een gevecht in de lucht of hoe legendes ontstaan



Een paradijsvogel flaneert door de lucht 


De zwarte wieven erachter aan


De angst heerst


In de staart gebeten


Alle kleur is verdwenen


Totdat een engel zijn vleugels spreidt

Advertenties

tegenstelling.


Zaterdag, kwart over zeven ,de deurbel. Het is Elena’s nieuwe alweer oude vriendje, ze hebben grootste plannen en willen een dagje Amsterdammen, met de één of andere kaart was het twintig euro de man. Eerste klas, leuk joh. Deed ik ook op die leeftijd , tienertoer had je toen , een beetje wereldwijs worden.  Ze stuurt me geregeld een sms-je ,  mam we zijn er , maar gaan nu eerst paraplu en truien regelen . Ja dat is mijn eigenwijsje, hier was het alweer warm. een uurtje later, we hebben duifjes gevoerd. een half uurtje later we gaan naar het sexmuseum . ik stuur terug : kom je wel binnen? geen 18 . kwartier later : We zijn binnen maar oh my godXD……..  Dus ik weer:  ooh jee, toch geen trauma’s hoop ik. Krijg weer antwoord:   nou….. nee, denk het niet maar ik dacht dat die mensen vroeger veel netter waren.  Nu lig ik hier helemaal in een deuk.  De ideale voorlichting , stuur je kind maar naar Amsterdam.  Oma komt net langs, waar is je dochter ?  ooh je kleindochter bedoel je? Ooh nou kreeg net een sms, die zit op dit moment in Amsterdam in het sexmuseum.  Proest. 
Een hele tegenstelling met mijn ervaringen van vanmorgen toen ik juist omdat ik toch op was , me heb opgepakt en er lekker op uit ben gegaan . Nou ja lekker. inderdaad binnen een half uur stond het zweet alweer op de rug. De natte grond van alle regen en de zon die er meteen in brandt, maken het al meteen weer benauwd. De kleine honderd meter die ik door het bos loop worden bewaakt door vrolijk fluitende vogels die er wel de lol van inzie n in al die omgevallen bomen. Vooral de roodborst zit meteen tikkend zijn exclusieve nieuwe territorium te verdedigen. Ja al die takken die nu op de grond liggen bieden een uitkomst aan schuilplaatsen en voedsel. het komt niet vaak voor dat vogels eten aan huis krijgen geleverd. Padden worden geblokkeerd. zo gauw ik een tak opzij trek komen er meteen tien druppels naar beneden in mijn nek. mijn broek is ook al gauw nat. Nee dit is het niet helemaal , hoezeer de vogels ook vrolijk fluiten, dit is me net even iets te onaangenaam voor de tijd van het jaar,  dus weer op mijn fietsje gestapt en een open stuk veld opgezocht. Na een paar minuten had ik al door dat dit het betere werk is.  Weliswaar moest ik bramen , distels en brandnetels trotseren maar hier zoemde en bromde het als een lieve lust. Een haas schiet ervandoor. De vlinders fladderen door de lucht. Hier is het best aangenaam vertoeven. ik maak een paar urtjes vol waarbij ik een keer dazenvoer was omdat ik net in de luwte iets te dicht bij de bosrand kwam en een stukje blote nek was meteen betrapt. rotbeesten. Door het klamme weer moeten ze me al helemaal hebben. altijd heb ik lange mouwen lange broek aan en altijd kom ik wel met een of meerdere steken of beten thuis. Ik hou van de natuur maar helaas de natuur ook van mij. gelukkig wordt mijn leed verzacht door een telefoontje? hoe ver ben je als je zin hebt maak ik de lunch klaar….. nou dat laat ik me geen twee keer zeggen. terwijl ik zie dat ik bekeken wordt door een reetje dat op zijn gemak staat te grazen. als ik thuis kom, blijken de boodschappen al te zijn gedaan en ingeruimd, en staat de tafel al gedekt. Alleen nog een heerlijke douche weerhoud me om meteen te gaan zitten, eerst douchen en de schade bekijken en dan eten .

stormpje


Binnen 5 minuten

bomen lagen plat , mijn hor vloog ertussen uit , die ligt daar ergens in de heg.

