Onkruidbestrijding versus Azijn


Als ik op facebook kijk verbaast het me iedere keer weer, als het over het bestrijden van onkruid gaat, iedere keer weer wordt azijn of schoonmaakazijn als wonderproduct aangehaald. Omdat azijn een natuurlijk product zou zijn is het gebruik ervan blijkbaar biologisch verantwoord en zou het het middel zijn om onkruid te verwijderen.
Ja effectief zal het zeker zijn, misschien wel net zo effectief als het gebruik van zoutzuur . Het effect is hetzelfde alles brandt weg en toch zou je zoutzuur niet gebruiken.
Waarom azijn dan wel, alleen omdat het een natuurlijk product zou zijn?
Je drinkt het toch niet puur? Je gebruikt er geen liters van tegelijk? althans dat hoop ik toch.
Het gebruik van azijn voor dit doeleinde is verboden en dat heeft verschillende redenen.  Het onschadelijke effect op het millieu is helemaal niet bewezen.
Het is in essentie namelijk helemaal niet zo goed voor het millieu, je tast de zuurgraad van de bodem aan, je verzuurt de grond en daarmee dus ook het grondwater. Als je niet oppast vernietig je ook nog je eigen planten.

Wil je onkruid verwijderen op een biologische manier dan is er echt maar 1 oplossing. En dat betekent dat je toch echt uit die luie stoel moet komen en de schoffel, krabber, handen of bezem moet hanteren. Niets zo biologisch als lichamelijke arbeid.
Het is beter voor de beurs, je bespaart euro’s op al die schadelijke middeltjes.
Je lichamelijke conditie zal er zeker op vooruit gaan en je hoeft geen abonnement meer te betalen voor de sportschool .

Het is beter  voor de geest, niets geeft zoveel voldoening als zelf een zware taak volbracht te hebben. Het streeft goed gedrag na want je kunt er lastige pubers mee bestraffen.
Een gezonde conditie, een voldaan gevoel tegenover een flesje azijn.  Toch vreemd dat de azijn steeds weer de discussie lijkt te winnen.

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bestrijdingsmiddelen/vraag-en-antwoord/kan-ik-azijn-zout-of-chloor-gebruiken-tegen-onkruid

Dan nog de grote HAMvraag?  Wat is onkruid definitie van onkruid is ongewenst kruid.
Waarom is dat zo erg, moet het wel allemaal weg ? Ook hier geldt weer,  Hoe groot is het probleem eigenlijk, kan er niet ergens wat onkruid blijven staan.  Vaak heeft onkruid hele leuke bloemetjes maar die zie je nooit omdat je het meteen vermoordt. Hoe erg is het nu eigenlijk als je het eens een keertje zou laten staan? Een beetje extra groen is deze betonnen wereld, een beetje extra zuurstof, een goedkoop verwenkostje voor je konijntjes of parkiet of cavia ,en je krijgt er zomaar gratis  vrolijk fladderende vlinders, zoemende bevruchtende bijen, fluitende vogels en andere leuke dingen bij.
En dat kun je met het gebruik van azijn helemaal vergeten.

 

 

Braamparelmoervlinder


Vanuit mijn “luie” werkstoel heerlijk genieten van een vlinderstruik op nog geen meter van me vandaan.  Op enig moment is het heerlijk om achteroverleunend te observeren wat er daar allemaal in rondvliegt, zoemt, danst en dartelt. Het is een witte variant en als je er langs loopt verspreid een zoetige geur. Een genot om te bekijken, een frustratie om te ontdekken , en een gepuzzel om te tellen. Ik kan me daar uren in verliezen.

Hommels, bijen, vliegen. vlinders zoals  Dagpauwogen , atalanta’s , kolibrievlinder , gehakkelde aurelia’s , koolwitjes in verschillende vormen, kleine vos, te veel om op te noemen.

Toen ik ineens een wel heel afgevlogen exemplaar zag wilde ik hem eigenlijk op de foto zetten omdat hij anders vloog . Ik weet niet precies wat het was maar er was  iets dat mijn aandacht trok.
Heb ik vaker, kan er echt niets aan doen. gewoon midden in een gesprek word ik afgeleid en zie ik iets wat dan ook alle aandacht opeist. Hoe ik ook mijn best doe, ik moet en zal gaan kijken wat dat was.  Mijn excuses voor deze voor anderen zeer hinderlijke tic , ik kan er echt niets aan doen. Mijn zintuigen staan gewoon altijd op scherp. Heel vermoeiend soms.

