Goudhaan : Regulus regulus


 

Regulus regulus oftewel goudhaan. Goudhaantje mag niet meer, net zoals Vlaamse Gaai ook niet meer mag. Tegenwoordig is het Gaai . winterkoninkje mag trouwens ook niet meer.

De goudhaan is het kleinste Europese vogeltje van Europa. Van snavelpunt tot staart is hij met moeite 8,5 cm groot. De goudhaan eenvoudig te herkennen , klein ,een groene rug en een vaalwitte onderzijde.  Met name de gele streep over de verder zwarte kruin trekt de aandacht.
Het zangvogeltje is vooral te vinden in naaldbossen met lariksen en sparren. Er komen echt enorme aantallen voor maar ze zijn zeer onopvallend,  ze worden niet snel gezien. Goudhanen verblijven meestal in de toppen van naaldbomen.
Hun aanwezigheid wordt verraden door hun liedje of roepjes van hoge tonen; ‘zrie-zrie-zrie’. Maar je moet ze wel kunnen horen en vaak is de toonhoogte dusdanig dat veel mensen ze niet meer kunnen horen door achteruitgang van gehoor of door zelf te druk te zijn.  Ze leven in groepjes en trekken vaak op met mezen.  Goudhaantjes schijnen ontzettend tam te kunnen worden en vooral in de trektijd als er duizenden in ons land neerstrijken zijn ze zo met voedsel zoeken bezig dat je ze soms bijna aan zou kunnen raken.

25-12-2013 133

Doordat de goudhaan zo klein is heeft hij erg veel energie nodig om warm te blijven. Op een koude nacht kan de goudhaan wel 20% van het lichaamsgewicht kwijt raken om op temperatuur te blijven. Veel jonge goudhanen sterven dan ook aan kou en voedselgebrek.  Om warm te blijven kruipen de goudhanen dan ook dicht bij elkaar en er is al eens een nestkast ontdekt waarin zo’n 20 goudhanen aan het schuilen waren tegen de kou.

Het nest bestaat uit een diepe kom op het eind van een groene dennentak. Het nest wordt gemaakt van mos en spinrag en wordt aan de binnenkant bedekt met veertjes. In de broedperiode laten goudhanen zich maar weinig zien. In de winter wordt de vogel vaker gezien, ook omdat vele duizenden goudhanen uit Scandinavië in Nederland overwinteren. Nederlands goudhanen trekken weg naar het Middellands zee gebied.

25-12-2013 130

25-12-2013 128

Wald


Vandaag weer eens tijd voor een extra logje.

Wandelen en geocachen doen we volop, foto’s maken ook maar de tijd vinden om deze uit te werken is wat moeilijker.
Vandaag weer eens op schattenjacht geweest. Het gebied waar we zijn geweest is een oud munitiedepot geweest van de Engelsen. Sinds het ontmanteld is mag de natuur er haar gang gaan en de wegen die erdoorheen lopen zijn alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers met als resultaat een oase van groen en rust.
Als we al mensen tegenkwamen dan spraken deze niet of gedempt. Het gebied wekt blijkbaar niet alleen bij ons respect op.

IMG_3210

De bestaande constructies als muren, asfalt, beton worden langzaam weer door de natuur overgroeid.  Er staan wallen die volgegroeid zijn met dopheide. Geen idee waar deze voor dienden.  De vierkante stukken asfalt die her en der nog zichtbaar zijn tussen al die heide in , zijn in de zomer waarschijnlijk een zeer geliefd bij de zonneminnende hagedissen.

IMG_3192

IMG_3185Dat de natuur er groeit en bloeit, blijkt onder andere uit de vele jonge vliegdennen.  Op sommige plaatsen in de verte is zeldzaam korstmos te zien. In de bomen wemelt het van de vogels, kuifmees, zwartkop, staartmees, boomklever, bonte specht zijn maar enkele die we gehoord en gezien hebben.

Ook het feit dat je hier wel heel gemakkelijk groot wild kunt zien als damherten laten zien dat de natuur her hier behoorlijk naar zijn zin heeft.  Je moet als toeschouwer wel even opletten want er zijn toch een heleboel fietsers en wandelaars die deze schoonheidjes gemist hebben.

IMG_3175

IMG_3207

Al met al maakt het, dat ik dit gebied nog wel eens vaker zal bezoeken want naar mijn gevoel heb ik nog maar een heel klein beetje gezien van wat dit gebied te bieden heeft. Mocht het binnenkort gaan sneeuwen dan gaan we zeker hierheen want niets zo mooi dan sporen in de sneeuw die verraden welke dieren er leven.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

stilletjes


stilletjes staan we hand in hand
op een lieflijk plekje in het mos
alsof we in een sprookjesboek wonen
stilletjes kijkend met onze oren
zachtjes knijp je in mijn hand 
ik staar naar jouw reebruine ogen
ze glinsteren, flonkeren van genot
jij kijkt dwars door mijn ziel 
en fluistert zachtjes in mijn oor
ik laat je nooit meer gaan 
en het voelt als duizend vlinders 
als een heerlijke warme deken om me heen
plots geritsel in het stekelige struikgewas
statige pootjes banen zich een weg
en blijven ineens verbaasd staan
vier reebruine ogen staren naar ons
een flonkerend zwart nat neusje valt op
de adrenaline raast door ons lijf 
stillekes ons adem inhoudend 
genietend van dit prachtige geschenk 
en dan kijk ik in jouw reebruine ogen
en fluister zachtjes terwijl ik in je hand knijp
jou laat ik ook nooit meer gaan. 