 


busje werd eventjes opzij gezet door de wind
Pim belt net, is veilig aangekomen op school, met dat ze naar binnen gaan waait er een boom en die neemt even drie auto’s mee.

Stuart komt net binnen, overal liggen bomen op de weg,  moest binnendoor naar huis zelfs in Susteren onder de tunnel ligt een boom, de politie en de brandweer zijn volop uitgereden , Pim is veilig op de diplomauitreiking maar wij kunnen er nu niet naar toe. De jongens krijgen een leuke avond met buffet en daarna mochten wij ouders komen , helaas.  Elena zou naar Susteren gaan naar een feestje. na overleg hebben we besloten haar gauw op te halen bij haar vriendin want ze zouden samen gaan , want Stuart vindt het onverantwoord met al die bomen om haar naar Susteren te laten rijden , hij heeft het de andere ouders ook maar afgeraden. Noodweer dus.

9 juli nacht van de nachtvlinder


9 juli was officieel de nacht van de nachtvlinder . Er waren verschillende activiteiten waaronder in Brunssum, een beetje uit de richting vond ik, Daarbij komt nog dat met het warme weer, mijn ma om de haverklap uit bed wordt gebeld vanwege een of ander alarm is zijn vrieshuis. Dus echt vastigheid op een lift was er ook niet. Na gisteren uitgeblust te zijn van al die warmte begon ik rond 11 uur ’s avonds weer een beetje tot leven te komen . Niemand wou met me een blokje om , saaie pieten hihi.  Dus toen maar zelf een bezigheid gezocht , nachtvlinders dus.
Ik ging buiten een laken opspannen , we hebben genoeg oude lakens liggen en een sterke lamp gezocht . Tijdens die bezigheden bleek maar weer dat het helemaal niet zo afgekoeld was als het leek. Het was gewoon ronduit warm, de gierzwaluwen gieren nog even , de krekeltjes zingen, de eerste keer dat ik ze weer in eigen tuin hoor, gezellig , de merels zoeken hun slaapplaats op.
Zo gauw we , inderdaad we want toen mijn Elena in de gaten kreeg waar ik mee bezig was vond ze dat een geweldig excuus om niet naar bed te hoeven en natuurlijk even de camera in te pikken, het laken hadden gespannen en de lamp erop hadden gezet kwamen al gauw de eerste insecten .
We hebben nog geen grote vlinders gezien op het laken. We weten wel dat ze rondvliegen dus we moeten iets anders verzinnen om deze te pakken te krijgen. Vanavond nog maar een poging dan, we hebben al stroop met en beetje rum gemengd volgens de sites het ultieme lokmiddel en de alcohol erin zorgt ervoor dat ze rustig worden, whaahaha , we gaan gewoon vlinders dronken voeren ,hoe gemeen is dat. Eerst maar  eens zien of het wat oplevert. In ieder geval is het wel heel leuk om te zien wat er leeft in de tuin.