Maar goed vlinder, ik heb gelukkig wat foto’s kunnen maken maar omdat beestje wel erg afgevlogen was, was dat nog geen eenvoudige taak. Een kant van zijn vleugel was helemaal weg en aangezien vleugels wel heel handig zijn om te bepalen welk vlindertje dit kan zijn , helmaal vervelend dus. Mijn insecten boek erbij. Deze staat gewoon naast me, bijna altijd. en opzoeken maar. Een parelmoervlinder , die conclusie was al gauw getrokken en dan ga je verder zoeken. Maar ik kon hem niet vinden, er stond wel ongeveer zoiets maar niet precies. of is dat omdat hij zo is afgevlogen, kleur wat fletser dan in boekje , vlekje meer misschien. Gek genoeg kwam ik niet op het idee om in Engelstalig boekje te kijken dat alleen maar vlinders omvat.
Soms heb ik dat dus ook , hoe logisch dat ook lijkt het komt niet in me op. Mijn hoofd schakelt niet zo vlot en handig meer als vroeger, het zij zo , niets aan te doen.
Mijn liefst maatjes gevraagd en hoewel we toch tot dezelfde conclusie kwamen waren ze ook niet helemaal zeker.  Dus tegen al mijn principes in heb ik hem toch maar weer op waarneming.nl gezet.  Ik en waarneming.nl  hebben wel eens gebotst. maar goed conclusie volgens Waarneming.nl  een braamparelmoervlinder. “Gefeliciteerd, dit is de vijfde waarneming van een braamparelmoervlinder in Nederland. Niet onverwacht, de soort was bijzonder talrijk in Zuid België en vorige week is er ook een gezien in Brabant.
Gr Chris” 

Toch leuk zo maar in mijn eigense tuintje. Jammer dat ik hem bij de tuintelling niet kan invoeren. Ik moet toch echt eens wat beter en meer gaan invoeren. Gek genoeg kost me dat heel veel energie. nee ga nog wel even op mijn eigen manier verder. Onderzoeken in de tuin en opzoeken in boekje is voor mij even genoeg.

IMG_0004[1]IMG_0018[1]IMG_0008[1]

 

 

Roofvogel show


Altijd als we naar een roofvogelshow kijken bekruipen me gemengde gevoelens. Ik vind het magnifiek om zo´n dieren eindelijk eens van dichtbij te kunnen bekijken. Te staren in die magnifieke ogen om me te bedenken wat er in zo´n koppie omgaat. De oehoe die alles negeert en zijn blik intens gevestigd heeft op een aangelijnde hond, gegarandeerd wordt deze als lunch gezien.  Kinderen erom heen met glinsterende oogjes en vol vragen. Het ontzag of verbazing dat afstraalt van zo´n kind als hij een van de roofvogels op de arm mag laten landen.
Het is educatief gezien zo belangrijk dat kinderen in contact kunnen komen met de natuur. Dingen leren en kunnen ontdekken. Een gevoel creëren van meer willen weten, ontdekken, en bewonderen en respect.

En toch ………. zo´n beest mag dan vliegen om zijn kostje bijeen te verdienen, zijn kunsten vertonen voor publiek , op commando, om de mens te amuseren. Ik heb een boek gelezen over een valkenier , de verhouding tussen hem en zijn vogel is gebaseerd op vertrouwen van het aanbod van voedsel, zolang de valkenier zorgt voor voedsel zal de vogel ook terugkomen omdat een roofvogel ook wel weer lui is en zuinig met zijn energie wil omgaan.
Het blijft een emotionele tweestrijd, ik heb zelf ook beesten ,  konijntjes die net zo goed  zitten opgesloten weliswaar buiten in een ren maar toch kunnen ze niet bij het lekkere gras net buiten het hekje. Of parkieten in een volière, stuk voor stuk allemaal geboren in de volière maar toch …….ze kunnen de wereld op en neer vliegen als ze willen en moeten het met vlucht doen van 4 meter. Oh onze beestjes zijn happy en tevreden want net als de mens wat je niet kent kun je niet missen maar ergens denk ik …als ik al eens graag als een adelaar over de wereld zou willen vliegen om de vrijheid te kunnen voelen wat zou zo´n vogel of dier dan niet denken.
De roofvogels ook …..vaak ooit gewond geraakt of in gevangenschap geboren of zelfs in een klein hokkie gehouden en afgedankt omdat de vorige eigenaar niet wist wat hij ermee aan moest. Eigenlijk in het wild ten dode opgeschreven en nu even het middelpunt van alle aandacht. De een geniet .. de ander nerveus, maar bovenal vertellen ze een verhaal. Een verhaal van hoe wij mensen met onze omgeving omgaan en wie weet ……. ooit zullen we allemaal vrij zijn als een vogel. IMG_0025IMG_0098IMG_0117

