Stilte en rust


Klokslag half negen en daar stond ik. Nou om en nabij zeker.
Alleen op de lege stille  parkeerplaats. De Grote Peel ligt nu op een steenworp afstand.
Al een tijdje wilde ik deze kant op. Heerlijk genieten van de natuur was mijn plan. Ik loop het eerste bosje in en ik herken het meteen ondanks dat ik al een tijdje niet meer ben geweest. De eerste routes waar het meestal wel druk is en waar het leuk is vertoeven als straks de heikikkers weer blauw zijn, maar nu wil ik effe geen mensen tegenkomen.
Zodra ik uit het bosje kom kijk ik meteen op die bekende enorme watermassa die er eigenlijk zeer stil en verlaten uitziet. Ik loop de steiger op en dan pas valt op hoe stil het is, geen vogel fluit, geen rimpel verstoort het oppervlakte.

Dat is ook niet gek als je bedenkt dat het net afgelopen nachten flink koud is geweest. op het water ligt al een laagje ijs en het is dan ook niet verwonderlijk dat de beesten hier heel wat slimmer zijn dan ik en lekker beschutting hebben opgezocht. De gure koude wind, krachtje drie tot vier die ik zelfs hoor fluiten langs het gras en pijpenstrootje ,laat mij voelen dat ze niet eens zo stom zijn, en ik krijg heel even het gevoel van je bent echt niet normaal meid.
Heel even maar want eigenlijk beginnen mijn benen al te kriebelen en mijn hart jeukt. Dan komt mijn koppigheid naar boven, ik moet en zal. Daarom vind ik het dus helemaal niet zo erg dat het zo stil is op het water want anders zou ik alleen maar opgehouden zijn op een moment dat ik dat eigenlijk nog niet wil. Ik wil niet stil staan ik wil lopen, mijn frustraties eruit lopen eigenlijk.Dus ik loop al gauw langs de waterkant verder waar ik heel even gauw bij de vogelwand kijk, om te zien hoe een aantal eenden proberen om het water open te houden door te blijven drijven in het wak.
De eerste beste kans die ik krijg om van de route af te wijken grijp ik aan om meteen lekker de leegte in te dwalen. De zon staat laag en schijnt irritant in mijn gezicht me dwingend naar de grond te kijken  en zie ik hoe wit deze is. Gevormd door de koude van afgelopen nacht. Als ik even om me heen kijk zie ik hoe de witte wereld heel langzaam van kleur verandert omdat de zon de witte kleur doet verdwijnen waardoor het gele dorre gras een prachtige gouden gloed krijgt.

Kilometers verdwijnen er onder mijn voeten. Ik loop door terwijl de wind lekker jakkert en me af en toe de koude rillingen bezorgt. Is het wel de wind die dat doet? Ben blij dat ik op het laatste  moment nog even mijn muts gegrepen heb.
Na een tijd kom ik een beetje tot rust, mijn tempo verlaagt.
Ik kijk om me heen naar de grootsheid en wijdsheid van het gebied. Er is niets te zien dat doet denken aan de menselijke wereld. Er is alleen maar leegte. Als de wind zich ineens in mijn nek nestelt, ben ik blij dat ik goed voorbereid was en me lekker warm gekleed hebt maar desondanks mis ik mijn warme deken ontzettend. De stilte komt daardoor oorverdovend hard aan. Ineens voel ik me alleen, maar zeker niet eenzaam.
Ik denk aan de woorden ooit gefluisterd in mijn oor, het komt wel goed. En ik kijk naar het enorme gebied voor me. Ongerept, puur, en met een gouden schoonheid, als een ongelezen boek.
Alles ligt open en alles is mogelijk. Ik realiseer me dat ik mag genieten van deze unieke schoonheid dat met geen goud te betalen is. De rust komt over me heen en mijn zintuigen draaien ineens overuren. Mijn blik werpt zich weer naar buiten en als een teken zie ik een prachtig silhouet op de bramen struik en instinctief neem ik mijn verrekijker, dit is eentje om van te genieten en ik weet al wat het is voordat ik ook maar een blik geworpen heb en jawel hoor…een klapekster steekt fel af.

De temperatuur loopt een klein beetje open de wereld begint wat meer te bewegen, af en toe fluit er iets. Het leeft weer
De frustraties worden afgeworpen, en de schreeuw van een buizerd laat me intens genieten.
Ik sta stil en terwijl ik mijn longen volzuig besef ik dat ik geniet van het leven, en dat ik uitkijk naar de toekomst. Een nieuw hoofdstuk, zelfs een nieuw boek.

MEER FOTO’S

Advertenties

12 thoughts on “Stilte en rust

  1. Als kind kwam ik hier heel vaak maar daarna ben ik er nooit meer geweest…Ik denk dat het zo’n 22 jaar geleden is dat ik er voor het laatst was. Ik kan me wel nog herrinneren dat ik daar op een plekje stond wat volgens mij het stilste plekje in heel Nederland was. Geen enkel geluid, zelfs niet van de wind. Het zal een momentje geweest zijn.

    Geweldig dat je een Klapekster gezien hebt…dat is niet veel mensen gegeven.

    Hoe kwam je daar eigenlijk? Toch niet op de scooter mag ik hopen?

  2. Als ik dit verhaal lees, loop ik in gedachten met je mee ! Je hebt het heel mooi verwoord in combinatie met de fraaie foto’s van dit natuurgebied ! Ik krijg het er koud van…

  3. Wat heerlijk om die stille natuur zo even voor jezelf te hebben ,even de spinnewebben uit je hoofd laten waaien ,ja zo zeg ik het altijd .De kou buiten ,maar de wamte onmiskenbaar in je hart
    Liefs Elisabeth

  4. ik herken de stiltte van hier achter op de hei
    ik hoop ook dat het je gemoed rustiger maakt
    op mijn blog vind je meest geen rust
    maar vaak iets om te lachen
    ik ben blij als ik een glimlach ontvang dan is mijn blog geslaagd
    wens je een goede nacht
    en voor morgen een fijne zondag

  5. Aandachtig in stilte even met je meegelopen.
    Dat laagje ijs, de wijdte, de zon die jou naar de grond laat kijken….je luistert naar de natuur.En dan fluistert de koude wind…het komt wel goed. Straks komt de lente, nog even…..
    Ik wens je een mooie nieuwe start.
    Veel liefs.

  6. mogge Mazza
    ik heb genoten van je foto’s 2 x een mens gezien , al was dat dan de schaduw van jouw
    goh wat moet dat een intense stilte zijn geweest
    maar ik geloof als ik het zo lees het heeft je goed gedaan
    wens ik je bij deze een fijn weekend

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s