Elena en ik zaten wat te giebelen. En zij zat zich op de achtergrond kapot te lachen over het schimmenspel
dat ze zag en was stiekem foto’s aan het maken met haar telefoon. Ze  was net bezig wazige foto’s aan het maken over een candle light diner aar terwijl ik weer bij haar kwam zitten , waarbij we opschrokken door een enorm hard geritsel. Bijna met hartkloppingen e nog meer gegiebel kruipt mijn 15 jaar stoere meid tegen me aan om met de zaklamp te bekijken wat haar zo aan het schrikken maakt en een luid : "ooooohhh wat een poepie ", jaagt het beestie meteen weer weg , een spitsmuisje dus, was verantwoordelijk voor de commotie, daaruit blijkt maar weer hoe droog alles is, het kleinste blaadje dat ritselt klinkt als een enorme boom.  Zo werden we ook opgeschrikt door iets vlak naast ons dat klimmend een weg door de struiken voert. We dachten aan een kat , omdat de buurvrouw er drie heeft maar nee, het bleek een bruine kikker te zijn hihi hoezo boomkikker.  We hebben dan nog wel niet de grote nachtvlinders te pakken gehad maar we hebben zeker wel leuke dingen gezien. Elena is uiteindelijk lekker buiten gaan slapen onder het afdak. Ben benieuwd wat we vanavond kunnen vinden misschien nog meer geluk met ons lokmiddel. leuk om te doen is het zeker wel. Zeker als je toch niet kunt slapen door die hitte. De foto’s die  zullen volgen zijn niet allemaal scherp maar goed de omstandigheden ook  niet makkelijk en het is ook meer bedoelt om een beeld te geven dan om een fotoprijs te winnen.

bijzonder leuk


Toch grappig.  Ben bezig mijn foto’s aan het uitsorteren en op naam te brengen ,waar soms nogal eens werk in gaat zitten  Zoals mijn aparte vlinder .
Ik wist dat ik hem ergens had gezien maar niet waar. Dan pak ik mijn bijbel op het gebied van insecten erbij , insectenboek van Chinery  bijvoorbeeld.
307 pagina’s insectenplaatjes en omschrijvingen meer dan 1300 insecten , een peuleschil van wat er bestaat. Aangezien er ongeveer 1 miljoen soorten insecten beschreven staan en dan daar natuurlijk nog een veelvoud van dat niet beschreven staat maar ik kom met dit boekje een heel eind. Gelukkig hoef ik niet het hele boek door te bladeren al heb ik hem er nu zo vaak bij gepakt dat ik ongeveer wel weet waar welk soort insect staat.  Geloof het of niet maar er staan toch zo’n 70 pagina’s met vlindersoorten in . In Europa leven zo’n 5000 soorten.  Ik vind zo’n feitjes altijd verbazingwekkend stel me dan voor hoeveel ik er ken en voel ma dan weer heel nederig . Er is zoveel te ontdekken dat het gewoon onmogelijk is om een kenner te zijn, als je tenminste nog een ander leven hebt naast de natuur.
Puntje bij paaltje deze vlinder kon ik niet terug vinden.  Ik den k weet je wat ik ga eens bij Toos kijken. jullie kennen haar wel als bont zandoogje. zij heeft zoveel vlinders op haar site Ga daar neuzen en al snel vind ik wat ik hebben moet. Gelukkig met naam dus verder info is nu snel gezocht.
Phegeavlinder. Zeldzaam en komt voornamelijk in Noord-limburg en aangrenzend Brabant voor. Montfort lijkt net net tegen de zuidgrens van dat gebied aan te liggen. Familie van de beervlinders  (ARCTIIDAE) en dat is weer een onderfamilie van de de nachtvlinders ( de uilen ).
Altijd leuk dat opzoeken. zo ben ik meerdere insecten aan het opzoeken en mijn oeverlibel blijkt bij nadere bestudering weer een beekoeverlibel te zijn . Leuk want ook deze behoort tot de zeldzame soorten.  Dan weer een kever die ik niet kan vinden en dan heb ik gelukkig mijn connecties die me uit willen helpen , maar deze natuurforser is streng hoor , want ik moet het eerst zelf gezocht hebben . De tijd van cadeautjes is voorbij.

Ik zou ook niet anders willen . Zo verandert mijn lekkere middagje uit ineens in een bijzonder uitje. En dan denk ik toch weer:  zou ik mijn boek mee moeten nemen op mijn trips? en dan denk ik Ach, het moet wel leuk blijven natuurlijk. 

Phegeavlinder

Kleine julikever ( Anomala dubia)

Gewone oeverlibel ( man )

Gewone oeverlibel ( vrouw)

Beekoeverlibel

Bloedrode heidelibel

nog eens een tripje van Montfort naar Kranenbroek.


