paddentrek


Na aanleiding van de foto’s van de paddentrek krijg ik veel vragen, en dat vind ik hartstikke leuk want dat betekent ook dat jullie geïnteresseerd zijn. Vandaar dat ik even de achtergrond ga uitleggen. Als jullie daarna nog vragen hebben hoor ik het graag.
Padden en kikkers, salamanders zijn amfibieën, gewervelde dieren die in een vochtige omgeving moeten leven, ze brengen een groot gedeelte van hun leven door op het land maar hun ei-stadia en larve stadia brengen ze door in het water.

amfibie

Amfibieën trekken dus in het voorjaar massaal naar het water om daar te paren en voor nageslacht te zorgen. Dit proces gaat met zeer grote getale. Zodra de winterslaap voorbij is en de temperaturen oplopen , vooral de nachttemperatuur is belangrijk aangezien ze ’s nachts trekken, en de vochtigheid goed is , ontwaken ze en krijgen dus de drang om te gaan trekken naar het water waar ze zelf geboren zijn.
Nu zijn wij mensen van die mobiele wezens die graag overal asfalt neerleggen en dan komt het dus regelmatig voor dat zo’n weg precies door zo’n trekgebied wordt gelegd met als gevolg duizenden verkeersslachtoffers.
Daar hebben enthousiaste natuurliefhebbers en/of vrijwilligers een oplossing voor gevonden namelijk het zetten van schermen. Een heel karwei mag ik wel zeggen. Waarschijnlijk heb je ze her en der al gezien, groene schermen die langs een wegberm geplaatst zijn,
Wie goed gekeken heeft heeft ook gezien dat die schermen altijd begeleid worden met emmers. De bedoeling is dat wanneer de amfibieën zo massaal gaan trekken dat ze door de schermen worden tegengehouden en dus niet de weg op kunnen. Ze gaan dan om een doorgang te vinden langs het scherm lopen en zullen dan op een gegeven moment in zo’n emmer terecht komen.

Degenen die in zo’n emmer terecht komen die hebben geluk want deze geluksvogels wordt een deel van de rit bespaard en zij krijgen dus een gratis lift naar de overkant van de straat waar ze dan vlakbij het water waar ze naartoe willen weer worden uitgezet. losgelaten dus.

Dit systeem heeft zoals met alles voor en nadelen. Het voordeel is dat de amfibieën geteld kunnen worden waardoor je een goed overzicht krijgt van de populaties die er heersen, maar ook een enorm nadeel want er zijn nogal wat vrijwilligers nodig om dit in goede banen te leiden .
Ten eerste met het opzetten van de schermen, ten tweede met het leeghalen van de emmers want dit moet ’s avonds en ’s ochtends gebeuren. en je hebt altijd minimaal twee vrijwilligers nodig per keer. Dus stel dat een vrijwilligers 1 dagdeel beschikbaar is dan heb je 28 vrijwilligers nodig. En dat dus op twee locaties voor enkele weken . Gelukkig hebben wij ook fanatiekelingen zoals ik die drie keer per week lopen. Maar je bent er toch even mee bezig en daarbij weet je nooit wanneer het begint en voorbij is want dat is afhankelijk van het weer. Als de trek echt goed op gang komt dan kun je je voorstellen dat het overzetten nogal een tijdje kan duren. Het is wel ontzettend leuk hoor allereerst zijn al die padden in zo’n emmer hartstikke schattig want ze maken echt hele leuke geluidjes net jonge puppies die piepen , en daarbij weet je nooit wat voor bijzondere vondsten je maakt. Ik heb dit jaar heel veel geluk met een resultaat van een alpensalamander,

kamsalamander en al 2 boomkikkers

en een ree naast het gebruikelijke van padden en bruine kikkers, en watersalamanders.
Bij ons in Sint Joost zijn nu al zo’n 1160 exemplaren overgezet in de Doort zo’n 275 , deze aantallen zijn trouwens tot 11 maart bijgewerkt dus de explosie die nu plaatsvindt , lekkere temperatuur en vochtig weer is nog niet meegeteld. De Doort is altijd later omdat hier kleigrond is wat weer minder snel opwarmt dan de zandgrond in Sint Joost.
op Sint Joost worden juist padden, bruine kikkers en kleine watersalamanders uitgezet. En in de Doort is dit ondanks de kleinere aantallen wel weer verrijkt met de zeer zeldzame kamsalamander en de boomkikker en dit jaar zelfs de eerste alpenwatersalamander. dus beide gebieden hebben hun charme.
Na het paren trekken de volwassen exemplaren het liefst weer terug het bos in , deze terugtrek gaat echter niet zo massaal als de heentrek en is ook wat gefaseerder, als er meer exemplaren op de terugtrek zijn dan op de heentrek dan worden de schermen weer weggehaald, als ze dan overreden worden dan moet je maar de hoop hebben dat ze zich dan in ieder geval voortgeplant hebben, dat is wel nodig omdat je anders wel tot april bezig kunt zijn met overzetten en dat is een enorme aanslag op de vrijwilligers want je moet steeds later( s’nachts ) en vroeger (ochtend) gaan overzetten omdat het natuurlijk steeds langer licht blijft.
Voor wie geïnteresseerd is :

