vlinder : Morpho Peleides


Ons uitstapje vond plaats in een vlindertuin. dan verwacht je natuurlijk ook vlinders.
Een grote brilliant blauwe fladderende vlinder viel al snel op. Ik zie hem wel vaker in vlindertuinen. En de kleur blauw verbaast me weer iedere keer.  En als je hem dan wil fotograferen doet hij zijn vleugels gauw dicht. zodat er een bruine onderkant met prachtige ogen zichtbaar wordt.
IMG_0003
Al is het niet geoorloofd vlinders aan te raken deze vond blijkbaar de geur op mijn handen aantrekkelijk en nam dan ook even plaats zodat goed te zien is groot de vlinder is.  Deze specifiek vlinder lijkt ook nog niet helemaal zijn vleugels op en top opgepompt te hebben en moet zich nog iets verder uitvouwen. Een spanwijdte van 20 cm kan hij wel halen. Deze prachtig blauwe vleugels worden gebruikt door snelle bewegingen om zo predators af te schrikken
IMG_0019
De vlinder heeft een levencyclus van 115 dagen van ei tot volwassen vlinder. De rups leeft onder andere op waardeplanten als vlinderbloemfamilies  waartoe  erwt , pinda, sojabonen ,inga ( een soort boon), behoren ,  alfalfa en trompetboomfamilies.
De vlinder zelf drinkt het sap van rottend fruit en beschadigde bomen.. De Morpho peleides komt voor in de regenwouden van Zuid-amerika , mexico en Centraal- Amerika  in bosranden en langs rivieroevers.
IMG_0136
De rupsen zijn roodbruin van kleur en zijn versierd met kleurige haarbundels en stekels en felgeelgroene vlakken Kannabalisme onder de rupsen schijnt wel eens voor te komen en ze kunnen in noodgevallen een onaangename geurstof afscheiden uit klieren bij het eerste pootpaar.
Om geen foto’s zonder toestemming te plaatsen zet ik een link neer voor diegene die wil zien hoe de rupsen eruit zien zoals je ze op google kunt vinden.
Morpho Peleides rups .

 

14 april eindelijk lente


 

De eerste dag met een beetje temperatuur,  na weken van vorst en koude ligt de natuur volgens berichten wel zeker een maand achter.   Nu de temperaturen vandaag omhoog zijn geschoten is de lente in alle hevigheid losgebarsten en komt de lente nu op alle  gebieden tegelijk los.   Padden, kikkers, kikkerdril, paddendril, bloemen bloeien hommels zoemen vogels komen ineens in alle getalen het land binnen en weken van stilte , worden ineens gevuld met de zang van de tjiftjaf,   fitis, zwartkop, kievitten, baltsende futen,  zwaluwen alles tegelijk .  Heerlijk al dat gekrakeel ben benieuwd wat dat verder nog geeft.

IMG_0004 IMG_0008 IMG_0014 IMG_0015 IMG_0030 IMG_0032 IMG_0070 IMG_0078 IMG_0081

phageavlinder : zeldzaam


De phageavlinder is ene zeldzame verschijning alhoewel als je op zijn vliegplaats komt zoals in de Grote  Peel dan zou je misschien anders gaan denken.Vandaag zag ik deze vlinder die zichtbaar geniet van grassoorten in grote getale. Eigenlijk komt de phagea alleen maar voor in Noord Limburg zoals te zien op het kaartje van vlindernet :   http://www.vlindernet.nl/grote_kaart.php?id=505

bijzonder leuk


Toch grappig.  Ben bezig mijn foto’s aan het uitsorteren en op naam te brengen ,waar soms nogal eens werk in gaat zitten  Zoals mijn aparte vlinder .
Ik wist dat ik hem ergens had gezien maar niet waar. Dan pak ik mijn bijbel op het gebied van insecten erbij , insectenboek van Chinery  bijvoorbeeld.
307 pagina’s insectenplaatjes en omschrijvingen meer dan 1300 insecten , een peuleschil van wat er bestaat. Aangezien er ongeveer 1 miljoen soorten insecten beschreven staan en dan daar natuurlijk nog een veelvoud van dat niet beschreven staat maar ik kom met dit boekje een heel eind. Gelukkig hoef ik niet het hele boek door te bladeren al heb ik hem er nu zo vaak bij gepakt dat ik ongeveer wel weet waar welk soort insect staat.  Geloof het of niet maar er staan toch zo’n 70 pagina’s met vlindersoorten in . In Europa leven zo’n 5000 soorten.  Ik vind zo’n feitjes altijd verbazingwekkend stel me dan voor hoeveel ik er ken en voel ma dan weer heel nederig . Er is zoveel te ontdekken dat het gewoon onmogelijk is om een kenner te zijn, als je tenminste nog een ander leven hebt naast de natuur.
Puntje bij paaltje deze vlinder kon ik niet terug vinden.  Ik den k weet je wat ik ga eens bij Toos kijken. jullie kennen haar wel als bont zandoogje. zij heeft zoveel vlinders op haar site Ga daar neuzen en al snel vind ik wat ik hebben moet. Gelukkig met naam dus verder info is nu snel gezocht.
Phegeavlinder. Zeldzaam en komt voornamelijk in Noord-limburg en aangrenzend Brabant voor. Montfort lijkt net net tegen de zuidgrens van dat gebied aan te liggen. Familie van de beervlinders  (ARCTIIDAE) en dat is weer een onderfamilie van de de nachtvlinders ( de uilen ).
Altijd leuk dat opzoeken. zo ben ik meerdere insecten aan het opzoeken en mijn oeverlibel blijkt bij nadere bestudering weer een beekoeverlibel te zijn . Leuk want ook deze behoort tot de zeldzame soorten.  Dan weer een kever die ik niet kan vinden en dan heb ik gelukkig mijn connecties die me uit willen helpen , maar deze natuurforser is streng hoor , want ik moet het eerst zelf gezocht hebben . De tijd van cadeautjes is voorbij.