Wat was het warm hè, niet echt weer om naar buiten te gaan of toch?
na al een tijdje rond het huis te hebben gehangen heb ik me toch maar weer even laten dumpen. Ik word zo stijf als een hark van dat hangen, Niets voor mij, nu ben ik gelukkig druk bezig geweest met de konijntjes dus heb ik me wel geamuseerd en  met dat warme weer ben ik steeds naar mijn werk gefietst waar ook weer meer tijd en energie in gaat zitten.  Ik had het zwaar met het warme weer, veel moeten invallen omdat de vakanties al eraan komen , een collega die ziek is geworden dus daar moesten ook clienten van opgevangen worden , pfff met dat warme weer was ik woensdag pas om 15:00 uur klaar , zou eigenlijk naar een vriendin gaan maar ik heb een sms -je moeten sturen dat het niet lukte , donderdag was het ook alweer half drie en toen nog naar huis fietsten met wind tegen met als gevolg dat ik geveld werd door een migraineaanval. voel het nu nog in mijn spieren , vandaar dat toen het vandaag maar 17 graden was vanmorgen ik echt eropuit moest, het was grijs, droog en er stond een frisse wind. Kon niet beter dus. Kon ik tenminste een paar kilometer plattrappen, van Montfort naar het Kranenbroek is het plan. Ik laat me afzetten en heb nog geen tien meter gelopen of daar begint de pret al , eerst een vogeltje dat ik toch echt niet kan thuisbrengen, het geluid ken ik niet hij is zeer klein , en absoluut niet bang maar wel ontzettend druk , na verschillende pogingen gef ik het toch op deze rakker krijg ik echt niet op de foto, dat zijn de momenten dat ik toch mijn oude toestelletje mis , ik had daar een klein telelensje op waar ik wonderen me kon uithalen , nou ja het is niet anders.
Ik loop langs een veld margrietjes van die kleintjes. Hier waait de wind heerlijk door , Er zoemt iet venijnig langs mijn hoofd en even ben ik ben dat de dazen toch lastig gaan doen , ik hoop van niet want dan kan ik me omdraaien , ze moeten me altijd hebben, flinke bulten , en vaak dwars door de kleren heen, ik heb weliswaar lange mouwen maar het is en blijft maar Tshirt stof.  Dan wordt mijn aandacht getrokken door een vreemd vliegende vlinder , zwart -wit een felle streep valt op , die ken ik niet en toch ….? ik heb hem toch ergens gezien ? ik breek er mijn hoofd maar niet over en zorg dat ik een paar foto’s maak ,wat makkelijker gezegd is dan gedaan want het beest wil niet echt gewillig stilzitten .
Energie alles in de natuur draait om energie en ik probeer me bewust te zijn van de energie en vraag of het beestie alstublieft toch even wil poseren haha het lukt. Zie je wel Ceasar de hondenfluisteraar is er niets bij. Het lukt zo goed zelfs dat ik er ineens twee in beeld hebt.  Een boomklever  probeert vanuit mijn ooghoek mijn aandacht te trekken en ik moet mezelf dwingen om gefocust te blijven op dit bijzonder vlindertje.  Maar goed ook want hij al gauw verdwenen,  ik heb nog geen vijftig meter gelopen. dit belooft wat . Ik loop rustig verder genietend van al het gefluit van de vogeltjes om me heen. Verborgen tussen de bladeren voelen ze zich veilig en dapper.  Links van me ligt een graanveld een mooiuitzichtje en het graan rijpt al snel , dat is blij met het warme weer. rechts van me ligt een braakliggend stukje terrein,  Duidelijk te zien dat hier wat gestort is , steentjes enzo, het staat vol met "on kruiden "klaprozen die al ver uitgebloeid zijn, kaasjeskruid en wilde kamille. Het is altijd de moeite waard om eens door zo’n stukje te lopen je kunt er ware schatjes vinden maar eerst even rechts van me ja hoor daar zit die weer die vlinder  dus nog maar een poging en dit keer luken de foto’s goed, waarna ik al snel mijn aandacht kan richten op ander bewegende delen ,  zoals een mooie glanzende kever die afstekend op gestort wit zand zit. ik geloof een rozekever, mooi groot is die.  