Curfsgroeve


Met Limburgs landschap op excursie, het doel is de Curfsgroeve nabij Meersen.  De groeve die ontstaan is door de afgraving van kalksteen. In 2009 is de productie gestopt en nu al zijn er bijzondere beschermde diersoorten aangetroffen. De oehoe heeft er drie jaar achter elkaar gebroed maar is nu naar het schijnt weer verdwenen, wie weet heeft het regenachtige weer ermee te maken gehad.  De groeve is normaal een afgesloten gebied.
Vandaag kregen we de kans om eens een kijkje in de groeve zelf te nemen. Met een diepte/ hoogte van zo’n 47 meter, ( was ooit 50 meter) maar op last van de Waterleiding/provincie is de groeve helaas met drie meter opgevuld. Hoezo helaas ? Door de afgravingen was de unieke mergel zeer kalkrijke ondergrond naar boven gekomen met dus een voor Nedderland zeer uniek biotoop. Maar omdat er ook waterwinning plaatsvindt en het risico op vervuiling (  mergel en kalk zijn zeer doorlatend waardoor eventuele vervuiling door vrij baan zo hebben om in het drinkwater te komen is dus de boel drie meter opgevuld zodat de bovenlaag als een filter fungeert.
Gelukkig hebben ze in de opgevulde veenlaag toch behoorlijk wat kalk kunnen toevoegen waardoor er toch weer iets unieks ontstaat. De mergelgroeve wordt begraasd door landgeiten die we helaas niet hebben gezien. De begrazing door landgeiten voorkomt dat de groeve dichtgroeit door bos en je ziet ondanks dat toch behoorlijk wat boompjes verschijnen. Er is ook een stuk afgezet om te voorkomen dat de geiten de rolklaver volledig wegeten want dat is weer een waardplant voor het klaverblauwtje, dat er ooit veelvuldig voorkwam.
Ook de geelbuikvuurpad is vanaf 2004  voor het eerst daar waargenomen. De geelbuikvurpad heeft een voorkeur voor watergevulde karrensporen met weinig begroeiing om zijn eieren in af te zetten en omdat deze karrensporen snel opwarmen omdat ze ondiep zijn wel daardoor wel eens droogvallen heeft de geelbuikvuurpad het unieke vermogen om wel zeker 7 keer per jaar aan eiafzetting te doen  waardoor de kans op nakomelingen aanzienlijk vergroot kan worden want zo lukt het hopelijk altijd om wel 1 keer voor nakomelingen te zorgen. De geelbuikvuurpad heeft een uniek gekleurde buik en hoe verleidelijk het ook was om zo’n padje op te buik te bekijken heb ik het niet gedaan want er heersen nogal wat ziektes onder amfibiën op dit moment dus is het beter om alle waterbeestjes gewoon met rust te laten . De geelbuikvuurpad is echter ook herkenbaar aan de pupil die hartvormig is, dus we hoeven niet te twijfelen aan de identificatie. Voor de rest zou ik zeggen bekijk de foto’s, die spreken voor zich.Ik heb genoten ondanks de gemene beklimminkjes maar niets zo heerlijk dan mogen struinen en zelf op ontdekking te kunnen gaan. Wellicht dat we met onze ogedane kennis nog wel een keertje meegaan. Maar de wandeling rondom de groeve zal ook interessant zijn. maar dan is verrekijker zeker geen overbodige luxe .

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

vlinder : Morpho Peleides


Ons uitstapje vond plaats in een vlindertuin. dan verwacht je natuurlijk ook vlinders.
Een grote brilliant blauwe fladderende vlinder viel al snel op. Ik zie hem wel vaker in vlindertuinen. En de kleur blauw verbaast me weer iedere keer.  En als je hem dan wil fotograferen doet hij zijn vleugels gauw dicht. zodat er een bruine onderkant met prachtige ogen zichtbaar wordt.
IMG_0003
Al is het niet geoorloofd vlinders aan te raken deze vond blijkbaar de geur op mijn handen aantrekkelijk en nam dan ook even plaats zodat goed te zien is groot de vlinder is.  Deze specifiek vlinder lijkt ook nog niet helemaal zijn vleugels op en top opgepompt te hebben en moet zich nog iets verder uitvouwen. Een spanwijdte van 20 cm kan hij wel halen. Deze prachtig blauwe vleugels worden gebruikt door snelle bewegingen om zo predators af te schrikken
IMG_0019
De vlinder heeft een levencyclus van 115 dagen van ei tot volwassen vlinder. De rups leeft onder andere op waardeplanten als vlinderbloemfamilies  waartoe  erwt , pinda, sojabonen ,inga ( een soort boon), behoren ,  alfalfa en trompetboomfamilies.
De vlinder zelf drinkt het sap van rottend fruit en beschadigde bomen.. De Morpho peleides komt voor in de regenwouden van Zuid-amerika , mexico en Centraal- Amerika  in bosranden en langs rivieroevers.
IMG_0136
De rupsen zijn roodbruin van kleur en zijn versierd met kleurige haarbundels en stekels en felgeelgroene vlakken Kannabalisme onder de rupsen schijnt wel eens voor te komen en ze kunnen in noodgevallen een onaangename geurstof afscheiden uit klieren bij het eerste pootpaar.
Om geen foto’s zonder toestemming te plaatsen zet ik een link neer voor diegene die wil zien hoe de rupsen eruit zien zoals je ze op google kunt vinden.
Morpho Peleides rups .

