Roofvogel show


Altijd als we naar een roofvogelshow kijken bekruipen me gemengde gevoelens. Ik vind het magnifiek om zo´n dieren eindelijk eens van dichtbij te kunnen bekijken. Te staren in die magnifieke ogen om me te bedenken wat er in zo´n koppie omgaat. De oehoe die alles negeert en zijn blik intens gevestigd heeft op een aangelijnde hond, gegarandeerd wordt deze als lunch gezien.  Kinderen erom heen met glinsterende oogjes en vol vragen. Het ontzag of verbazing dat afstraalt van zo´n kind als hij een van de roofvogels op de arm mag laten landen.
Het is educatief gezien zo belangrijk dat kinderen in contact kunnen komen met de natuur. Dingen leren en kunnen ontdekken. Een gevoel creëren van meer willen weten, ontdekken, en bewonderen en respect.

En toch ………. zo´n beest mag dan vliegen om zijn kostje bijeen te verdienen, zijn kunsten vertonen voor publiek , op commando, om de mens te amuseren. Ik heb een boek gelezen over een valkenier , de verhouding tussen hem en zijn vogel is gebaseerd op vertrouwen van het aanbod van voedsel, zolang de valkenier zorgt voor voedsel zal de vogel ook terugkomen omdat een roofvogel ook wel weer lui is en zuinig met zijn energie wil omgaan.
Het blijft een emotionele tweestrijd, ik heb zelf ook beesten ,  konijntjes die net zo goed  zitten opgesloten weliswaar buiten in een ren maar toch kunnen ze niet bij het lekkere gras net buiten het hekje. Of parkieten in een volière, stuk voor stuk allemaal geboren in de volière maar toch …….ze kunnen de wereld op en neer vliegen als ze willen en moeten het met vlucht doen van 4 meter. Oh onze beestjes zijn happy en tevreden want net als de mens wat je niet kent kun je niet missen maar ergens denk ik …als ik al eens graag als een adelaar over de wereld zou willen vliegen om de vrijheid te kunnen voelen wat zou zo´n vogel of dier dan niet denken.
De roofvogels ook …..vaak ooit gewond geraakt of in gevangenschap geboren of zelfs in een klein hokkie gehouden en afgedankt omdat de vorige eigenaar niet wist wat hij ermee aan moest. Eigenlijk in het wild ten dode opgeschreven en nu even het middelpunt van alle aandacht. De een geniet .. de ander nerveus, maar bovenal vertellen ze een verhaal. Een verhaal van hoe wij mensen met onze omgeving omgaan en wie weet ……. ooit zullen we allemaal vrij zijn als een vogel. IMG_0025IMG_0098IMG_0117

Apies kijken.


Wat is er nu leuker dan op een vrij weekend, de boel de boel te laten en dan samen met lieve vrienden het weekend door te brengen. Eigenlijk niets of wel …? Nou ja ik kan wel een ding bedenken, namelijk samen met lieve vrienden, de boel de boel te laten , het weekend door te brengen en  dan natuurlijk apies kijken ….

Samen zijn we lekker naar Burger’s Bush gegaan en na jaren niet meer daar geweest te zijn blijft het toch een enorm leuk dierenpark, Met vele leuke beesties maar ook genoeg speurzin, beestjes zoveel mogelijk in een natuurlijke omgeving , zoveel mogelijk ongestoord door mensen via schermpjes en glazen wanden, Een uitdaging voor de fotograaf, en gezellig voor de genieter. Nou wat wilden we nog meer?
Juist apies.

Deze koddig uitziende apen zijn zogenaamde bril-langgoeren.


hm wat is dit ?


Zou dat lekker zijn ?


Hé Joop , dit is best lekker hoor.


Meen je dat Jaap ?  zo’n Nederlands berk?


Nou Jaap je hebt gelijk hoor, even wat anders dan die bananen