Oog in oog.


Vandaag is zomaar spontaan een wens uitgekomen. Wat een heerlijke dag, al in de vroegte samen met spacemaatje Sandra op stap naar de WML plas. Dat we samen op stap gingen was ook al een eeuwigheid geleden.
Het is winter en dan zijn er altijd weer leuke waarnemingen.
Het is een prachtig gebied en de bossen eromheen zijn ook heerlijk wandelen maar vandaag hebben alleen een rondje plas gedaan. Want zo kwamen we erachter we wilden nog allebei naar een handbalwedstrijd: de kwalificatie van Ned- Belg. En die begon toch al om 13 uur, iets later was achteraf wel prettiger geweest want wat was het mooi weer vandaag , daar had ik best wat langer van kunnen genieten. Maar ja, je kunt niet alles hebben.
We zijn nog niet goed en wel onderweg,  schat dat we 20- 50 meter gelopen hadden , toen Sandra zei: wat zit daar in die struik die is wel erg groot. Een zacht begeleidend geluidje dat ik niet direct kon plaatsen. Al gauw camera paraat, klik de eerste foto heb ik. Ik heb hem in ieder geval erop staan. Na de eerste foto begin ik pas echt te kijken, het was nog wat donker dus kleuren waren nog erg onduidelijk. Verbazing, dan ongeloof en daarna echt wel opwinding ,  San een appelvink…..echt waar,  groter dan je denkt al weet je dat het de krachtpatser is onder de vinken. De grootste van alle vinken en de bijtkracht van de snavel is 50 kg. dus niet een vogeltje dat je met losse handjes kunt hanteren want als die je vinger te pakken heeft is die echt wel verbrijzeld. Gelukkig vinden ze kersenpitten lekkerder en daarvoor dient die snavel dan ook. Ze kunnen er kersenpitten mee kraken.
De appelvink in een hele schuwe vogel en het verbaast me dan ook dat hij ondanks het feit dat hij zeer bewust is dat we hem gezien hebben rustig blijft zitten. Ik denk dat het hem misschien wel te vroeg was, want alhoewel het al licht aan het worden is zaten we pas tegen de zonsopgang aan.  wml plas 14-01-2018 007wml plas 14-01-2018 010Wat de appelvink betreft is dit mijn eerste waarneming al zegt mijn vader dat ik ze vroeger toch al gezien zou hebben. Waarschijnlijk was ik toen nog niet zo met vogels bezig , of was het op dat moment zo’n normale waarneming dat ik er niets van gedacht heb. Tenslotte waren er in de tijd dat ik opgroeide veel meer vogels dan nu. Zwaluwen  vlogen ze ons om de oren, mussen hoorden we de hele dag tjilpen, veldleeuwerik zat altijd daar waar we speelden. net als patrijzen, fazanten , spreeuwen enz.  We waren veel buiten.  Als ik nu naar een oude aflevering van Derrick kijk valt het me ook op dat je bij de buitenopnames altijd wel vogels hoort fluiten of krekels hoort. Tegenwoordig moet je zoeken naar die geluiden.
Daar moet ik echt niet te lang bij stilstaan want dan word ik er zeer depressief  en verdrietig van. Gelukkig is er nu besef , de rijke weide, bescherming , minder bestrijdingsmiddelen, het enige dat we kunnen doen is hopen dat we op tijd zijn geweest.

Advertenties

Prachtmot- Oncocera semirubella


Hij is officieel goedgekeurd , mijn waarneming van dit aparte vlindertje.
Het valt wel op als deze zich vliegend door het gras beweegt maar net zo snel als hij opvliegt en duidelijk aanwezig is is hij ook weer verdwenen als hij op een grasspriet landt. Heb je hem eenmaal door dan zie je hem ineens zo opvallend dat je  je afvraagt waarom je hem niet eerder gezien hebt. Ik heb hem gezien in Stevensweert bij de molenplas. Hij wordt normaal vooral gezien wordt in Maastricht , kalkgrond dat schijnt zijn favoriet te zijn.
Echter heb ik op waarneming.nl gezocht en jawel hoor Stevensweert, Berkelaar, Sint Joost en zelfs tot in Montfort is deze gesignaleerd.
Het is leuk weer zo’n rode lijst soort erbij te kunnen tellen maar ik ben vooral benieuwd of deze naar het noorden optrekt ten gevolge van de weersverandering of dat hij toch aan dat kalklandschap gebonden blijft. we zullen het gaan zien.
20994131_1496370980427549_5096035040089634493_n