 

Hoop of Hop (Upupa epops)


Als er 1 vogel is die ik graag bewonder dan is het wel de hop. Een vogel waarmee ik ben opgegroeid door verhalen. Mijn vader deelde mijn passie voor de natuur en wist dan ook de mooiste verhalen te vertellen. een vogel die tijdens zijn jeugd nog voorkwam. Als klein meisje het nieuws gehoord waarbij er waarnemingen waren die mij de hoop gaven om hem ooit eens in het echt te zien.

Een paar jaar geleden tijdens mijn Zuid Afrika reis heb ik hem al eens verbaasd van een afstand kunnen bekijken. Verschillende vogelparken  als Avifauna en Walsrode hebben me niet de kans kunnen bieden om het uitgebreid te bekijken. Een schuwe vogel lijkt me. Volgens de boeken moet deze vogel ontzettend goed zijn in het verspreiden van geur, rechtuit stinken dus. Deze geur komt schijnbaar uit een klier en waarmee een vetstof vrijkomt waarmee ze de eieren insmeren om zo te zorgen voor aan anti-microbiële werking die zorgt dat de eieren niet geïnfecteerd worden wat weer nodig schijnt te zijn omdat ze blijkbaar hun nest niet reinigen van voedselresten en uitwerpselen .
Een richtige DREKHAAN dus. Al die viezigheid maakt hij helemaal goed met zijn uiterlijk.
Gelukkig maar want waarom zou je anders de hoop moeten houden om ooit een hop te zien. IMG_0166

Tijdens ons laatste uitje was ik helemaal niet voorbereid om ook maar iets van vogels te zien, we gingen immers naar een vlindertuin. Planten , bloemen en vlinders , daar was ik op ingesteld.
Het was dan ook oprechte verbazing en vooral een gevoel van hè, echt waar …? toen ik de vogel voor de eerste keer over me heen zag vliegen. Zoeken kijken maar nee vogel was gevlogen.  Nee zal het wel verkeerd gezien hebben dacht ik nog. Totdat Jo me de kaart liet zien die we mee mochten nemen waarop de vlindertjes en de vogeltjes stonden. uh ja dat is hem dus echt. Mijn uitje kreeg meteen een andere dimensie. Gelukkig was de vlindertuin ondanks de drukke perioden zeer goed uitgerust om af en toe even gewoon te zitten de dingen op je af te laten komen en jawel hoor. opgejaagd/ of opgeschrikt door andere kijkers kreeg ik hem weer in vizier. en kwam ik er achter waar zijn favoriete plekjes waren.
Steeds op een stenen muur …. zou dat toch iets met camouflage te maken hebben?
Het viel ook meteen op dat vele mensen hem niet zagen alhoewel hij duidelijk in beeld zat. Anderen waren verwonderd en hadden er nog nooit van gehoord. Toch vreemd als je bedenkt dat deze vogel ooit door het Nederlandse luchtruim heeft gevlogen.
Bij de vogelbescherming lees ik dat de hop voornamelijk wordt aangetroffen in stenige gebieden, op muurtjes en rond ruïnes. En dat de reden dat dit in Nederland niet veel voorkomt de reden zou kunnen zijn dat hij niet meer in Nederland broedt.
Let wel stenig is niet hetzelfde als stedelijk.  De hop leeft van grotere insecten , slakken en kleine reptielen. Ik was blij hem eindelijk eens goed te kunnen bekijken en toch te kunnen observeren hoe zijn natuurlijk gedrag is en heb dan ook genoten van deze onverwachte ontmoeting.Jammer dat ik hem niet even met kuif omhoog heb kunnen zien maar wie weet gaan we nog eens een keertje langs op weer zo’n druilige regenachtige vrije zondag .  Zo zie je maar nooit de hoop opgeven.
IMG_0085IMG_0088

T

Cadeautjes op de valreep van de winter


 Deze bevroren druppel is niet de mooiste foto maar geeft wel een winters plaatje weer. IMG_0044

Deze houtduif was vanmorgen het was toch al 10 uur , nog helemaal niet genegen om uit bed te stappen .IMG_0032

Deze roodborst was echter wel tot een ontbijtje te verleiden maar wilde wel even controleren wie er achter dat rare zwarte ding stond.