Ik zou ook niet anders willen . Zo verandert mijn lekkere middagje uit ineens in een bijzonder uitje. En dan denk ik toch weer:  zou ik mijn boek mee moeten nemen op mijn trips? en dan denk ik Ach, het moet wel leuk blijven natuurlijk. 

Phegeavlinder

Kleine julikever ( Anomala dubia)

Gewone oeverlibel ( man )

Gewone oeverlibel ( vrouw)

Beekoeverlibel

Bloedrode heidelibel

Een ommetje grensmaas


Nieuwsgierig

Nieuwsgierig was ik toen ik mijn weg zette naar de stevolplas, benieuwd of inderdaad de ijsvogel zijn nest had ingenomen. Dat ik getrakteerd zou worden op zo’n zonnige dag was gewoonweg een bonus, de eerste mooie dag hier.

Dat was ook meteen te merken aan de vogels en insecten die levendig en roerig het terrein bevlogen. De jacht had zijn aanvang genomen. De eerste insecten warmen op en worden actief , spiedend in de gaten gehouden door een koolmees die terwijl de bosrietzanger zijn vrolijke liedje de lucht ingooit ineens een uitval maakt en vliegensvlug achter het insect aangaat en weer systematisch zijn weg vervolgt door het gebladerte van een bloeiende meidoorn die met zijn witte bloemen een zoete weeïge lucht voortbrengt.  Een goede reden om gewoon mezelf op het grasveld te installeren en de natuur zijn gang te laten gaan. Tussen de grassprieten krioelt het van de spinnen en her en der vliegt een mug van spriet naar spriet alhoewel springen een betere omschrijving is want het lijkt niets op vliegen. Het lijkt eerder op een  gedartel zo ook de koninginnenpage die al het groen vrolijk op fleurt door zijn gele kleuren. De koninginnenpage heeft het ontzettend druk en vliegt van plant naar plant even zittend en weer door. Het ziet er vermoeiend uit en ik kijk verwonderd naar de plekken waar hij gaat zitten.  Ik zie namelijk geen bloemen , dus hij drinkt niet.  Zo’n drukte en poeha en dan niet eens even een verfrissend slokje kunnen nemen.  Wat een heerlijke dag ik heb uitzicht op het water en zie eindelijk eens wat klein grut. Dat heeft geduurd dit jaar. De nijlgans heeft een stuk of 5 jongen.  voor mijn voeten speelt een kikker verstoppertje met het motto van zie ik jou niet dan zie jij mij niet zit hij verscholen onder de alg. Als ik maar lang genoeg stil zit komt  hij weer tevoorschijn en laat hij zien hoe spits zijn snuitje is. Ineens klinkt er een afwijkend geluid en als ik kijk waar het vandaan komt val ik met mijn neus in de boter.
Even geen foto’s maar de verrekijker bij de hand , wat een schouwspel. Twee futen gaan helemaal in elkaar op en laten ene prachtige balts zien. De kragen hoog, de borsten gaan uit het water en dan wordt er gedanst. Hier kan geen ballet tegenop.  Langzaam kom ik weer uit mijn mijmeringen , terug naar de werkelijkheid. Iets heeft mijn alertheid gewaakt en het blijkt dat terwijl ik daar heerlijk zat te dagdromen de galloways langzaam hun weg  in mijn richting vervolgen tijd om op te staan. Ik ben niet bang maar respect voor zo’n 500 kilo vlees lijkt me geen overbodige luxe.

