Konijnenliefde .


Het zat eraan te komen natuurlijk. Vanaf het moment dat ik Clausje had gevonden of beter gezegd vanaf het moment dat de twee gekooid naast zaten werd duidelijk dat deze twee samen wilden zitten. Een snuitje werd door de tralies geduwd om zich door de ander te laten likken.

CIMG2122 Blijkbaar bij konijnen het toppunt van acceptatie.  Voordat het zover was moest onze arme Rockey  gecastreerd worden , leuk hoor neemt je baasje eindelijk eens een vriendinnetje mee en dan ben je voordat je U kunt zeggen al je balletjes kwijt. Ook daarna moesten ze nog uit elkaar blijven want volgens de dierenarts moest dat nog 6 weken duren. En daar begonnen de “problemen” Rocky was gecastreerd , rook anders, bewoog anders , reageerde anders. Al gauw begonnen de konijntjes hun interesse in elkaar te verliezen en ik was al bang dat straks de liefde zou overgaan in haat. Na me op een konijnenforum helemaal ingelezen te hebben bleek dat je niet zomaar even twee konijntjes bij elkaar kunt zetten, het proces zou dagen kunnen gaan duren. Op het forum werd ook duidelijk gemaakt dat 6 weken wel erg overdreven is en dat je konijnen zonder problemen na twee a drie weken bij elkaar kunt zetten. Ondertussen moesten we ook gaan denken aan huisvesting voor die twee, ze zitten nu ieder in een kooi met een ren erom heen. Het werkt wel maar neemt ook ontzettend veel plaats in. En daarbij waren de halve rennen ook niet ideaal, veel te weinig beweging.  Om de interesse tussen de twee weer wat aan te wakkeren heb ik hun speeltjes om en om in de verschillende kooien gelegd en ook hebben we een tak van de appelboom dusdanig vast gezet dat ze samen moeten eten. Weliswaar ieder aan één kant. Later las ik weer dat helemaal niet goed zou zijn omdat dat de territoriumdrang zou verhogen. Niets van gemerkt trouwens.  Dus om te testen hoe de twee werkelijk samengaan had ik gedacht om ze te laten proefkoppelen dit omdat volgens de experts meerdere korte koppelpogingen de kans op slagen vergrootte. Belangrijk was dat dit op neutraal terrein plaatsvindt. Nu wilde ik ze eerst pas zaterdag gaan koppelen maar omdat het schijnbaar zoveel stress geeft en de temperaturen behoorlijk omhoog aan het gaan zijn was ik bang dat het zaterdag wel eens te warm kon worden voor zoveel spanningen, Ik kon alles verwachten van  haren die in het rond vliegen ,vechten, bijten, rijden,  stampen , grommen. Er werd dus geadviseerd om ovenhandschoenen en een bezem in de buurt te houden voor het geval het tot bloedens toe eraan toe ging.

Buiten onder het afdak waar geen zon komt had ik de ren opgezet. Hierin een doos zodat een van de twee kan schuilen/vluchten als het hem of haar teveel wordt, en een schaaltje water. Verder niets, geen afleiding , en geen verdere schuilplaatsen. Toen dat klaar was heb ik de konijnen erin gezet, die meteen heel nieuwsgierig hun nieuwe omgeving gingen ontdekken. Vrolijk huppelend kwamen ze elkaar tegen en er werd even gesnuffeld , het leek wel alsof ze zoiets hadden van hé !… jij ook hier? En weer verder snuffelend. Elkaar de ruimte gunnend en bijna negerend. De  een zat op een gegeven moment links de ander rechts… Wat moet ik hier nu mee?  Clausje zo jong als ze is begint te rennen, blij met de ruimte, terwijl ze langs Rockey heen rent zie je dat ze haar lichaam bewust langs Rockey heel laat gaan. Rockey zit er beduusd naar te kijken. Contact, wat meent dat jonge ding zich wel. De tweede keer rent ook hij weg. Ze schrikken van elkaar en meteen zitten ze weer ieder aan een kant.  Quasi nonchalant begeeft Rockey zich naar de doos en huppelt eromheen, gevolg in beeld uit beeld, dan even omhoog kijkend over de doos, met zijn kin markeert hij de doos, zo die is van mij . Clausje nieuwsgierig naar wat er gebeurt gaat nu ook eens kijken, ja een leuk ding erop erin , hé ruik ruik een geurtje en meteen gaat ze met haar kin over dezelfde plek waar Rockey heeft geveegd en om evne de puntjes op de IE te zetten , doet ze een klein plasje in de doos, mopper mopper want ik probeer haar zindelijk te maken.Nog even een vluchtig contact maar geen gevecht , geen gerij geen gebijt, Ik riskeer het om hun beider toilet die zeer territoriaal is toch maar in de ren te zetten want anders is mijn werk van twee weken verloren.  Clausje maakt gebruik van Rockey’s toilet , Rockey van de hare. Volgens mij was dat het ultieme teritoriumgevecht. Ik kreeg honger dus ik ga naar de keuken om een boterham te maken. knisper knisper , ritsel , toen ik weer buiten kwam stonden de twee gemoedelijk naast elkaar tegen het hek te wachten op wat lekkers, nou een blaadje sla dan maar, samen eten verbroedert. Tijdens hun etentje wrijft Rockey met zijn kin over haar oor , van mij !!! lijkt hij te zeggen. Clausje wil hem likken maar dat vind hij maar niks, hè die vrouwen ook altijd, ik heb wel wat anders aan mijn hoofd en duwt met zijn kop onder haar zij waardoor zij weer wegspringt. De jacht is nu dan toch geopend. Even rennen zeachter elkaar , dan wordt er weer genegeerd en dan komt haar sprint weer, dan hij in de doos dan zij weer en  als ze hem dan eindelijk tegenkomt terwijl hij ligt bij te komen begint ze over zijn kop te likken. Na een voorzichtig likje , een tweede lijkt hij het dit keer toe te laten met als resultaat een zeer uitgebreide wasbeurt tussen zijn oren . aaaaaaah Lief , natuurlijk.  Dan zitten ze naast elkaar zichzelf te wassen ieder heerlijk op zijn gemak. Als beloning krijgen ze een berg hooi want zezullen wel honger hebben van dat hard werken   Gevolg de proefkoppeling is een zeer groot succes met als gevolg dat ik beide kooien helemaal kon schoonmaken , voor de zekerheid met Dettol gesopt om alle aanwezige geurtjes te verwijderen. Mijn plan is om ze dan ook maar niet meer apart te zetten maar ze beiden in de ren met de kooien zonder tussenschot te zetten, dan kunnen ze zelf beslissen wie waartoe wil.

