Cadeautjes op de valreep van de winter


 Deze bevroren druppel is niet de mooiste foto maar geeft wel een winters plaatje weer. IMG_0044

Deze houtduif was vanmorgen het was toch al 10 uur , nog helemaal niet genegen om uit bed te stappen .IMG_0032

Deze roodborst was echter wel tot een ontbijtje te verleiden maar wilde wel even controleren wie er achter dat rare zwarte ding stond.

IMG_0048

Deze mus zal wel van dit jaar zijn geweest want hij keek wel heel vreemd op van al dat witte spul onder zijn pootjes. IMG_0042

Toen ik eenmaal weer met bevroren vingers binnen zat bleek ook de roodborst zich lekker volgevreten te hebben en te genieten van het warme zonnetje

 IMG_0002

Advertenties

klein maar dapper ( Troglodytes Troglodytes )


Zo zit je rustig ’s morgens vroeg buiten aan een kopje koffie op een klein knus terrasje.
Het uitzicht op de natte weide met verschillende Klara’s die quasi nonchalant kauwend op hun gras naar me staan te kijken. Een vriendelijk goedemorgen door een luide loei , ook goedemorgen antwoord ik.  De koffie gezet met een zelfgemaakt keukenpapieren filter, dampend in de hand smaakt opperbest.  Het uitzicht van de ochtenddauw en dampende bomen doen koudelijk aan. Toch is het op het kleine terrasje aangenaam vertoeven ware het niet dat ik echt niet snap wat er zo heerlijk zou moeten zitten  aan die kleine charmante klapstoeltjes.
De nacht was kort en luidruchtig geweest. Om half 3 in de nacht hadden een stuk of drie/ misschien zelfs 4 bosuilen besloten om boven ons hoofd een vergadering te houden waarbij blijkbaar toch zeer belangrijke issues besproken dienden te worden. Het was een luidruchtig ge-oehoeohoe waardoor ik verleid werd om mijn warme bed te verlaten en toch even buiten te gaan luisteren wat alle commotie teweeg bracht. Een slapeloze nacht werd vervangen door het beleven van een prachtige super donkere omgeving met als resultaat een prachtige sterrenhemel. Zoveel sterren heb ik al lang niet meer kunnen zien. Zelfs de melkweg was hier met het blote oog te bekijken.

Nog nagenietend van deze ervaring was ik naar de bomen achter het huisje aan het kijken, daar kwam al het kabaal van vannacht vandaan maar helaas geen uil te bekennen. De sparren zijn dichtbegroeid en een gecamoufleerde uil hierin proberen te ontdekken is zo goed als onmogelijk.
Dus zo zit ik nagenietend aan mijn kopje koffie en dan word ik ineens belaagd door een ontzettend fel wezentje, luidruchtig als een wakende merel maar zo klein als een muis.
Meneer is het er blijkbaar niet mee eens om zijn stekje te moeten delen.

Fel rechtop staand wordt alle conversatie naar mij toe gericht. Een gemopper van jewelste en het enige wat in me opkwam was ” Hey Jochie, ook een slechte nacht gehad?”

f 274

Het rustig terug praten verbaasde dit kleine mormeltje waardoor hij leek te bedaren, of misschien was hij wel verbaasd over het accent van die vreemde buitenstaander.  Nieuwsgierig komt hij dapper dichtbij. Is het daarom misschien dat men in de vogelwereld geen winterkoninkje meer wil gebruiken. Deze kleine vogel gedraagt zich als een echte koning.
Ik mag nog even een snelle foto schieten , tijd voor poseren en instellingen aan te passen  is er niet meer bij want al vlug verdwijnt hij tussen de takken om verder weer onzichtbaar zijn territorium in de gaten te houden.

f 279

 

Zwarte specht oftewel Dryocopus martius


Zwarte specht oftewel Dryocopus martius

Ook de zwarte specht heeft de lente in zijn kop en daardoor niet zo schuw als normaal. Met een prachtig specifieke geluid. Als je het geluid eenmaal gehoord heb vergeet je het nooit. Ik herken drie verschillende roepen.

Goudvink : Pyrrhula pyrrhula


Weer eens ouderwets eropuit,  het zonnetje schijnt en staat een matig windje dat vanmorgen kil aanvoelde maar die tegen de middag aan eerder aangenaam aanvoelde dan fris.