jong grut Huismus / Passer domesticus


Vanachter ons keukenraam is het heerlijk genieten, een mooi zicht op de voederplank geeft al een idee van de vogels die graag bij ons vertoeven of alleen een komen snoepen zoals de bont specht. In onze tuin staat sinds kort een schommelbank,en  met de neus in het zonnetje en een flinke boomstam als tafeltje is het dan tussen al dat gefladder dubbel genieten.  De tuin wordt steeds groener tuin en de toch nog vrij nieuwe aanplant die gelukkig goed aanslaat is de winter goed is doorgekomen. Jammer alleen dat die ene nacht nachtvorst toch wel wat knopje heeft beschadigd waardoor de bloei toch wel minder overweldigend is. Maar ach volgend jaar meer kans.  zittend op de schommelbank kan ik al vroeg genieten van de koolmezen die af en aanvlogen naar de nestkast. Al gauw kon ik de piepende jongen horen en verwachte dan ook da we al snel jonge meesjes in de tuin zouden hebben. Dat betekent wel huisarrest voor onze jager, want de hond vangt nogal graag een vogel als hij de kans krijgt. We vonden de mezen al vroeg en dachten zeker dat dat kwam omdat ze geen nieuw nest hoefden te bouwen. We waren dan ook aangenaam verrast toen we vanachter ons keukenraam ineens jonge musjes door de tuin zagen fladderen, daar hadden we geen rekening mee gehouden. Al gauw zat er zo’n vetederend kruimeltje op de vensterbank bovenop de voorjaarsbloemetjes naar binnen te turen. Toen moest de camera toch erbij gepakt worden maar vanacher het keukenraam met dubbel glas bleek dat toch nog een uitdaging. Ik heb tegenwoordig het geduld niet meer maar ook de kracht niet meer om de camera lekker lang zonder pijn te hanteren dus we doen het er maar mee. Ik heb in ieder geval genoten van het jonge eigenwijze grut.

bonte specht


Langzaam keert de rust weer terug in de tuin. Een jaar lang is er rumoer en zijn er bezigheden geweest. Betonmolens ie gedraaid hebben. Mannen die er rondgerend hebben. Geklop en gehamer. Niet alleen wij zijn weer blij met de rust, ons tuinleven ook. Waar er eerst vluchtige en gejaagde bezoekjes zijn geweest merk ik dat de vogels maar ook andere dieren als muizen en kikkers er nu weer iets meer relaxed vertoeven.

De grote bonte specht is een welkome en graag gezien gast in onze tuin. Waar zijn bezoek eerst schichtig was laat hij nu zijn ongenoegen weer horen als ik toevallig in de buurt loop van de boom waar hij net naartoe wilde. Een heerlijk geknoter van meneer. Meneer heeft het ook goed, Een vetblok hangt er nog en pindakaas is meestal ook wel aanwezig.  En snoepen dat doet de specht heel graag. De beloning voor ons vanuit het keukenraam is dan ook groot. Wat een genot om samen met deze schoonheid het ontbijt te mogen genieten. IMG_0001IMG_0002IMG_0004

koolmees


Net als vorig jaar hebben de koolmeesjes alweer in ons huisje gebroed. ik moet zeggen wel een beetje vroeger dan vorig jaar. Nou ja ze hadden wel geluk, een zeer warm en vroeg voorjaar  en het nestje was al klaar. In het najaar/ winter de kast nog gecontroleerd , geen luizen en dode vogeltjes dus waarom zou ik hun werk teniet doen. En jawel al twee maanden lang is het een aan en af gevlieg van koolmeesjes of ik nu op de bank zit of niet de meesjes trekken zich er niets van aan of ieder geval weinig, een beetje voorzichtiger misschien. Dacht ik eerst nog dat ze het nestje aan het bijwerken waren maar nee hoor het is toch een gesleep met rupsen. die zijn ook al zo vroeg dit jaar gelukkig voor de meesjes. Nu kunnen ze op de voederplank altijd nog meelwormpjes vinden maar ik merk dat ze deze toch alleen nemen als het koud is buiten, het vet wordt ook nog steeds gretig verorberd. Ik merk ik wel dat ze het vet tussen het voeren door zelf eten om na de picknick meteen door te kunnen op zoek naar rupsen.
Gisteren was ik nog even bang dat een van de ouders het loodje had gelegd want lange tijd ik zag alleen de man, een bredere en grotere stropdas is waarschijnlijk een man. de tijd tussen het aan vliegen was ook langer , oei oei. dacht ik al die krijg het zwaar, maar na enkele uren komt er toch nog ineens een mees uit de blok gevlogen.