Dan valt mijn oog op een libel prachtig geel en hij steekt heel mooi af tegen de rode steentjes, Al gauw blijkt dat ze geweldig kunnen zien want een stapje te dicht wordt meteen afgestraft door een opvliegende libel. Het blijken er twee te zijn .En libellen hebben vaak een favoriet plekje dus een beetje geduld en hij zal heus wel terugkomen . 
Geduld met dit soort dingen wordt wel beloond maar nog vaker is het tijdsverdrijf.  Ik heb geen haast . Ik geniet van het koren dat gewoon blauw uitstraald , een zweefvlieg die zich te goed doet aan het kaasjeskruid.   Hij zit helemaal onder en het verbaast me dat hij toch nog naar de volgende bloem kan vliegen . We zijn een uur en nauwelijks honderd meter van vertrekpunt, dat schiet lekker op dus, zo komen we nooit thuis. Dus maar even de pas erin. De kamperfoelie verschijnt overal en versiert aan alle kanten het bos, ik kom veel leuke dingen tegen , mest kevers buizerds in de lucht .drifitge bosmieren . en af en toe een uitzicht op een graanveld . heerlijk om te zien dat de bloemen zicher weer tussen mogen voegen. Je ziet ook dat het veld leeft, het zoemt en trilt van leven . Koevinkjes vliegen mee , maar laten zich zeer moeilijk op de foto zetten . ach we kunnen niet allemaal model zijn. Twee bomen lijken elkaar te omhelsen en elkaar wat in het oor te fluisteren . Ik luister mee maar helaas ik kan niet horen waar ze het over hebben. Het bospad loopt slingerend door het bos. Het is droog en door en alles knispert, wat heel leuk is want zo had ik het meteen inde gaten toen er een muisje rechts van me liep, op het geritsel probeerde ik hem te lokaliseren en al gauw had ik zijn schuilplaatsje gevonden . ook nu is er weer rust, stilte en geduld nodig om dit kleintje op de foto te krijgen .Of het gelukt is zal pas blijken als ik thuis ben , maar ik ben al blij dat mijn geduld en energie beloont werden dor het feit dat het muisje zich weer liet zien en lekker bezig was met muis zijn.  Met tegenzin trek ik me los , maar ik moet verder, al gauw sla ik naar links en als ik het goed gepland heb kom ik bij een nieuw aangelegd gebied dat zomers droog hoort te staan en ’s winters water bevat. Het heeft allemaal te maken met het nieuwe waterbeheer in Limburg wat zeg ik Nederland. Voor me ligt de vlakte uitdagend met een rooie gloed en linkt een groot droge plas die wit afsteekt, dit gebied ga ik ontdekken het mulle zandpad negerend. Dat het droog is is meteen overduidelijk , zandloopkevers vliegen meteen springen voor me uit .een vuurvlindertje steekt mooi af tegen de witte ondergrond. Ook deze maakt het me niet makkelijk. Verderop staat het wilgenroosje fier rechtop, niet alleen want hij wordt vergezeld door de gewone rolklaver. Op die manier domineren ze het gebied.  Een onverwachte beweging in mijn ooghoek laat me weten dat de torenvalk in de lucht staat. biddend. Slecht een op de tien aanvallen is succesvol en dat blijkt nadat hij zich voor de derde keer laat vallen en verbeten zonder prooi afdruipt .
Een hommel leeft zich uit op een distel. Duidelijk te zien dat de hommel een hele andere levenstijl heeft dan
bijvoorbeeld een bij . De hommel wentelt zich helemaal door de nectar
alsof hij in een zwembad zit. Joehoe hoor ik hem bijna roepen, Een bij