Het was druk, waarschijnlijk omdat het gisteren de hele dag geregend had terwijl vandaag de dag al vroeg in het licht baadde. Druk en toch vonden wij de rust om om ons heen te luisteren waarbij een blaffende hond wel erg storend kan zijn maar het geroep van mensen op zo’n niet luisterende loslopende hond eigenlijk nog veel meer stoorde. Wat kunnen mensen toch luidruchtig zijn…. of kunnen wij gewoon weinig hebben? Beide staren we omhoog naar de lange dunne dennennaalden van een vliegden waartussen een heel klein vogeltje danst. Groenig met een geel streepje op de kop.  Ons kleinste vogeltje. Hoor je hem ? vraag ik . Nope, zegt mijn maatje. Kan kloppen veel mensen horen hem niet.02-02-2014 Vlodrop (3)

Het geluid is zacht en hoog. Vaak zit dit dotje in gezelschap van andere vogels in dit geval nog een leukertje waarvan ik het geluid al aardig begin te herkennen.  De kuifmees is toch wel een van mijn favoriete mezen, alhoewel de staarmees is ook heel leuk, en de pimpelmees…… 02-02-2014 Vlodrop (1)De drukke mensen lopen langs ons heen zonder ook maar even naar boven te kijken.  Zij zijn druk aan het praten, met hun kinderen of honden of misschien alles tegelijk.  We wachten even tot ze langs zijn gelopen…….ga maar, loop maar lekker door …..dan hebben we weer effe rust. De honden vind ik het ergste. Die horen niet los, mogen zelfs niet los.  Ik weet nooit wat zo’n beest doet. Loopt hij door?  begint hij te blaffen? gaat hij grommen? springt hij tegen me op……? nee ik ben gek op honden, maar heb het niet op vreemde loslopende honden, die jagen me de zenuwen op het lijf.

We lopen maar weer verder genietend van het geluid van de specht, boomklever en de mezen.  Op een gegeven moment lopen we langs een stukje open terrein een miniakker. Langs dit akker wemelt het van de vinken en mezen. We luisteren en ik wijs mijn maatje erop dat ik een goudvink hoor. Ik weet het bijna zeker. een heel zacht en kort djuuu. Heel onopvallend. Ik kijk in de bomenrij maar niks te zien. Heb ik het niet goed gehoord?  Een aankomende luidpratende groep haalt ons uit de trance we lopen verder. Weet je wat? zegt mijn maatje we lopen hier naar links en dan onder het tunneltje door dan komen we weer bij de Dahlheimer Molen uit en dan kunnen we zo weer terug naar de auto. zo gezegd zo gedaan. Bij de dahlheimer molen was het echt superdruk.  Het hele terras zat vol met koffie en chocomelk-drinkende mensen en het rook er naar warme wafels. Voor ons niet weggelegd die drukte dus we lopen gewoon door.

Regelmatig genietend van de vogels, zoekend in de boomtoppen. En toch was het een goudvink zei ik , waarop mijn maatje zei ik hoor hem ook af en toe.  We horen het vage toontje hier en daar maar zien ho maar.  Daar staat de goudvink ook wel om bekend een prachtige verschijning maar erg onopvallend en dat ondanks de opvallende kleur. Ik herinner me een keer dat er een goudvink voor me zat op een meter of 10 afstand,  ook in de winter dus kale bomen ik zag hem,  keek even opzij om mijn partner aan te stoten  en had daarna de grootste moeite om hem weer terug te vinden.

Ons rondje zat erop en we liepen gedeeltelijk dezelfde weg terug zodat we lekker door het bos bleven lopen in plaats van over de gewone weg. En zo kwamen we weer langs het akkertje. maar nu anderhalf uur later, de grote drukte in het bos was voorbij,  Ook nu weer wemelde het van de vogels, koolmezen, pimpelmezen, vinken, zelfs een zwartkop en ineens weer heel zacht Djuu…….. We voelden ons niet meer opgejaagd en ondanks de toch al naderende zonsondergang bleven we staan om nu eens op ons gemak te bekijken welke en hoeveel vogels er nu zaten.  Djuu…
Hoor je hem? Ja …. ik neem mijn camera en zoek het gebied af waar het geluid vandaan komt. ik zie iets en klik….. ja zeg ik volgens mij is dat een goudvink….. ik laat de foto zien … hij is niet van al te beste kwaliteit, takjes, wazig enz. maar …. we zien de zwarte kop de dikke snavel.. ..

02-02-2014 Vlodrop (28)

Waar ? zegt mijn maatje ik wijs en  hij neemt de verrekijker.
Ik zie een vink 02-02-2014 Vlodrop (21)

Ja ik ook maar kijk  dat is toch echt wel een goudvink of niet???? ik zie daar toch ook  oooh kijk daar ………. daar is die ,02-02-2014 Vlodrop (39)in de verte zie ik duidelijk een rode buik . we hebben het geluk dat de ondergaande zon achter ons ligt en de vogel mooi verlicht. Terwijl ik probeer in te zoomen en de vogel steeds dichterbij haal zie ik ineen nog eentje, fletser weliswaar. Het vrouwtje.  Meteen als ik deze zie zie ik een vogel de andere wegjagen van zijn plaats . Nog een goudvink . Ik zie er volgens mij twee , een koppeltje zei ik net.  niet veel later telde ik zeker weten drie mannetjes en een vrouwtje.  De goudvinken zitten op een toch wel behoorlijke afstand en het licht wordt al snel minder.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mijn maatje geeft aan dat het niet erg verstandig is in het donker en wil nu toch graag verder zodat we kunnen zien waar we lopen , maar eigenlijk ook weer niet want zijn oog wordt gevangen door een vogel die een dennetje in schiet…….Volgens mij zag ik zelfs twee vrouwtjes….we zullen zien mijmer ik nog door op de goudvinken.