Onkruidbestrijding versus Azijn


Als ik op facebook kijk verbaast het me iedere keer weer, als het over het bestrijden van onkruid gaat, iedere keer weer wordt azijn of schoonmaakazijn als wonderproduct aangehaald. Omdat azijn een natuurlijk product zou zijn is het gebruik ervan blijkbaar biologisch verantwoord en zou het het middel zijn om onkruid te verwijderen.
Ja effectief zal het zeker zijn, misschien wel net zo effectief als het gebruik van zoutzuur . Het effect is hetzelfde alles brandt weg en toch zou je zoutzuur niet gebruiken.
Waarom azijn dan wel, alleen omdat het een natuurlijk product zou zijn?
Je drinkt het toch niet puur? Je gebruikt er geen liters van tegelijk? althans dat hoop ik toch.
Het gebruik van azijn voor dit doeleinde is verboden en dat heeft verschillende redenen.  Het onschadelijke effect op het millieu is helemaal niet bewezen.
Het is in essentie namelijk helemaal niet zo goed voor het millieu, je tast de zuurgraad van de bodem aan, je verzuurt de grond en daarmee dus ook het grondwater. Als je niet oppast vernietig je ook nog je eigen planten.

Wil je onkruid verwijderen op een biologische manier dan is er echt maar 1 oplossing. En dat betekent dat je toch echt uit die luie stoel moet komen en de schoffel, krabber, handen of bezem moet hanteren. Niets zo biologisch als lichamelijke arbeid.
Het is beter voor de beurs, je bespaart euro’s op al die schadelijke middeltjes.
Je lichamelijke conditie zal er zeker op vooruit gaan en je hoeft geen abonnement meer te betalen voor de sportschool .

Het is beter  voor de geest, niets geeft zoveel voldoening als zelf een zware taak volbracht te hebben. Het streeft goed gedrag na want je kunt er lastige pubers mee bestraffen.
Een gezonde conditie, een voldaan gevoel tegenover een flesje azijn.  Toch vreemd dat de azijn steeds weer de discussie lijkt te winnen.

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bestrijdingsmiddelen/vraag-en-antwoord/kan-ik-azijn-zout-of-chloor-gebruiken-tegen-onkruid

Dan nog de grote HAMvraag?  Wat is onkruid definitie van onkruid is ongewenst kruid.
Waarom is dat zo erg, moet het wel allemaal weg ? Ook hier geldt weer,  Hoe groot is het probleem eigenlijk, kan er niet ergens wat onkruid blijven staan.  Vaak heeft onkruid hele leuke bloemetjes maar die zie je nooit omdat je het meteen vermoordt. Hoe erg is het nu eigenlijk als je het eens een keertje zou laten staan? Een beetje extra groen is deze betonnen wereld, een beetje extra zuurstof, een goedkoop verwenkostje voor je konijntjes of parkiet of cavia ,en je krijgt er zomaar gratis  vrolijk fladderende vlinders, zoemende bevruchtende bijen, fluitende vogels en andere leuke dingen bij.
En dat kun je met het gebruik van azijn helemaal vergeten.

 

 

Roofvogel show


Altijd als we naar een roofvogelshow kijken bekruipen me gemengde gevoelens. Ik vind het magnifiek om zo´n dieren eindelijk eens van dichtbij te kunnen bekijken. Te staren in die magnifieke ogen om me te bedenken wat er in zo´n koppie omgaat. De oehoe die alles negeert en zijn blik intens gevestigd heeft op een aangelijnde hond, gegarandeerd wordt deze als lunch gezien.  Kinderen erom heen met glinsterende oogjes en vol vragen. Het ontzag of verbazing dat afstraalt van zo´n kind als hij een van de roofvogels op de arm mag laten landen.
Het is educatief gezien zo belangrijk dat kinderen in contact kunnen komen met de natuur. Dingen leren en kunnen ontdekken. Een gevoel creëren van meer willen weten, ontdekken, en bewonderen en respect.

