regen of zonneschijn


Ik had hard gewerkt deze week veel gewerkt en ik weet al bij voorbaat dat we een druk weekend krijgen dus om in balans te blijven en vooral mijn eigen frustraties voor te blijven wil ik erop uit. Nieuwe energieën opdoen in de groene wereld die natuur heet.
Dan maakt het eigenlijk niet veel uit of het regent of dat de zon schijnt.
De zon schijnt nog als ik mijn nog zanderige wandelschoenen aantrek wat meteen aangeeft hoe druk ik het heb gehad want mijn wandelschoenen zijn me heilig. Een dubbelgevoerde groene broek, en dan mijn pride and joy , een echt waxcoat, gekocht in Schotland voor een prikkie, het enige dat mist is hoofdbedekking. De reden waarom ik brommerrijden ideaal vind de helm houdt alles droog, maar met een helm rondlopen ziet al helemaal niet uit. dus grijp ik toch maar de paraplu mezelf vervloekend omdat ik met de zanderige schoenen die ik buiten aandeed toch weer door het huis moest lopen.
Ik had nog geen kwartier gelopen toen de lucht wel weer heel grijs werd en al gauw de eerste druppels beginnen te vallen. De wind wakkert aan en al gauw loop ik door het veld met het gevoel of de herfst al vorige maand begonnen was.
De bomen slaan met hun takken heen en weer alsof ze iedere indringer willen verjagen. Mijn genot is dan ook groot als ik onder de takken een droog plekje vind waar ik even lekker kan schuilen, de druppels tikken op de bladeren die door de nattigheid een prachtige glans krijgen en spiegelend de buitenwereld weergeven. Grote langpootmuggen lijken hetzelfde idee gehad te hebben en schuilen in het gras wachtend tot de bui overdrijft. De hele lucht is grijs, even vraag ik me af of dit zo’n middag wordt waarbij het de hele dag blijft regenen en realiseer me al gauw dat als dat het geval is ik me maar beter in het bos kan wagen. Ik maak me dapper klaar , zoek de paraplu en neem me voor om de regen maar even te doorstaan als ineens de druppels lijken af te nemen, dat komt mooi uit.
Normaal loop ik door het gras en de dicht begroeide paden maar met deze nattigheid besloot ik toch maar de normale weg te nemen om te voorkomen dat ik natter wordt dan nodig is.
mijn tactiek werkt , af en toe brengt de wind druppels water met zich mee, maar redelijk droog bereik ik het prachtige bos dat onze gemeente rijk is.
Al gauw stop ik mijn paraplu weg want ik weet dat er in dit bos meerdere leuke verassingen kunnen liggen , zoals de fazant die mopperend opvliegt omdat hij verstoort wordt in zijn middagse rust en erop rekenend dat hij geen mens zou zien vanwege de regen. Ook voor mij juist een reden om er juist nu op uit te trekken. De stilte komt me uitnodigend tegemoet. Er fluit nog geen vogel, en er is op het eerste oog geen beweging te zien.
Ik richt mijn aandacht op de bosrand, waar dit keer geen ree staat maar waar wel konijntjes spelen. De kleuren in het bos zijn donker van het vocht de bruine en groene stammen lijken wel zwart. De kleuren op de bosbodem worden vooral gevormd door vele paddenstoelen, de groenwitte bladeren van de kruipplantjes en de gele al afgevallen bladeren. Een grote bruine plek doemt op waar dorre bladeren en takken een groot gedeelte van mijn weg versperren. Overal liggen restanten van de oorlog die door het bos gewoed lijkt te hebben. De oorlog tussen wind en de veerkracht van de stammen en takken heeft vele slachtoffers gemaakt. En dat in de natuur dood en leven naast elkaar en doorelkaar plaatvinden blijkt wel als een muisje snel, vlot en vooral nat tussen de takken door tippelt op zoek naar voedsel. Wat lukraak lopen lijkt, blijkt een ingenieus systeem van doorlopende takken , volgestopte gaatjes en vooral veel verstopte holletjes. Een vaste route wordt gelopen. en aangevreten eikels en paddenstoelen laten zien dat de muis het hier heerlijk naar zijn zin heeft.
Als de wolken uiteindelijk wijken en de zon doorkomt , broeit het bos , en zindert door de warmte, stoomdampen stijgen op van de bladeren en ineens beginnen heel voorzichtig de eerste vogels te zingen beginnend met de heldere roep van de koolmees. Een kreet in de lucht geeft aan dat ook de buizerd het luchtruim weer gekozen heeft. Die moet ook droog gezeten hebben want die is wel heel snel de lucht in. Met de warmte en het licht beginnen ook de insecten weer te leven en al gauw vliegen de eerste koolwitjes weer rond, al gauw gevolgd door een paar bloedrode heidelibellen. Dat het zonnetje welkom is blijkt uit zeer voorzichtig kèkèkèkè. Ik luister waar het geluid vandaan komt en volg het geluid al gauw tot ik bij de prachtig bijna fluorescerende groene exemplaren kom. Boomkikkers die nog zitten te genieten van de beschikbare zon. Het geluid wordt voortgebracht door de jongen die dit jaar geboren zijn. De ouderen doen ze zich moeite en vertrouwen op hun ervaring terwijl de jongeren juist de oefening moeten gebruiken om op die manier volgend voorjaar de juiste toon te pakken te hebben om als het effe kan het prachtigste en sterkste vrouwtje te bekoren. Het zonnetje is ook hartverwarmend en nodigt al gauw uit om lekker op een boomstam de wereld de wereld te laten en de natuur zijn gang te laten gaan.
Genietend, zinderend, ontspannend, meeslepend, adembenemend, spannend. Op en top genot
 

Advertenties

13 thoughts on “regen of zonneschijn

  1. Ik werd wederom meegesleept in jouw overheerlijke natuur … mijn complimenten!De Wereld de wereld te laten ,,, ik deed dat op het strand.Wat een schitterende vol overgoten zonnige najaarsdagen … ik broeide in deze lateavonduren mee in jouw bos.Liefs,Noon

  2. Hee Mazza, ik kan helaas mijn ogen niet stil houden bij je verhaal. De lettertjes dansen voor mijn ogen….volgens mij komt dat omdat de gele lettertjes bij mij erg vel op mijn ogen kaatst.Of mijn ogen zijn gewoon moe, ik weet het niet…..sorry…maar wat ik gelezen heb lijkt me dat je weer erg genoten hebt van je boswandeling. Fijn dat je daar zo van geniet.Het zonnetje was hier vandaag gewoon warm en heerlijk.Liefs Annelies

  3. Hoi meis, Gelezen op kantoor, terwijl de nazomerse zon mijn gezicht doet gloeien. Ik wil mee en laat ook mij maar met zand knoeien. De stofzuiger is er morgen wel weer goed voor. Dikke zoen van mij

  4. Dit is weer pracht beschreven Mazza, in het bos ben ik ook het liefst in mijn uppie hoor, heerlijk de tijd nemen om alles te bekijken, en natuurlijk de nodige foto’s maken.Groetjes van Edward.

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s