Als alles schoon en ontsmet is zet ik ze beiden weer binnen. Dit is helemaal leuk. Weer zijn ze zeer geinteresseerd in hun  nieuwe omgeving, Rockey springt bij CLausje in de kooi en lijkt rond te kijken zo van , nou leuk optrekje heb je. Clausje bij hem, nog niet samen in een kooi als de een erin komt, vliegt de ander eruit. Wel saampjes overal sporen afzetten. Vanmorgen waren ze aan het rennen en over elkaar heen aan het springen, een konijn met vier poten tegelijk in de lucht is een super vrolijk konijn.  Vanmiddag heb ik ze, nadat ik ze helemaal heb nagekeken op eventuele bijtwondjes, weer lekker saampjes buiten gezet.  Morgen komt het nieuwe hok ( een heel meubelstuk , maar wel leuk )  dat ze dan meteen kunnen inwijden.  Ik snap eerlijk gezegd al die commotie met dat koppelen niet maar waarschijnlijk heb ik gewoon geluk gehad, aan de andere kant heb ik goed naar het gedrag van mijn konijntjes gekeken en hun het tempo laten bepalen.  Ik heb geen idee welk konijn dominant is, ik geloof geen van beide. 

Ik moet zeggen, absoluut geen spijt ondanks dat mijn beurs wel even is geschrokken maar  het is wel heel gezellig met de konijntjes zo samen en ondanks dat ze met ze tweeën zijn vragen ze beiden nog meer aandacht en aaitjes dan voorheen.

Advertenties

bosbeekjuffer


Het tweelingbroertje lijkt het wel …….van de weidebeekjuffer.

Een nieuw insectenboek en een veldgids hadden mijn interesse al eerder gewekt. Bij de een spreekt het boek over een bosbeekjuffer als de zwarte vlekken voor de nodus ( de knik op de vleugels ) begint bij de ander moeten de vleugels helemaal zwart zijn . Het zijn van die leuke kenmerken die je dus gek kunnen drijven, want wie heeft er nu gelijk.
De weidebeekjuffer is zeer duidelijk herkenbaar en ook een opvallende verschijning langs de waterkant en dankzij een zeer verbeterd waterbeleid zijn de aantallen weer dusdanig dat je ze regelmatig langs beekjes en watertjes ziet op duiken .
De bosbeek is echter zeer zeldzaam en na een foto te hebben opgestuurd van een beekjuffer waarbij de zwarte vlek toch echt voor de nodus begon, kreeg ik  bericht terug dat het toch echt om een weidbeekjuffer ging , Nou jammer dan.