Een stukje verder liggen een paar kalveren te luieren in de schaduw van de bomen.  Ze lijken wel vrijaf te hebben gekregen met hun viertjes. Een koppie type knuffelbeer staart me aan, wat is dat toch met jonge dieren?  Ben meteen smoorverliefd , ik loop langzaam terug naar mijn stalen ros ondertussen nog turend en speurend in het gras en de omgeving waarbij ik nog een paar leuke ontdekkingen doe niet alleen de ijsvogel die we lekker zijn gang laten gaan want hij ziet mij 10 keer eerder dan ik hem ondanks die knalrode borst en die prachtige azuurblauwe rug.  Normaal laat hij zich wel horen voordat hij langskomt maar nu scheert hij onopvallend tussen de beekdalen door terwijl hij onmiddellijk rechtsomkeert maakt als hij me ziet. Leuk vooral omdat hij normaal gesproken gewoon zijn weg zou vervolgen en langs me heen zou scheren maar het is duidelijk dat hij niet wil laten zien waar hij naartoe wil. Dat moet haast wel betekenen dat er jongen zijn en een witte streep laat zien dat ik gelijk heb.

Dat is genieten, ik stap op en vervolg mijn weg naar De Laak. als ik de brug oversteek op het punt waar de Geleenbeek de Maas instroomt valt mijn oog op vis . Heel veel vis. Dat is pas supermooi en eindelijk na al die jaren ene goed teken dat de waterkwaliteit eindelijk is wat het moet zijn en terwijl ik over de brug tuur zie ik ook nog een paar juffers waarvan ik vermoed dat het de beekjuffer is , welke van de twee kan ik niet goed zien. Ik vind de zwarte plekken wel erg groot en vermoed de bosbeekjuffer die graag huist langs sneller stromende beken it rijmt zich ook met de prachtige groene juffer die dan het vrouwtje zou moeten zijn.  Nog geen zin om naar huis te gaan vervolg ik mijn weg naar de Schoevendaalse plas. Ook weer in verbinding staand met de maas maar waar weer een heel ander landschap heerst. Ook hier valt er genoeg te beleven en omdat ik hier nog niet vaak geweest ben is het altijd pretig eerst het grote geheel in me op te nemen en de boel een beetje te verkennen. Ook daarmee ontdek ik van allerlei schoons, terwijl het vogelgefluit een vast patroon is op de achtergrond.  Uiteindelijk is het mijn dorst die me doet beseffen dat ik al de hele middag onderweg ben en dat het het beste is om langzaam huiswaarts te gaan om de drukte bij de autoweg afritten en opritten te vermijden. Met dit voornemen wordt ik nog getrakteerd op een prachtig gekleurde platbuik. Het geel op de zijkant van zijn onderlijf lijkt wel fluoriserend en het geel in de aderen van de vleugels springt eruit. Wat een prachtig exemplaar.  Mijn dag kan niet meer stuk en hier is het heerlijk op teren en dan nog wordt ik onderweg naar huis nog meer verwend.  De kleine plas achter de brug die het kanaal oversteekt  ligt er wel heel uitnodigend bij , meerkoetjongen die al zelfstandig zijn, een wilde eend met kuikens, meerkoetjongen die ook maar net uit het ei zijn en verschillende witte kwikstaarten op de oever zijn er de reden van dat ik toch weer later thuis kom dan  gepland , maar ja , natuur kun je nu eenmaal niet plannen en je moet het maar nemen zoals het komt ,  Dan is het toch geen wonder dat het nooit een teleurstelling is en altijd weer een voldaan gevoel .

overleven!?


Fietsend naar huis na een zware dag werken , blij dat het weekend is en
dan merk je dat je wind tegen hebt , windkrachtje 10 kilometer per uur
tegen , poeh , baal , moet dat ?
De bocht om en dan ineens een zoete weeïge geur vervult de lucht, een
mix van seringen, jasmijn , oranje bloesem en ik weet niet wat nog
meer. De zoete geur verdoofd alle ellende en met een tandje lager kan
ik weer genieten van de bloeiende bloemen in de bermen.
Vrolijk fladderen er vlinders door de berm, wat een paar jaar geleden
nog een dood grasveld was is nu uitgegroeid tot een bruisend gezoem en
gefladder van allerlei insecten. Ook de vogels hebben dit ontdekt ,
waar eerst de kauwtjes constant in de weg liepen om de doodgereden
insecten van de weg proberen te eten kunnen ze nu zelf weer de wei in
en insekten vangen , kevers vinden ze wel lekker. De vogels fluiten en
heel in de verte hoor ik een koekoek. Het begint te kriebelen , ben ik
nu nog niet thuis , want ik wil eropuit. Thuis gekomen , even
uitblussen, eten , drinken en weer op de fiets geen werktas maar wel
een cameratas, ondertussen is de temperatuur flink aan het oplopen maar
hé ik moet wel ….. want hebben ze geen regen voorspeld? Ga als het
kan en…geniet terwijl je leeft. Want hoe overleef je anders?


 

kokerjuffer



De kokerjuffer is de larve van een schietmot en leeft onder water.
om zichzelf te beschermen bouwt hij een kokkertje waar hij zich in verstopt . Hierin haakt hij zich vast. Het huisje wordt gemaakt van plantendelen of van steentjes afhankelijk van de soort want iedere soort heeft zijn eigen soort huisje.