vogelshow


We struinen regelmatig wat vogelshows en vogelbeurzen af.  Op zoek naar parkieten of om er gewoon een middagje uit te zijn tijdens een mistroostige zondag.  Soms komen we ook andere vogels tegen dan kanaries en parkieten.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Ik heb er toch altijd wat moeite mee als je soms ziet wat er zich afspeelt. Zo zijn we al menige lijster, goudvink,  roodborst of sijs tegengekomen en als ze opgekweekt worden in een volière heb ik er alweer wat minder moeite mee. Maar het is toch altijd verbazingwekkend hoe veel van deze vogels altijd tijdens de trek worden aangeboden. Wij als kenners herkennen zo’n gevangen vogel altijd meteen en de neiging om de deurtjes open te zetten is dan ook echt groot.

We hebben zelfs al eens drie pimpelmeesjes in een hoekje zien zitten geringd en al,  dus sta je als melder machteloos. De kweker heeft ze gewoon vanuit de nestkast geringd. Gelukkig zien we ook dat heel veel kwekers geen gevangen vogels meer accepteren dus blijven we hoop houden.  Zelf verhandelen we geen vogels op zo’n show maar het is wel altijd leuk om in contact te komen met andere vogelliefhebbers. En gelukkig zijn er heel veel zoals wij. Wij hebben Grasparkieten, Valkparkieten, Bourkeparkieten en Catherina parkieten. We kweken wel met ze maar eigenlijk is het de vogel die bepaald hoe en met wie.  En als de beestjes te oud worden mogen  ze bij ons lekker blijven zitten en worden ze niet naar een opkoper gebracht. Dat wordt gewaardeerd want iedere ochtend is het een genot de volière in te lopen en tijdens voeder-momenten de vogels op de hand  of hoofd te krijgen omdat ze nooit opgejaagd hoeven te worden.  De jonge vogels die uit het nest komen worden ook altijd aan ons voorgesteld, moeders duwt haar spruit voorzichtig naar voren om kennis te maken. En mochten we het in ons hoofd halen om ze een keertje te vergeten ( dit is een keer gebeurd ) dan wordt dat luid en duidelijk door ze gemeld. Ik kan ze eigenlijk niet meer missen al die vogels om ons heen.

Afbeelding

Afbeelding

putters en spreeuwen


De koude wind en de lichte sneeuwval lijken bij normale mensen misschien niet tot wandelen uit te nodigen maar voor mij is dat juist koren op mijn molen. Ik ga het liefste als andere mensen nog op een oor liggen, of als andere mensen lekker warm voor de kachel zitten. Dat het niet altijd uitkomt maakt de beloning voor mij des te groter als het wel lukt. Zoals vandaag dus. Nu ik weer veilig thuis zit achter mijn warme koffie en mijn heerlijke eigengemaakte stoofpeertjes beginnen mijn wangen en oren te gloeien. dat zijn ook de enige delen die de kou hebben gevoeld. Zelfs mijn vingers waren niet koud. 

De koude en de lichte sneeuw nodigde uit tot de Stevol plas, daar waar de wind over de ruige gebieden snijdt, het water maar heel langzaam kolkt omdat het zo koud is. Hier kun je je nog een beetje wild wanen, geen mensen, geen paden maar wel distels, kaardebollen,  st Janskruid, wilde paarden en koeien. Als dan de wind je in de nek waait de paarden in je blikveld lopen, de torenvalk jagend door de lucht schiet, dan zie je hoe het vroeger was jaren en jaren geleden. toen er nog geen wegen waren, geen auto’s maar ook geen gejaag, geen drukte en bombarie.  Als je door dit gebied struint dan realiseer je je hoe kwetsbaar je bent als mens. dan besef je dat wij mensen eigenlijk niet meer geschikt zijn om op deze manier de natuur te beleven. De ganzen weten dat wel en hebben hun koude gebied achgtrer zich gelaten om hun weg naar dit gebied zetten waar ze warmte voedsel en veiligheid hopen te vinden. Er zullen er zeker meer volgen. Overdag op het gras en ‘s nachts lekker veilig op het water. De lichtgevallen sneeuw geeft me de kans om eindelijk eens te zien wat er normaal voor me verborgen blijft. Sporen in de sneeuw laten zien wie of wat er in het gebied aanwezig is. De koeien en de paarden hebben hun heerlijke vacht, de vogels zetten hun veren uit om te lucht ertussen vast te houden, In de ruigte vinden zij voedsel waar wij slechts dorre takken vinden.

Eén blik langs het bruine veld en meteen word ik met mijn neus op de feiten geduwd. Ik ben eigenlijk maar een dom mens. totaal niet aangepast aan de elementen, nu kan ik de vogels wel horen maar absoluut niet zien. De mens is blind, als ik verder loop vliegt er een grote zwerm op om verderop weer neer te strijken. Zelfs nu ik gezien heb waar de landing plaats vond zie ik ze niet. Stekeblind dus.  Pas als ik alle gejaagdheid van het mens-zijn van me af kan zetten vind ik rust. De rust die nodig is om één te worden met mijn omgeving.  De rust straalt uit naar mijn omgeving en de vogels pikken het op. De angst verdwijnt, de voorzichtigheid laten ze vallen.  Dit zijn de momenten waar ik op drijf. Ik krijg een kijkje in de keuken van de distel-eters. 

100_7791

De puttertjes , welke prachtige gekleurde vogeltjes zijn die echt zouden moeten opvallen, zou je denken tenminste, vliegen keuvelend en kwetterend van gebied naar gebied. Ze landen in de gevaarlijke distelplanten waar ze helemaal in verdwijnen. Pas later op de foto’s zie ik dat het  opvallende geel in de vleugels gecamoufleerd wordt door kleine gele bloemetjes die nog steeds zichtbaar zijn tussen de takken door. Ze pikken met hun grove bekjes de zaden los. Zaden die vol zitten met eiwitten en energie. Heel belangrijk in deze koude tijden. De grote groep spreeuwen foerageert onderlangs op de grond. Ze hopen zo de gevallen zaden te kunnen bemachtigen.  De bodem met slecht een dun laagje sneeuw, is bedekt onder de kleine vogelpootspoortjes.  Af en toe om een onbekende reden vliegt de hele groep in een keer op , vormen een prachtige wolk gevolgd door de gezellig kwetterende puttertjes, om wat verderop weer neer te strijken. Zodra ze neerstrijken zijn ze weer helemaal uit het blikveld verdwenen.  Het is duidelijk dat zowel de putters als de spreeuwen elkaars gezelschap appreciëren. Ik ook maar helaas vlogen de uren weer om en werd ik gedwongen door het mens zijn en de opkomende koude om weer naar huis te gaan. De beloning een lekkere warme kop koffie is in de natuur natuurlijk moeilijk te vinden.

100_7755

Meer foto’s