Waarschijnlijk heeft het vrouwtje de hele middag op het nest gezeten om de jongen warm te houden. Het was dan ook een gure dag, of misschien had ze wel een baaldag zouden vogels ook zoiets hebben?  Vandaag waren de kleine blaagjes groot genoeg om ze te eindelijke te horen piepen. Ben benieuwd hoe lang het nog duurt. erg lang kan het niet meer duren totdat de eerste uitvliegt. we zullen de hond nu even iets beter in de gaten en kort moeten houden want zo’n klein jong wezentje is een lekker hapje voor dat graag jagend mormel. De geroutineerde volwassen dieren krijgt hij echt niet te pakken, zeer tot zijn frustratie, maar zo’n jong beestje is hier nog niet op bedacht.
En dat familiedrama wil ik niet op mijn geweten hebben.

IMG_0009

IMG_0003IMG_0004

Onverwachtse ontmoetingen


Ongelooflijk wat een onverwachte ontmoetingen ,  een staat al jaren op mijn lijstje van die wil ik echt ooit een keer zien vogels. en hij ….? Goed in de dierentuin heb ik hem wel eens gezien maar dat is toch anders.
Vandaag gingen we op pad om te zien of we nog leuke zaagbek, slobeend of iets anders leuks konden zien ondanks dat het water bevroren kon zijn. We hebben een ons een plekje verschanst vrij laat op de middag in een vogelkijkhut.
Heel veel wilde eenden en krakeenden , meerkoetjes en 1 kuifeend verder hoor  het geluid van smienten al kan ik ze door het riet heen niet echt ontdekken.Er staan zelfs kieviten op een dijkje midden in het water. Een vreemde gewaarwording om midden in de winter kieviten te zien en te horen. Kieviten bevinden zich op de vorstgrens is me ooit eens verteld geworden en het is nu 1 graad.  Zou het dan inderdaad zo zijn?

img_0001

Vanuit een ooghoek zie ik ineens een vogel over het ijs lopen richting een rietpol. maar verdween weer net zo hard. Mijn eerste ingeving waterral al had ik hem nog nooit gezien. Tegen mijn maatje zei ik : Had je die gezien?    Het leek wel… maar ik zie hem niet meer, zoiets als een waterhoen maar…. het leek anders….. . Nou ja misschien hebben we nog geluk. Daarna gaat mijn blik weer naar het riet, ik zien iets bruin en het lijkt gestreept . Kijk daar naast je een..( fluister ik ) ….. ja wat is het eigenlijk? Tussen al dat riet is het moeilijk om een identificatie te maken. Iets wat eerst op een bruine vogel lijkt kan zomaar ineens een rat zijn. Mijn maatje : ja ik zag wel iets maar hij had pootjes maar wat het was? … St , het water klotst, waar zit die , oh kijk hier onder het raam ,oh wat is die snel ….
Ik heb geluk als er ineens een kopje uit het riet omhoog kijkt.

img_0004

Een flits, ik klik op goed geluk om maar geen moment van mijn waarneming te missen. Dan klimt hij even helemaal op het riet om alweer in het riet te verdwijnen.

img_0005

Mijn eerste bunzing in het wild. mijn dag kan nu al niet meer stuk. We besluiten nog even te blijven zitten al is het  koud, Ik ben nog steeds benieuwd welke vogel ik nu gezien had als mijn maatje ineens fluistert kijk daar eens op het ijs ? Wat is dat ? …..Ik geloof mijn ogen niet dus toch….. een waterral fluister ik als ik het tenminste goed heb. wat is die snel ? Heb je hem ? vraagt hij wetend dat ik de camera bij de hand heb . Geen idee het ging zo snel.

img_0010

De waterral was alweer verdwenen, nou ja onzichtbaar dan en dat kunnen ze goed. Een mysterieuze vogel die je maar zelden ziet. Voor me zie ik wel het riet nog bewegen dus hij zit in de buurt. Even snel als hij weg is komt hij ineens weer rennend tevoorschijn met een vis in zijn bek, en loopt hij naar de kant. Ik heb geluk in het zicht begint hij het visje te verschalken. En kan ik hem toch nog bewonderen, de houding lijk op een hoen, de snavel is langer en het verenkleed lijkt zo blauw. Een staartje als een winterkoning.

img_0017

De vis leeft nog lang en spartelt bij iedere aanval van de waterral. Als de vis verslonden is een kleine schermutseling langs de kant en beduusd kijken we hoe ineens twee waterrallen naar de overkant vliegen, daar weer het riet in. Heel voozichtig merkt mijn maatje op : Wist jij dat het er twee waren? Nee schat ….Die had ik echt niet gezien. Maar wat waren ze leuk hè.

img_0018

Mijn dag kan echt niet meer stuk , al hebben we allebei steenkoude voeten, de temperatuur gaat nu gestaag omlaag, en het wordt donker en grijs. Tijd om naar huis te gaan voor een warme welverdiende maaltijd en een hete kop koffie. Soms kan geluk zo simpel zijn.