levenslessen


Life, leven … als je alles van dag tot dag langs je heen laat gaan lijkt er niets te veranderen maar als je dan de tijd neem om terug te kijken  dan is het van Wow is dat allemaal bebeurd?  Heb ik dat allemaal beleefd ?
Net als deze site. Mijn laatste bericht was december 2014 en nu zitten we alweer in augustus.
Echt een gevoel van djeez wat vliegt de tijd.  Maar er was meer aan de hand.

Een gekrenkt vertrouwen, geweld meegemaakt, een muur opgebouwd, vrienden kwijtgeraakt , weer vertrouwen opgebouwd met heel veel moeite jezelf weer durven bloot te geven, huisje boompje beestje proberen op te bouwen met twee kinderen en dan blijkt dat die persoon waar je een half leven mee geleefd hebt je vanaf de eerste dag voor de gek heeft gehouden. Alleen maar met je meepraatte,om je te paaien , je aan hem te binden. Je leeft , je voedt de kinderen op en je bent druk met je werk ,  Je vader wordt zomaar lukraak overvallen neergestoken en weer wordt je geconfronteerd met geweld, de emmer loopt over . Time -out .

En dan na jaren met jezelf worstelen en de schuld bij jezelf zoeken krijg je de kans om even adem te halen. Om te realiseren  wie ben ik, wat voel ik , wat doe ik ?  Dan merk je ineens hoezeer je uit elkaar groeit…. stad en natuur. appartement hutje op de hei en dan realiseer je ineens hoe kan dit want je heb dit toch van het begin aan duidelijk aangegeven.? ……. Waar komt dit vandaan????…….Wat een verspilling van tijd???? Bedrogen alweer …………….  En dan voel je je ineens weer slachtoffer , net zo’n slachtoffer als toen degene die je inelkaar sloeg omdat je toen nog te sterk was, en je dat blijkbaar nodig had om gevormd te worden naar zijn beeld. Slachtoffer omdat anderen je willen maken tot iets anders alleen om als pronkstuk te dienen. korte rokjes terwijl je liever je in rubber laarzen liep, strakke truitjes met blote décolleté terwijl jein je hart het liefste in een trui woonde.

Dan volgt er een scheiding ………….weer een mislukking, een wereld stort in elkaar, terug bij af.

En stapt er na jaren weer iemand in je leven, iemand die je nog kent van vóór alle beschadigingen,die je wezelijke ziel kent. Iemand die je helpt die wezenlijke ziel weer terug te halen, iemand die je accepteerd zoals je bent, Iemand die het je gunt om in die trui te wonen, maar ook Iemand die begrijpt hoe het voelt om alleen te staan in een huwelijk. Iemand die ook zijn halve leven lang heeft moeten vechten om zichzelf te mogen zijn en in die strijd bijna zichzelf verloor.
Iemand die zomaar door de jarenlange opgebouwde muur heen liep alsof er gewoon een opening inzat.
Van alleen zijn naar een eenheid, een samenzijn van blind vertrouwen , voelen dat het echt is. Thuis komen zonder beiden een huis te hebben.

En dan de reactie van anderen, onbegrip, verbazing, vrienden die je niet meer uitnodigen, schijnheiligen die zich niet meer laten zien maar ook vreemden die schijnbaar precies weten wat er gebeurd is, Ondertussen terwijl de tijd weer doorloopt nemen we de zorg op van een zieke schoonvader omdat hij het ons vraagt en omdat  niemand anders het doet, nee dat is niet helemaal waar, maar feit is wel dat degene die het zou moeten doen het naliet.
Dus dan kom je als toen toch nog bijna vreemde terecht bij een nieuwe “schoon”vader en bouw je een band op die zo echt en ontzettend diep is dat je gewoon niet meer anders kunt,  want vader en zoon zijn 1.  Verzorgend met ons tweetjes ,dag in dag uit , iedere dag en uiteindelijk zelfs ’s nachts waardoor we uiteindeijk maar gaan inwonen omdat we dan meer rust krijgen ……………….. wakend tot in de dood.

En daarnaast vindt er een psychich gevecht met familieleden die de kant van zijn ex kiezen ( alsof er gekozen moet worden) Familieleden die er zelfs mede voor zorgen dat een vader uit duizenden zijn eigen kinderen niet meer kan zien. Maar waarschijnlijk de kinderen wijsmaakt dat het aan hun papa ligt of zelfs aan mij.
Afgunst, jaloezie, verwijten, beschuldigen zelfs, gestalkt worden, rechtzaak, En daartussendoor mijn eigen moeder die ziek is, waarschijnlijk al jaren, chemo, ziekenhuizen en dan uiteindelijk de dood,  geen mooie dood want het was een strijd om het leven los te moeten laten precies op de dag af 1 jaar later dan “schoonvader”, nu ook alweer meer dan een jaar geleden.

Life, leven,  geleefd worden
even adempauze
Maar het is voorbij, dit is mijn site, mijn leven, mijn uitlaatklep

Ik slik niet meer, ik zwijg niet meer

Het leven is te kort , de tijd gaat te snel