genieten op een zondag morgen


Afgelopen zondag op pad in een Belgisch natuur gebied, net bij ons over de grens en voor ons totaal onbekend terrein. Een juweeltje zoals nog wel zal blijken.  Om te beginnen is er meteen aan het begin een proefveld voor de grauwe klauwier ingericht.  Hopelijk zal hij daar gaan nestelen.
Verder werden we van de ene verassing in de andere verassing geworpen.  Zoveel biotopen bij elkaar is een genot voor de vogelaar, terwijl het gebied op zich niet overdreven groot is maar wel verbonden met andere gebieden.

 

IMG_5316

Het gebied bestond uit veel water, plassen, beekjes, stroompjes,  moerasbos enz.
Ondanks het feit dat het weekend was was het er toch redelijk rustig zodat we niet werden gestoord door blaffende honden, of schreeuwende mensen omdat  honden nooit luisteren. Het was een heerlijke dag, lekkere temperatuur, geen tot weinig wind.

IMG_5231

De hele natuur straalde rust uit. Vogels floten volop, vlinders fladderen over het gras, en in de wei liepen kortgeschoren schapen te grazen. Kleine krokkelende paadjes die tevens toch ook duidelijke routes zijn.

IMG_5264
IMG_5380

En we worden geleid langs schermen en kijkpunten.
Een prachtig voorbeeld van hoe natuur en recreatie hand in hand kunnen gaan.
Zonder te storen kan de toeschouwer genieten van het theater dat de natuur in petto heeft.

IMG_5417
Tenminste een toeschouwer met respect voor de spelers.  Net als in het theater kan een harde stem, een mobiele telefoon een enorm storend element blijken niet alleen voor de spelers maar ook voor het andere publiek.  En dan valt weer op hoe sommige van die zogenaamde natuur-paparazzi met hun grote toeters en bellen zo vol van hunzelf zijn dat ze dat ze blijkbaar alleen zichzelf willen horen, maar vooral willen pochen over alles wat ze gezien hebben IMG_5405
We stellen ons verdekt op achter verschillende open raampjes met een wel zeer comfortabele bank en genieten desondanks het gekakel van de buurman van het schouwspel dat zich langzaam voor onze ogen ontvouwt.  En terwijl we genieten van een capriolen uithalende boomvalk die ik met mijn eenvoudig cameraatje probeerde vast te leggen, Alleen het proberen te volgen van de vogel is al een sport op zich. Hoor ik naast me bij de buurman alleen maar commentaar over te donker, te snel enz.  en ja het is geen wereld foto maar wel mijn eerste boomvalk ooit.

IMG_5398
Terwijl wij al een half uur aan het genieten zijn van meerdere rietgorsen die verstoppertje spelen in het riet wordt de buurman ook ineens wakker , kijk een rietgors. Wij kijken elkaar stil maar ook veelbetekenend aan. Ja een echte vogelaar dat is duidelijk. nog duidelijker toen ik neens een opvallend geluid hoorde. een soort loeiend geluid. eigenlijk best wel dichtbij , De buurman reageerde niet maar was ondertussen wel volop aan het vertellen over et feit dat hij een roerdomp had gefotografeerd. Zo geïnteresseerd dus dat hij het geluid ervan niet eens herkent. Voor mij is het duidelijk deze zogenaamde natuurliefhebber is niets meer en minder dan een natuur papparazzi die zich alleen maar interesseert voor de beste kiek.
Wij genieten nog wat na van de vele vogels die zich laten zien als er opeens nog een cadeautje voorbij komt Opvallend blauw maar ook schuw, toch wel het mooiste vogeltje dan toch op zijn minst een ervan alhoewel ik wel heel veel vogels mooi vind.
IMG_5344

IMG_5345

IMG_5346

IMG_5347

IMG_5348

IMG_5349
Dat is toch op en top genieten zoiets  net als al dat jong grut dat we langs zagen zien komen .  Weer bijgetankt nemen we afscheid van het gebied waarbij we ons stellig voornemen om lekker eens een keer door de week en lekker vroeg weer terug te komen. Waarschijnlijk, zeker weten  niet voor de laatste keer.