IMG_0048

Deze mus zal wel van dit jaar zijn geweest want hij keek wel heel vreemd op van al dat witte spul onder zijn pootjes. IMG_0042

Toen ik eenmaal weer met bevroren vingers binnen zat bleek ook de roodborst zich lekker volgevreten te hebben en te genieten van het warme zonnetje

 IMG_0002

genieten op een zondag morgen


Afgelopen zondag op pad in een Belgisch natuur gebied, net bij ons over de grens en voor ons totaal onbekend terrein. Een juweeltje zoals nog wel zal blijken.  Om te beginnen is er meteen aan het begin een proefveld voor de grauwe klauwier ingericht.  Hopelijk zal hij daar gaan nestelen.
Verder werden we van de ene verassing in de andere verassing geworpen.  Zoveel biotopen bij elkaar is een genot voor de vogelaar, terwijl het gebied op zich niet overdreven groot is maar wel verbonden met andere gebieden.

 

IMG_5316

Het gebied bestond uit veel water, plassen, beekjes, stroompjes,  moerasbos enz.
Ondanks het feit dat het weekend was was het er toch redelijk rustig zodat we niet werden gestoord door blaffende honden, of schreeuwende mensen omdat  honden nooit luisteren. Het was een heerlijke dag, lekkere temperatuur, geen tot weinig wind.

IMG_5231

De hele natuur straalde rust uit. Vogels floten volop, vlinders fladderen over het gras, en in de wei liepen kortgeschoren schapen te grazen. Kleine krokkelende paadjes die tevens toch ook duidelijke routes zijn.

IMG_5264
IMG_5380

En we worden geleid langs schermen en kijkpunten.
Een prachtig voorbeeld van hoe natuur en recreatie hand in hand kunnen gaan.
Zonder te storen kan de toeschouwer genieten van het theater dat de natuur in petto heeft.

IMG_5417
Tenminste een toeschouwer met respect voor de spelers.  Net als in het theater kan een harde stem, een mobiele telefoon een enorm storend element blijken niet alleen voor de spelers maar ook voor het andere publiek.  En dan valt weer op hoe sommige van die zogenaamde natuur-paparazzi met hun grote toeters en bellen zo vol van hunzelf zijn dat ze dat ze blijkbaar alleen zichzelf willen horen, maar vooral willen pochen over alles wat ze gezien hebben IMG_5405
We stellen ons verdekt op achter verschillende open raampjes met een wel zeer comfortabele bank en genieten desondanks het gekakel van de buurman van het schouwspel dat zich langzaam voor onze ogen ontvouwt.  En terwijl we genieten van een capriolen uithalende boomvalk die ik met mijn eenvoudig cameraatje probeerde vast te leggen, Alleen het proberen te volgen van de vogel is al een sport op zich. Hoor ik naast me bij de buurman alleen maar commentaar over te donker, te snel enz.  en ja het is geen wereld foto maar wel mijn eerste boomvalk ooit.

IMG_5398
Terwijl wij al een half uur aan het genieten zijn van meerdere rietgorsen die verstoppertje spelen in het riet wordt de buurman ook ineens wakker , kijk een rietgors. Wij kijken elkaar stil maar ook veelbetekenend aan. Ja een echte vogelaar dat is duidelijk. nog duidelijker toen ik neens een opvallend geluid hoorde. een soort loeiend geluid. eigenlijk best wel dichtbij , De buurman reageerde niet maar was ondertussen wel volop aan het vertellen over et feit dat hij een roerdomp had gefotografeerd. Zo geïnteresseerd dus dat hij het geluid ervan niet eens herkent. Voor mij is het duidelijk deze zogenaamde natuurliefhebber is niets meer en minder dan een natuur papparazzi die zich alleen maar interesseert voor de beste kiek.
Wij genieten nog wat na van de vele vogels die zich laten zien als er opeens nog een cadeautje voorbij komt Opvallend blauw maar ook schuw, toch wel het mooiste vogeltje dan toch op zijn minst een ervan alhoewel ik wel heel veel vogels mooi vind.
IMG_5344

IMG_5345

IMG_5346

IMG_5347

IMG_5348

IMG_5349
Dat is toch op en top genieten zoiets  net als al dat jong grut dat we langs zagen zien komen .  Weer bijgetankt nemen we afscheid van het gebied waarbij we ons stellig voornemen om lekker eens een keer door de week en lekker vroeg weer terug te komen. Waarschijnlijk, zeker weten  niet voor de laatste keer.

Heggemus : Prunella modularis


Heggemus : Prunella modularis

Klein en onopvallend maar met een prachtige zang. De eerste keer dit jaar zo’n drie weken geleden horen fluiten. Heerlijk om met die zang wakker te worden.

De heggenmus is erg schuw en laat zich maar zelden zien.  Het voedsel bestaat ’s zomers uit insecten, en in de winter vooral uit zaden en bessen.
Ook leuk om te weten bij de heggenmus heeft het vrouwtje gewoonlijk twee mannetjes, die beiden helpen bij het verzorgen van de jongen.  Het aantal vrouwtjes per mannetje kan variëren. Het van mos gebouwd nest bevindt zich meestal in dicht struikgewas.

Zwarte specht oftewel Dryocopus martius


Zwarte specht oftewel Dryocopus martius

Ook de zwarte specht heeft de lente in zijn kop en daardoor niet zo schuw als normaal. Met een prachtig specifieke geluid. Als je het geluid eenmaal gehoord heb vergeet je het nooit. Ik herken drie verschillende roepen.