Afbeelding 


Een moment uitzoeken en gewoon gaan. Er is niets in de wereld dat niet kan wachten, gewoon even een uurtje weg , gewoon omdat het kan. Omdat het zonnetje schijnt en omdat de natuur iedere keer weer verandert. Een half uur later en niets is meer hetzelfde.  Je draait je om en de vogel die er net zat is verdwenen, de tak die net stil hing trilt nog wazig na.
Even een moment zoeken van niets moeten, een moment zoeken voor jezelf, een moment creëren zodat je de wereld om je heen even stop kunt zetten. 
De zon die de stammen van de bomen goudkleurig doet opleven. De wind die ervoor zorgt dat de bomen krakend heen en weer zwiepen, waarbij sommige tegen elkaar slaan alsof er een stokken gevecht gaande is. 
Ineens een piepend geluid alsof er een zware deur krakend en zwoegend in beweging is gezet. De kleinere takken tegen elkaar tikkend als regendruppels op een golfdak.  Een vreemde gewaarwording al die geluiden, terwijl het droog en zonnig weer is en de blauwe lucht helder afsteekt tegen de donkere takken. 
Ik volg de hoge kale takken steeds hoger en hoger  waardoor de diepte inspeelt op het evenwichtsorgaan. Duizelingwekkend .  
Tussen al dat rumoer van het “stille “bos is het een gekrakeel van verschillende geluiden en beelden , het kloppen van de specht die al volop bezig is , het zachte gekwetter van sijsjes die in de toppen van de Elzenbomen de insecten belagen. De heldere tonen van de dansende boomklevers.  Het gekras van Gaaien die het bos bewaken.  Zachte piepjes van voorbijgaande staartmeesjes. Kool-en pimpelmeesjes die overal vanuit een ooghoek verschijnen en verdwijnen.  De blauwe schim van een ijsvogel die als een kogel langs het water schiet. De vier wilde eenden die achterelkaar het water doorklieven . Het is maar een uurtje maar het is het kostbaarste dat een mens beleven kan, even een uurtje voor mezelf  , alleen.  

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Verle’s forest.


Weet je het nog . we moesten klikken om een oud woud te kunnen redden tegen de boom kap. Als de sponsoring meer opbrengt dan de opbrengst voor de hout kap dan is het woud gered. De uiterste afloop datum was gezet op 19 maart. Om iedereen die een contributie heeft gedaan en heel braaf heeft geklikt of misschien zelfs een boompje of iets anders hebben gekocht te bedanken heb ik nieuws ………………………………………………………………………………………….
Het laatste oordeel over Verle’s bos is bekend :

13 March 2009, Verle forest is saved!

Today Ale Council voted in favour to join a unique partnership between
A Click for the Forest, Västkuststiftelsen (a Government foundation)
and the Swedish EPA. A partnership which will save Verle forest.

Ale Council will contribute with approximatelly 1 million SEK, A
Click for the Forest with approximatelly 2.4 Million SEK,
Västkuststiftelsen (a Government foundation) with approxiamatelly 1
million SEK and the Swedish EPA approximately 1.9 Million SEK.
Fältbiologerna, a swedish youth organisation is giving Ale Council and
Västkuststiftelsen 400 000 SEK towards the purshase.

This is such fantastic news. We have been working very long on this
partnership as well as on raising enough money to save Verle forest. We would like to say a BIG THANK YOU to all the people and organisation who has made this possible. Together we have made a big difference creating positive change.  

Alle beetjes helpen


Dit bos is gedoemd te verdwijnen.
 
OF misschien toch niet.
 
Via care2 (oftewel care to) is een aktie gestart. Het kost je niets als alleen een beetje tijd.  Via deze site kun je klikken en elke klik red een klein stukje van het bos.
De eigenaar wil het bos platgooien vanwege de boomkap en de regering heeft de middelen niet om te helpen. Als er genoeg kliks verzameld worden enof genoeg bomen geadopteerd worden is de dreiging van de baan.
Nederland heeft geen oerbos meer, maar onze Scandinavische buurlanden des te meer en in deze tijden is ieder bos zelfs iedere boom kostbaar. Niet alleen voor het bos maar ook voor de dieren die erin wonen. We hebben zelf even kunnen voelen wat global warming doet . Min 19 hebben we gehad een week vorst en 1 dag dooi is genoeg geweest om alle sneeuw en ijs te doen verdwijnen. Dat zet je toch aan het denken. Via deze site kun je helpen want het is toch praktisch onze achtertuin….. niet dan.  Alle foto’s van staartmeesjes en goudhaantjes enz. die nu te zien zijn geweest op de spaces zijn onze noordelijke gasten. Straks vliegen ze terug en hebben ze geen bos meer om naar toe te gaan. Hun huis verdwenen.  Het is maar een klein voorbeeldje en het is maar een hele kleine moeite een muisklik per dag. Geef het door laat anderen mee doen en wie weet hoeveel klikjes we kunnen verzamelen. Iedere klik is een klein gedeelte van het bos. Maar vele kleine beetjes worden een hele hoop. Zet je de link in je favorieten en het enige dat je hoeft te doen is een keer te klikken mischien een halve minuut van je tijd.
Deze aktie heeft al een bos kunnen redden, dit staat ook vermeldt  op hun site. Je hoeft niet eens je beurs te trekken maar het mag wel.
Dus HELP niet alleen voor dat bos maar ook voor onze toekomst en wordt al zoveel vernietigd misschien dat dit stukje aarde , oerbos , gered kan worden dat is toch mooi zo aan het begin van het nieuwe jaar. Wil je niet klikken geef dan in ieder geval de informatie en link door.  Care 2