En toch ………. zo´n beest mag dan vliegen om zijn kostje bijeen te verdienen, zijn kunsten vertonen voor publiek , op commando, om de mens te amuseren. Ik heb een boek gelezen over een valkenier , de verhouding tussen hem en zijn vogel is gebaseerd op vertrouwen van het aanbod van voedsel, zolang de valkenier zorgt voor voedsel zal de vogel ook terugkomen omdat een roofvogel ook wel weer lui is en zuinig met zijn energie wil omgaan.
Het blijft een emotionele tweestrijd, ik heb zelf ook beesten ,  konijntjes die net zo goed  zitten opgesloten weliswaar buiten in een ren maar toch kunnen ze niet bij het lekkere gras net buiten het hekje. Of parkieten in een volière, stuk voor stuk allemaal geboren in de volière maar toch …….ze kunnen de wereld op en neer vliegen als ze willen en moeten het met vlucht doen van 4 meter. Oh onze beestjes zijn happy en tevreden want net als de mens wat je niet kent kun je niet missen maar ergens denk ik …als ik al eens graag als een adelaar over de wereld zou willen vliegen om de vrijheid te kunnen voelen wat zou zo´n vogel of dier dan niet denken.
De roofvogels ook …..vaak ooit gewond geraakt of in gevangenschap geboren of zelfs in een klein hokkie gehouden en afgedankt omdat de vorige eigenaar niet wist wat hij ermee aan moest. Eigenlijk in het wild ten dode opgeschreven en nu even het middelpunt van alle aandacht. De een geniet .. de ander nerveus, maar bovenal vertellen ze een verhaal. Een verhaal van hoe wij mensen met onze omgeving omgaan en wie weet ……. ooit zullen we allemaal vrij zijn als een vogel. IMG_0025IMG_0098IMG_0117

Weidebeekjuffer


Lange tijd onzichtbaar maar de sinds onze wateren aanzienlijk verbeterd en schoner zijn is deze donkergekleurde weer een algemene soort . Ze hebben het liefst stromend water, met veel zuurstof, een ruigere vegatatie , af en toe een zonnetje.
Als je het geluk hebt om meerdere weidebeekjuffers te zien dan kun je genieten van een schouwspel waarbij je ze  als vlinders over het water ziet dansen.
Draaiend om elkaar heen voeren ze ingewikkelde schijngevechten uit. De kleuren van hun vleugels komt dan pas echt tot hun recht
Je raakt vervoerd door hun kleur, hun elegantie maar vooral de veranderende kleuren van zwart blauw of zelfs groen afhankelijk van de vleugelstand of de lichtval.
Je zou nog aan je eigen waarnemingsvermogen gaan twijfelen.
Buiten zo’n grote groep kun je dan een groenkleurig vrouwtje  ontdekken dat de mannen helemaal gek maakt. Haar kontje gaat omhoog en een wit vlak wordt zichtbaar. Het dominante mannetje dat alle andere mannen heeft kunnen verjagen kan zijn geluk niet op en regelmatig wordt het vrouwtje tijdens de paring onder water geduwd. Een schouwspel waar je uren van kunt genieten. Op dat bankje met je boterhammetje of op de stenen rand van dat bruggetje waar je alles van bovenaf kunt bekijken. Alsof je op de eerste rang zit. IMG_0009IMG_0029

vlinder : Morpho Peleides


Ons uitstapje vond plaats in een vlindertuin. dan verwacht je natuurlijk ook vlinders.
Een grote brilliant blauwe fladderende vlinder viel al snel op. Ik zie hem wel vaker in vlindertuinen. En de kleur blauw verbaast me weer iedere keer.  En als je hem dan wil fotograferen doet hij zijn vleugels gauw dicht. zodat er een bruine onderkant met prachtige ogen zichtbaar wordt.
IMG_0003
Al is het niet geoorloofd vlinders aan te raken deze vond blijkbaar de geur op mijn handen aantrekkelijk en nam dan ook even plaats zodat goed te zien is groot de vlinder is.  Deze specifiek vlinder lijkt ook nog niet helemaal zijn vleugels op en top opgepompt te hebben en moet zich nog iets verder uitvouwen. Een spanwijdte van 20 cm kan hij wel halen. Deze prachtig blauwe vleugels worden gebruikt door snelle bewegingen om zo predators af te schrikken
IMG_0019
De vlinder heeft een levencyclus van 115 dagen van ei tot volwassen vlinder. De rups leeft onder andere op waardeplanten als vlinderbloemfamilies  waartoe  erwt , pinda, sojabonen ,inga ( een soort boon), behoren ,  alfalfa en trompetboomfamilies.
De vlinder zelf drinkt het sap van rottend fruit en beschadigde bomen.. De Morpho peleides komt voor in de regenwouden van Zuid-amerika , mexico en Centraal- Amerika  in bosranden en langs rivieroevers.
IMG_0136
De rupsen zijn roodbruin van kleur en zijn versierd met kleurige haarbundels en stekels en felgeelgroene vlakken Kannabalisme onder de rupsen schijnt wel eens voor te komen en ze kunnen in noodgevallen een onaangename geurstof afscheiden uit klieren bij het eerste pootpaar.
Om geen foto’s zonder toestemming te plaatsen zet ik een link neer voor diegene die wil zien hoe de rupsen eruit zien zoals je ze op google kunt vinden.
Morpho Peleides rups .