Advertenties

Ted Ellis Walk in Dereham


Het is algemeen bekend dat ik nu eenmaal altijd kriebels in de benen krijg en er gewoon af en toe op uit moet. Dus toen we lekker bij Andrew en Helen gesettled waren en er van alles gebeurde en ook weer niets was dat een mooie moment om eens zelf de buurt te gaan verkennen. Onderweg naar het centrum ligt rechts een soort park waar Stuart en ik vorig bezoek ook al eens met Andrew doorheen zijn gelopen.  Het park begint met de Ted Ellis Walk.

Ted Ellis was een natuuronderzoeker die leefde van 1909- 1986. Geboren in Guernsey maar van Norfolk ouders. Zijn hele leven heeft hij gewijd aan natuurhistorie,  veertig jaar lang heeft hij gewoond in Wheatfen  Breed, Surlingham in een gebied van 130 hectare bos en moeras. De man is geroemd vanwege zijn onderzoek in de academische wereld. Maar het meest geroemd is hij door zijn enthousiasme en zijn kunde om zijn passie onder woorden te brengen bij het gewone publiek. Ted Ellis was al vroeg bewust van het belang van bepaalde gebieden en probeerde deze te behouden maar ook toegankelijk te maken voor genot en educatie naar kinderen en iedere natuurliefhebber.

Het park dat gelegen is midden in Dereham en begrensd wordt door woningen aan alle richtingen, is een prachtig mooi voorbeeld van hoe natuur en wonen kunnen worden gecombineerd. Het gebied lijkt op het eerste oog een groot grasveld met bomen en hagen waarlangs een beek loopt.  Het gebied wordt doorkruist door twee grote paden. Eén van noord naar zuid en de ander van west naar oost. Op deze manier zijn de paden de grote verbindingswegen  van woning naar centrum naar school enz. Deze wegen worden dan ook volop gebruikt door bewoners, hondenbezitters, fietsers enz. Het kwetsbare gebied zelf is afgezet met een hek of haag maar is daarbij niet helemaal ontoegankelijk. Wil je het gebied en daarmee in de natuur stappen dan hoef je maar een van de bijna verborgen doorkruizende paden te nemen en deze brengen je door het hele gebied zonder een hond tegen te komen. Terwijl de honden rennen en ravotten in de speelweide gelegen naast de speeltuin kun je aan de andere kant van de beek de stilte opzoeken. Alhoewel je het niet stil kunt noemen, overal zie je vogels die zich tegoed doen aan de bessen van de meidoorns die nu volop in bloei staat. De Vlaamse gaaien zijn volop te vinden in en nabij de eikenbomen waar ze met voorkeur de groene eikels zoeken om deze net als een eekhoorn te verstoppen voor de moeilijke tijden die komen gaan. Om deze reden wordt de Vlaamse gaai ook wel bosbouwer genoemd want ieder eikeltje dat achter blijft is goed voor een nieuwe boom. Terwijl ik me  steeds dieper begeef in het hart van het gebied begint het langzaam te dagen wat een unieke biotopen zich hier bevinden en jawel biotopen. Er bevinden zich oeverkanten met begroeiing maar ook kale kleiwanden waar de gaten van muizen of nestelende ijsvogels zijn te zien. Op sommige plaatsen domineren de eiken en meidoorns, op andere is het wilgen en rietgroei. Op een plaats vind ik zelfs een verdwaalde marihuana plant. Joost mag weten hoe die daar terecht is gekomen.  

Langzaam begint zich een plaatje te vormen en de verschillende grassen, rietsoorten en struiken geven aan waar de moeras , natte gebieden zelfs plassen en droge en/of drooggevallen gebieden zich bevinden met daarbij hun eigen insecten dieren en vogels. Het is geen wonder dat de mensen hier Wellingtons (regenlaarzen) dragen. Maar goed dat mijn schoenen redelijk waterdicht zijn. 

