dan toch eindelijk weer lukken?

Na mijn werk  toch alweer half drie , besloot ik om eens een andere kant op de rijden richting de Clauscentrale eens even uitzoeken wat dat te beleven is . Het water rondom de Clauscentrale wordt gebruikt als koelwater waardoor de water temperatuur iets hoger ligt dan in de langs gelegen maas. Ik heb hier vroeger nog gesnorkeld , heerlijk lang en nog laat in de avond op zoek naar kreeften en vissen die allemaal iets groter waren uitgevallen. Nu is het een veilige haven voor water vogels. Onder de rook van de clauscentrale en onder het geruis van de snelweg.  De snelweg is zeer nadrukkelijk aanwezig maar naarmate ik om de plas heen loop wordt het geruis wat rustiger en monotoner. Binnen vijf minuten kan ik al gaan schuilen omdat er even een bui langskomt die toch nog een kwartier duurt. Op de torens van de koelcentrale huist de slechtvalk, duiven genoeg in de omgeving, konijntjes rennen voortdurend naar beschutting een teken dat dit gebied weinig mensen ziet. in het water  tafeleenden en kuifeenden, hier en daar een gans. Midden in het water ligt een eiland dat geheel ingenomen is door aalscholvers. ik loop helemaal om de plas heen, waarbij het duidelijk wordt dat het water al weer flink aan het stijgen is , verschillende delen zijn goed nat, en al gauw loop ik te soppen omdat ik even niet goed oplet. het heeft even geduurd maar ik ben er toch eindelijk weer eens op uit geweest.

 

 

 

 

meer foto’s