De statistieken : http://www.pepijnsland.nl/paddentrek/
en alle verdere informatie http://www.pepijnsland.nl/paddentrek/
voor foto’s van het opzetten van de schermen en de paddentrek kun je ook op bovenstaande site terecht maar ook op mijn Skydrive:
http://cid-374afb90c928226b.photos.live.com/self.aspx/paddentrek%20-%20overzetten/100%5E_9404.jpg

Ik hoop hiermee de meeste vragen beantwoord te hebben hebben jullie er meer , chroom dan vooral niet.
oh en nee, van padden vastpakken krijgt je geen wratten en andere rare dingen, en kikkers veranderen helaas niet in prinsen als je ze kust. Ik heb het geprobeerd

paddentrek


Na weken  van  lijdzame en vooral koude afwachting is toch langzaam de padden trek op gang aan het komen. 20 februari was de oorspronkelijke start datum maar door de aanhoudende vorst is het zetten van de zogenaamde schermen uitgesteld tot maart. en  zelfs na deze datum was er  nog niets op gang gekomen .  De schermen worden aan twee kanten van de weg gezet en er worden om de zoveel meter emmers gezet . Als nu een pad naar de overkant wil zou hij normaal plat gereden worden tot een pannenkoekje maar omdat de weg is afgezet gaan de padden langs het schermlopen en vallen dan vanzelf in de emmer waarna wij  dus komen om ze aan de andere kant van de weg te zetten .  Als de trek voorbij is komen ze ook weer terug dus vandaar dat aan de andere kant ook een scherm staat. Tenminste zo is de situatie in de Doort. Op Schrijvershof is deze mogelijkheid er niet en worden de padden op de terugweg niet opgevangen , als ze dan plat gereden worden hebben ze in ieder geval voor nageslacht gezorgd.

 
uitleg pad man of vrouw

Afgelopen zondag hebben Dennis en ik langs de schermen gespeurd en veel meer als een rups zat er niet in de emmers. Ons grootste bezienswaardigheid was een muisje dat in het struikgewas scharrelde. Maar deze avond hebben we toch iets meer geluk gehad.  Yess… eindelijk aktie. De briefjes bij het verzamelpunt gaven ook al aan dat hier en daar wat overgezet is geworden.  Dapper lopen we langs de schermen die speciaal zijn opgezet en schijnend met de zaklamp proberen we zonder onze nek te breken maar ook zonder eventuele auto’s te verblinden onze weg te vinden. lekker soppend in modderige klei. Mijn zaklamp valt op een pad die daarop ook stokstijf blijft zitten.
frozen
Jammer jongen of beter gezegd gelukkkig want hij mag de emmer in. Inderdaad, hij want negentig procent van de padden zijn mannetjes. Hij is te herkennen aan een extra "haakje"aan zijn teen daarmee houdt hij zich aan het wijfje vast.  Als ik de pad vastpak laat hij een heel zacht piepje horen nou hij mag bij de andere drie die we al verzameld hebben.

kleine watersalamanders

De paden en salamanders worden in aparte emmers gezet anders worden de salamanders door de padden geplet. bang om opgegeten te worden hoeven ze niet te zijn want normaal gaat de liefde door de maag maar niet in bij amfibiën, de padden hebben maar een ding aan hun hoofd en dat is het vinden van een vrouwtje

Onze opbrengst vanavond was 5 padden , drie watersalamanders en heel leuk twee juveniele bruine kikkers  die dus groen waren dit om het weer makkelijk te maken . Deze zijn dan ongeveer twee jaar. en verlaten hun geboortegrond en gaan zoals het echte pubers betaamt lekker tegendraads de andere kant op. Deze hebben ze dus gezet waar de andere padden en salamanders dusvandaan kwamen ook weer om het makkelijk te maken , dit was wel  heel leuk omdat je deze normaal pas op het eind van de trek ziet.

Vannacht was het nog net even iets te koud maar en misschien wel net iets te droog , de temperatuursvooruitzichten zijn goed dus ik vermoed dat we binnenkort flink wat werk aan de winkel hebben.


meteen naar het water toe ( 2 stuks)

Wat wel nog even leuk is om te vermelden is dat in schrijvershof een zeldzame kamsalamander is overgezet. niet te geloven dat we deze als kind zo uit het water haalden en dat deze nu zeldzaam is , hopelijk dat het nieuwe water beheer toch een betere toekomst heeft voor de salamander.