 

Hoop of Hop (Upupa epops)


Als er 1 vogel is die ik graag bewonder dan is het wel de hop. Een vogel waarmee ik ben opgegroeid door verhalen. Mijn vader deelde mijn passie voor de natuur en wist dan ook de mooiste verhalen te vertellen. een vogel die tijdens zijn jeugd nog voorkwam. Als klein meisje het nieuws gehoord waarbij er waarnemingen waren die mij de hoop gaven om hem ooit eens in het echt te zien.

Een paar jaar geleden tijdens mijn Zuid Afrika reis heb ik hem al eens verbaasd van een afstand kunnen bekijken. Verschillende vogelparken  als Avifauna en Walsrode hebben me niet de kans kunnen bieden om het uitgebreid te bekijken. Een schuwe vogel lijkt me. Volgens de boeken moet deze vogel ontzettend goed zijn in het verspreiden van geur, rechtuit stinken dus. Deze geur komt schijnbaar uit een klier en waarmee een vetstof vrijkomt waarmee ze de eieren insmeren om zo te zorgen voor aan anti-microbiële werking die zorgt dat de eieren niet geïnfecteerd worden wat weer nodig schijnt te zijn omdat ze blijkbaar hun nest niet reinigen van voedselresten en uitwerpselen .
Een richtige DREKHAAN dus. Al die viezigheid maakt hij helemaal goed met zijn uiterlijk.
Gelukkig maar want waarom zou je anders de hoop moeten houden om ooit een hop te zien. IMG_0166

Tijdens ons laatste uitje was ik helemaal niet voorbereid om ook maar iets van vogels te zien, we gingen immers naar een vlindertuin. Planten , bloemen en vlinders , daar was ik op ingesteld.
Het was dan ook oprechte verbazing en vooral een gevoel van hè, echt waar …? toen ik de vogel voor de eerste keer over me heen zag vliegen. Zoeken kijken maar nee vogel was gevlogen.  Nee zal het wel verkeerd gezien hebben dacht ik nog. Totdat Jo me de kaart liet zien die we mee mochten nemen waarop de vlindertjes en de vogeltjes stonden. uh ja dat is hem dus echt. Mijn uitje kreeg meteen een andere dimensie. Gelukkig was de vlindertuin ondanks de drukke perioden zeer goed uitgerust om af en toe even gewoon te zitten de dingen op je af te laten komen en jawel hoor. opgejaagd/ of opgeschrikt door andere kijkers kreeg ik hem weer in vizier. en kwam ik er achter waar zijn favoriete plekjes waren.
Steeds op een stenen muur …. zou dat toch iets met camouflage te maken hebben?
Het viel ook meteen op dat vele mensen hem niet zagen alhoewel hij duidelijk in beeld zat. Anderen waren verwonderd en hadden er nog nooit van gehoord. Toch vreemd als je bedenkt dat deze vogel ooit door het Nederlandse luchtruim heeft gevlogen.
Bij de vogelbescherming lees ik dat de hop voornamelijk wordt aangetroffen in stenige gebieden, op muurtjes en rond ruïnes. En dat de reden dat dit in Nederland niet veel voorkomt de reden zou kunnen zijn dat hij niet meer in Nederland broedt.
Let wel stenig is niet hetzelfde als stedelijk.  De hop leeft van grotere insecten , slakken en kleine reptielen. Ik was blij hem eindelijk eens goed te kunnen bekijken en toch te kunnen observeren hoe zijn natuurlijk gedrag is en heb dan ook genoten van deze onverwachte ontmoeting.Jammer dat ik hem niet even met kuif omhoog heb kunnen zien maar wie weet gaan we nog eens een keertje langs op weer zo’n druilige regenachtige vrije zondag .  Zo zie je maar nooit de hoop opgeven.
IMG_0085IMG_0088

T