02-02-2014 Vlodrop (70)
Welke is dat ? Waar ? vraag ik en weer wordt de camera gericht. Nog een soort die we nog niet gezien hadden maar die we zeker verwacht hadden

02-02-2014 Vlodrop (74)

Het is een geelgors, ook hier zagen we er weer meerdere van.
Met moeite rukken we ons los van het plekje dat heerlijk rustig was en vol leven. We moeten echt verder …terug naar de auto en we zijn toch behoorlijk wat afgedwaald dus het is nog even voordat we bij de grotere weg komen.
Toch ook hier worden we weer eventjes afgeleid als er ineens vlak bij ons een luid geklop klinkt

02-02-2014 Vlodrop (76)

Een grote bonte specht , leidt ons het bos uit.
Een vruchtbare middag waarbij we veel gezien hebben en vooral heel veel genoten hebben ondanks de drukte om ons heen.  Van mij mag het weer zo blijven, ik vind het wel lekker zo met het zonnetje.

 

De ijsduiker : Gavia immer


 

De ijsduiker : Gavia immer

WML plas (16)Het is niet de makkelijkste vogel om te fotograferen, hij ligt op het water en heet niet voor niets duiker en is dus om de haverklap verdwenen. Bij de eerste foto laat hij alleen zijn kop zien, dat was zijn favoriete houding de eerste 10 minuten. Je zou hem nog over het hoofd zien.

WML plas (20)

Het heeft iets weg van een jonge fuut, en zelfs te verwarren met een lichte aalscholver en op zo’n grote waterplas is de grootte heel moeilijk te schatten.  Vergelijk hem eens met deze kuifeendjes bijvoorbeeld. Hoe groot zou je hem schatten ?

WML plas (18)

Het is moeilijk voor te stellen dat deze vogel wel zo’ n 70-90 cm in formaat is.  Naast een aalscholver is dit echt een reus.  Maar op die grote waterplas lijkt hij maar heel klein.

WML plas (17)

De ijsduiker is eigenlijk een zeevogel die hier komt vanuit IJsland ,en in de winter soms zelfs  in het binnenland te zien, hier alweer voor het tweede jaar.  Hij duikt om vis, insecten en kreeftachtigen te vangen.

WML plas (22)

Het is jammer dat hij hier in winterkleed te zien is want zijn zomerkleed is helemaal spectaculair.

levendbarende hagedis of muurhagedis of zandhagedis


De levendbarende hagedis heeft een zeer groot verspreidingsgebied binnen Europa en Azië en komt onder andere voor in Nederland en België. Het is een van de vier hagedissensoorten die we kennen.
De levendbarende hagedis is een vrij kleine soort die een totale lengte
bereikt van maximaal 18 centimeter, de meeste exemplaren blijven echter
aanzienlijk kleiner
De kleur van de volwassen exemplaren is koperbruin tot bruingrijs met
op iedere flank twee lichte strepen in de lengte, donkerbruine flanken
en zijkanten van de kop. De kleur is variabel en kan sterk neigen naar
grijs of enigszins groenig. Over de rug en flank loopt vaak een vale bruine vlekjestekening, soms een rij vlekken. 

De levendbarende hagedis is vooral te verwarren met de muurhagedis (Podarcis muralis) Beide soorten zijn bruin gekleurd, de
muurhagedis heeft vaak een meer geprononceerde tekening op de rug die
doet denken aan een nettekening. De muurhagedis is het gemakkelijkst te
onderscheiden aan de spitsere kop die enigszins afgeplat is in
vergelijking met de levendbarende hagedis. Een ander verschil is de
rand van de halskraag, die bij de muurhagedis recht is en bij de
levendbarende hagedis ietwat krom.

De levendbarende hagedis wordt ook nogal eens verwisseld met de zandhagedis. Vaak worden jonge zandhagedissen
aangezien voor levendbarende hagedissen. Jonge zandhagedissen hebben
kenmerkende oogstipjes op de flanken. Juveniele exemplaren hebben een
heel donkere bijna zwarte staart. De kop van zandhagedissen heeft een
hoger schedeldak en is ook grover. Ook staat bij de zandhagedis de kop
niet zo in het verlengde van het lichaam als bij de levendbarende
hagedis. Makkelijk gezegd maar zo weet je nog niets . ( bron wikepedia)

Wie weet het ?  Waar is Roel als je hem nodig hebt?