is daarentegen veel meer van de Duitse Gründigheit und Netheit en zal 
voorzichtig vanaf de kant beginnen en systematisch de nectar verzamelen. Nee dan een hommel die duikt erin.  Een dagpauwoog fladdert mee. Kievitten dansen door de lucht en pleviertjes proberen roepend die rare figuur in het veld weg te jagen. Een heel klein beetje water staat er nog. Wat opvalt bij de foto’s zijn de rechte begroeide lijnen door het gebied. hele stukken zijn kaal , droog en dor en andere stukken zijn fleurig begroeid met rolklaver dat waarschijnlijk via ondergrondse kanaaltjes gevoed wordt vanuit een beekje/ slootje dat driftig bezocht wordt  door oeverlibelles en weidebeeklibelles, veel blauw dus met af en toe een prachtig metallic groene libelle , het vrouwtje van de weidebeek. Langs dit slootje besluit ik verder te lopen, het helder water valt op en wordt volgeschreven door schrijvertjes die hele verhalen wegwerken. plantengroei en stroming laten prachtige patronen zien .  Ik betrap een haas in de verte en als hij in degaten heeft dat ik hem toch gezien heb schiet hij ervan door.  De beek leidt naar een sluisje waar de oevers weelderig mogen begroeien met riet kragen en waar de karekiet zich dus meteen laat horen . toch maar een stukje terug want hier is geen doorkomen aan. terug wordt ik langs een neiuwe meanderende beek geleid die gevoed wordt door de grote beek.  een groot veld weer met dorre droge grond en bloemen. Meteen laten zich weer vlinders zien. Een hooischuurtje blijkt onbewoond wat ik wel jammer vind. Vandaar kom ik bij de grote weg en maar moet ik eerst even onder de prikkeldraad door om er te komen van hieruit kan ik oversteken en ga ik het landgoed Rozendaal op , bij Sint Joost. Ook hier vliegt dezelfde vlinder die ik in het begin zag, wat het ook is hij komt volop voor. Het Rozendaal is zeer smal maar wel  lang ga je links sta je op het veld ga je naar recht dan sta je weer op de grote weg. langgestrekte slingerend zandpaden brengen me weer dichter bij huis. De varens hebben plaatsgemaakt voor bramenstruiken en donkere vlinders nemen het over. Koevinkjes dartelen hier. Als blijkt dat de zon zo hoog staat dat deze het bospad verwarmt komen al vlug de zoemertjes me lastig vallen en ik besluit inderdaad naar links te gaan hier kan ik me in de schaduw van de bomen verder begeven in de goeie richting zonder bang te hoeven zijn om opgepeuzeld te worden . Links ligt nog een vennetje en ik besluit om hier meteen ook even te kijken . Geen slechte beslissing want ik wordt beloond met een beetje schaduw , een lekker uitrustplekje met het zicht op waterlelies en kikkers. Een prachtige vuurlibel steekt weer mooi rood af . Ook hier zit die dus, twee jaar geleden voor de eerste keer gezien en nu al op een derde lokatie , wat ik weet tenminste.
Het zandpad loopt verder en langzaam kom ik op de plaats van bestemming , mag ook wel het is half vijf , ik geloof dat ik om elf uur begon .  Langs de bosrand zijn er meer bewoners die de koelte van de schaduw opzoeken en eindelijk heb ik het koevinkje te pakken waarna bijna meteen een gehakkelde ook wil poseren.  De aspergetijd is voorbij wat blijkt uit uitgeschoten aspergeplanten die in rijen de omgeving beheersen verderop worden aardappels gered van een woestijn dood door een heerlijk frisse douche waar ik lekker van kan meegenieten . nu nog slechts een zandpad wat zeer droog en dor is en de trip zit erop. uitgeblust bel ik mijn mannetje. Ik heb geen puf meer om verder naar huis te lopen.  Geen puf maar wel voldaan.