klein maar dapper ( Troglodytes Troglodytes )


Zo zit je rustig ’s morgens vroeg buiten aan een kopje koffie op een klein knus terrasje.
Het uitzicht op de natte weide met verschillende Klara’s die quasi nonchalant kauwend op hun gras naar me staan te kijken. Een vriendelijk goedemorgen door een luide loei , ook goedemorgen antwoord ik.  De koffie gezet met een zelfgemaakt keukenpapieren filter, dampend in de hand smaakt opperbest.  Het uitzicht van de ochtenddauw en dampende bomen doen koudelijk aan. Toch is het op het kleine terrasje aangenaam vertoeven ware het niet dat ik echt niet snap wat er zo heerlijk zou moeten zitten  aan die kleine charmante klapstoeltjes.
De nacht was kort en luidruchtig geweest. Om half 3 in de nacht hadden een stuk of drie/ misschien zelfs 4 bosuilen besloten om boven ons hoofd een vergadering te houden waarbij blijkbaar toch zeer belangrijke issues besproken dienden te worden. Het was een luidruchtig ge-oehoeohoe waardoor ik verleid werd om mijn warme bed te verlaten en toch even buiten te gaan luisteren wat alle commotie teweeg bracht. Een slapeloze nacht werd vervangen door het beleven van een prachtige super donkere omgeving met als resultaat een prachtige sterrenhemel. Zoveel sterren heb ik al lang niet meer kunnen zien. Zelfs de melkweg was hier met het blote oog te bekijken.

Nog nagenietend van deze ervaring was ik naar de bomen achter het huisje aan het kijken, daar kwam al het kabaal van vannacht vandaan maar helaas geen uil te bekennen. De sparren zijn dichtbegroeid en een gecamoufleerde uil hierin proberen te ontdekken is zo goed als onmogelijk.
Dus zo zit ik nagenietend aan mijn kopje koffie en dan word ik ineens belaagd door een ontzettend fel wezentje, luidruchtig als een wakende merel maar zo klein als een muis.
Meneer is het er blijkbaar niet mee eens om zijn stekje te moeten delen.

Fel rechtop staand wordt alle conversatie naar mij toe gericht. Een gemopper van jewelste en het enige wat in me opkwam was ” Hey Jochie, ook een slechte nacht gehad?”

f 274

Het rustig terug praten verbaasde dit kleine mormeltje waardoor hij leek te bedaren, of misschien was hij wel verbaasd over het accent van die vreemde buitenstaander.  Nieuwsgierig komt hij dapper dichtbij. Is het daarom misschien dat men in de vogelwereld geen winterkoninkje meer wil gebruiken. Deze kleine vogel gedraagt zich als een echte koning.
Ik mag nog even een snelle foto schieten , tijd voor poseren en instellingen aan te passen  is er niet meer bij want al vlug verdwijnt hij tussen de takken om verder weer onzichtbaar zijn territorium in de gaten te houden.

f 279

 

5 thoughts on “klein maar dapper ( Troglodytes Troglodytes )

Wat vind jij ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s