lente?


Ochtenddauw dwarrelt boven de witte velden,

De spookachtige vormen roeren zich zelden.

Ontluikend komt de zon boven de horizon uit.

De merel zit in de boom waar hij zijn ochtenddeuntje fluit.

De lichtstralen fonkelen als diamanten tussen de bomen door,

Het gekwetter van zangvogels vormen het achtergrondkoor.

Luid geritsel weerklinkt oorverdovend in de stilte.

Zwarte schaduwen doorklieven het plaatje van de kilte.

Een rotte van zes exemplaren rent vol in blik  voorbij.

Een prachtige grote keiler lijdt het groepje door het bosvallei.

De zonnestralen worden sterker en mijn hart verwarmt.

Een warm gevoel komt over me,  dat me stilletjes omarmt.

De koolmees klinkt helder en hard vanuit een nog kale boomtop,

Gevolgd door een spechtenroffel die op de stam klopt.

Vanuit een ooghoek ontwaar ik een mooie reegeit.

Een prachtige ochtend zo vlak voor een  spannende lentetijd.

Mijn hart is weer vervuld maar het afscheid valt zwaar.

Ik slik mijn emoties weg,  terwijl ik dapper naar de horizon staar.

Mijn persoonlijke muur uit het verleden is zorgvuldig afgebroken.

Allerlei emoties kunnen nu ongebreideld in mij rondspoken.

Nieuwe en onbekende gevoelens waren rond in mijn gemoed.

Ik voel me een emotionele onzeker trut maar toch doet het me goed.

Advertenties

8 thoughts on “lente?

  1. Ach meid toch… je tochten door de natuur.. die heb ik altijd wel met bewondering gevolgd…en nu.. ga gewoon lekker verder… dde foto van de duif vind ik prachtig.. hopelijk komen we elkaar hier weer tegen… Agnès

  2. Je bent echt zoals ik wel meer zeg:
    – Her-examen op de Universiteit van het Leven aan ’t doen –
    Soms of eigenlijk meestal word je er wijzer van … Kop op!
    Prachtige woorden met een schitterende foto, bravo!
    Liefs!

  3. Weer een prachtig gedicht. En ook weer wat geleerd vanmorgen. Ik moest wel even opzoeken wat een rotte was. Ik had wel een idee en dat wat ik vond klopte met mijn idee. Nou lieve Marion ik vind je zeker geen trut. Je maakt nog al wat mee de laatste tijd. En als je dit zo allemaal kunt verwoorden is prachtig. Lieve groetjes en fijne dag Anna

    • af en toe moet ik jullie hersentjes even laten werken toch.
      wat heerlijk dat jullie zo kunnen genieten van mijn gekrabbel. Alleen daarom geef ik het schrijven niet op al mis ik mijn space wel .

  4. ha die Mazza
    wat een prachtig gedicht
    over een kort maar misschien wel het mooiste moment van de dag
    ik ben altijd erg laat thuis van het werk en zal mede daardoor zelden , dat momnet wat jij zo mooi beschrijft mee maken
    en nee jij bent zeker geen trut
    en de emoties liggen nog aan de oppervlakte en dat is heel normaal
    mede door jou mooie tochten door en met de natuur , kom je er over , die muur
    welterusten

  5. ahh, dat jonge duifje..zo mooi.

    Je gaat stapje voor stapje zorgvuldig met alles om, en dat vind ik ook mooi.

    De tijd zal je helpen, dat hoop ik voor je.
    Ik vind je geen trut maar een behoedzaam wezen, een vrouw om trots op te zijn!
    Volg je eigen gevoel, je geeft ’t zelf ook al aan…het doet je goed.
    Veel sterkte Marion!

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s