boven : weidebeekjuffer

Vandaag zit ik bij mijn moeder in de tuin lekker keuvelend, de schrikbarende ervaring verwerkend dat PVV de grootste partij is in Echt. Bloemetjes bekijkend en lekker koffie totdat er ineens een blauwe juffer land.  Met een zeer a-sociaal : Mam fototoestel Nu ….( sorry mam). loopt ze naar binnen. geen idee hoe dat dingetje werkte maar ik heb er toch een goede duidelijke foto uit weten te halen. thnks mum ! Je hebt ook een macro stand maar helaas alles wazig. Ach ja tevreden zijn met wat je hebt.  Dus mam die geweldig is met computers heeft me de foto meteen doorgestuurd en ik heb hem toch maar even op het het forum gezet. Jongens bedankt voor jullie tips ideeën , jammer en dat gezegd hebbende heb ik hier nog een leuke , wat maken jullie hiervan en ongelooflijk maar waar kreeg ik het bericht terug .
Ja dit is wel een bosbeek, en volgens een ander een zeer jonge man . Dus niet op stap hoeven gaan,  gewoon achter in de tuin , en ja deze is heel zeldzaam.


boven : bosbeekjuffer.

Nu komt het tweede stuk van het verhaal of er ooit antwoord op komt is een tweede.  Waar komt deze juffer vandaan? nu is het bekend dat juffers en libellen na het uitsluipen wat verder van het water gaan vliegen om op ene veilige plek  bij te komen en aan te sterken van het uitsluipen, en ook om op kleur te komen zodat ze ze gestrekt de concurentie aan het water aankunnen.  Maar welk water dan ?  Er is geen bekende lokatie in Echt , verzekerde mij de admin. Het heeft vandaag wel heel hard gewaaid vandaag, de reden dus dat ik bij mijn moeder zat koffie te drinken in plaats van erop uit te gaan . Maar dan nog waar komt hij vandaan?  een nieuw teken van iets moois ?

trots


Trots en fier staan ze rechtop.  De lucht vervullend met een immense zoete geur, rozenwater is er niets bij. Vandaag trotseren ze weer de regen,  welliswaar een beetje bedekt onder de appelboom kunnen ze hun belangrijke afdekking vinden. De mooie nieuwe bloemen geteisterd door of de middagzon of de plensregen. En ondanks alles wordt de avondlucht vervult met een heerlijke romantische lucht, erop vertouwend zo de meest productieve en aparte insecten aan te trekken. Verleidend als vers gebakken cake, verleidelijk de bloemen openend om zo het inwendige hart te paraderen als een sensuele lotus. Zo trots dat er wel zeven of acht knoppen aan een steel zitten. Een roos die al heel veel heeft meegemaakt.
Gekregen van iemand met wie ik werkte, die hem ook weer gekregen had,  De ouderdom zie je er niet aan af.  Hij wordt gekoesterd vanwege zijn geur en de beloning is simpelweg de ieder jaar weer donkerder wordende bloemen. Begonnen als een miezerig steeltje met een heerlijk geurende bloem . Een ouderwetse roos zou bijna zeggen antiek. Een bloem die groots is in geur kleur en formaat.

 

eikenprocessierups, hij is er weer


eikenprocessierupsen , ze zijn er al weer. Toen ik aan kwam zaten ze nog allemaal onderin de boom. Altijd een eikenboom .
Het licht was al behoorlijk aan het afnemen, vandaar de ietwat vreemde kleuren.

Een groot nest onderaan de stam

Een paar uur later nog minder licht waren de nesten zo goed als verdwenen

Naar boven kijkend wordt duidelijk waarom

En ook meteen duidelijk waar de naam processie vandaan komt

processie rupsen bevatten gemene brandharen die ze kunnen weg schieten als er gevaar dreigt. Gevaar als in harde geluiden, langsrennende kinderen of honden kan dit al activeren. Na een aantal vervellingen komen de brandharen los te liggen en kunnen ze in de wind terecht komen en dan zo ook nog overlast bezorgen aan huid en luchtwegen .
Contact met de huid is rdelijk goed op te lossen met plakband. Door gebruikt van plakband kun je de brandharen uit de huid verwijderen waardoor de irritatie weer afneemt , daarna koelen met Mentholgel. Vooral niet gaan wrijven want dan werk je de brandharen juist in de huid en kun je er wekenlang zo niet maandenlang van "genieten" Er zijn ook wel stadia waarin de rups geen overlast veroorzaakt maar ik zou niet aanraden dit uit te proberen.  Mijn advies blijf uit de buurt , ben alert tijdens het seizoen en let vooral op als je ergens wilt gaan zitten om te picknicken of zo.

Spelen met bloemen 3


Er kwam even een konijn tussen, onze Rocky heeft de operatie overleeft en de kritische 24 uur zijn om, hij heeft weer gegeten al is het nog heel weinig en hij heeft weer gepoept, zeer  belanrijk bij konijntjes want de darmen mogen noot stilliggen ,  maar nu toch de voorlopige afsluiting van spelen met bloemen.  Klaproosjes dit keer. nu zie ik ze overal maar toen ik de foto’s nam waren het de eerste die ik had gezien dit jaar.
Een van mijn favoriet onder de bloemen .