Een gesprek met een lokale bewoonster begint met “looking for something special? ” en eindigt met bijna een lezing over welke dieren zich in dit gebied bevinden. ‘s Avonds kun je hier bijna niet lopen van de padden en de kikkers die zich op het pad bevinden. En ik woon hierachter en heb regelmatig de sperwer in de tuin. Zo mooi. Geweldig, vooral omdat deze vrouw wist dat Echt vlakbij Aken op het drielandenpunt ligt, nou ja dat is toch al redelijk in de buurt toch ? Ze is al in Nederland op vakantie geweest en heeft zelfs op haar zestiende in Nijmegen gewoond.

Onze conclusie was dat Nederland en Norfolk heel veel op elkaar lijken, klopt ook wel ware het niet dat Nederland een stuk kleiner is en zeer dichtbevolkt en een panische angst lijkt te hebben voor ongemaaide gebieden en de Engelsen een panische angst voor grote roofvogels hebben. Iedere grote roofvogel wordt al gauw uitgemoord uit angst voor hun aanval op hun ooh zo special “grouse” en andere  hoenderen. In Engeland is zo eens een oehoe paartje dat in de publiciteit kwam omdat deze via Nederland of België is uitgevlogen binnen een week vermoord. Het mannetje werd afgeschoten en het vrouwtje is gevlucht. Volgens Engelsen exoten. Een buizerd zul je daar ook niet gauw in het luchtruim zien. In Engeland wordt niets gemaaid en dat is ook te merken aan het levendige insecten en vogelwereld. Geloof het of niet maar hier zijn de mussen nog wild.  De vos had ik al ontdekt of in ieder geval was zijn aanwezigheid verraden door de vleugels die hij achter had gelaten na het verorberen van zijn prooi, een fazant. De ijsvogel heeft met zijn aanwezigheid meteen aan het begin van de wandeling al de toon gezet, deze dag kan niet meer stuk. Roodborstjes, heggemussen vinken, gaaien, spechten allemaal laten ze zich zien. De herfstkleuren doen bijna sprookjesachtig aan. En de bomen zijn van het formaat waar je in Nederland bijna alleen nog maar van kan dromen.

In het midden van dit alles is nog een zeer serieus omheind gebied te herkennen met twee poorten een aan het begin en een is vaag aan de horizon te herkennen dus dat nodigt uit tot verder ontdekken. Het blijkt al gauw dat dit een zeer kwetsbaar en nat gebied is. Dit  moet een paradijs zijn voor kikkers, salamanders, slangen, libellen en ander bij het stilstaand water behorende dieren. Helaas is het tijdens mijn wandelingen, want ik ben hier twee keer komen wandelen te koud of bewolkt en iets te laat in het jaar om te kunnen ontdekken wat zich hier verscholen houdt. Dwalend langs de paadjes word ik verliefd op dit gebied en realiseer me dat ik hier nog wel menig uurtje zal gaan doorbrengen. De sporen van de zomer zijn nog hier en daar nog zichtbaar, dit moet een grote bloemenweelde zijn geweest. Haastig zie ik de moeders langs de paadjes lopen op weg naar de school. Zullen ze zich realiseren wat een prachtig gebied dit is? 

En dit zie je dan om je heen.


Vandaag lekker in de Doort gehangen dus niet gewandeld, een beetje gelopen, meer niet.    De reden ik wou kijken of ik de ijsvogel op de plaat kon krijgen. Nog wat mensen die de boomkikker zochten maar die is toch echt niet meer te vinden. Maar  de Doort heeft zoveel moois te bieden wat eigenlijk nooit gezien wordt. Nee de boomkikker daar draait het om. Red de boomkikker heeft in de Doort zijn eigen betekenis. Maar goed een overzichtje van de Doort. Waarbij de ijsvogel mijn laatste ontdekking was. Yes,  ik heb hem op de plaat.

100_4326 100_4822 100_3847

100_3647 100_4390 100_4709

100_3540    100_4684    100_4872    100_3871

 doort avond 008 doort avond 003 doort avond 029

hoornaarvlinder 2009-06-28 001 041 2009-06-28 001 024

 100_4850 doort avond 014

een klein overzichtje dus want het is onmogelijk alles op een paar foto’s te krijgen