Thuis


Als het vertrouwd voelt
als het veilig voelt
als je zegt kom maar naar mij,
als je voelt dat je niet wilt gaan,
als je het liefst meteen naar huis wil
als de drang naar struinen vervaagd
als je niet meer hoeft te vluchten
als je je plek bereikt
als je voelt dat je het kent
als je er in je dromen geweest bent
als je om je heen kijkt en voelt
ik wil hier zijn , dan heb je thuis bereikt.

mijn thuis is bij jou.

Advertenties

St Nicholas church in Dereham


 

Ik ken er een paar die heel blij zijn dat deze foto’s eindelijk langskomen. Al de eerste keer in Dereham had ik de neiging om de familie de familie te laten en eens echt de toerist uithangen, maar toen kwam het er niet van. Nu voelde ik me bekend en vertrouwd genoeg om op speurtocht uit te gaan en daar lag achter de Ted Ellis walk net voordat je het centrum inloopt deze magnifieke kerk. Lonkend, verleidelijk, en toe ineens het zonnetje zijn dak raakte was ik helemaal verkocht, zeker toen mijn oog viel op het pad naar de graven toe. 

Ik ben gek op oude graven, grafstenen en kerken. Dat is niet zozeer om religieuze reden maar zeker wel vanwege de architectuur. Kerken zijn daarvoor prachtige voorbeelden zoveel culturen zo veel verschillen niet alleen van buiten maar zeker ook van binnen. want binnen in een kerk vind de beleving plaats en de reflectie van wat er binnen in zo’n kerk afspeelt geeft aan hoezeer de kerk in of buiten zijn parochie staat. In deze kerk kwam de warmte en de huiselijkheid naar voren. De vele gedenkplaten , zowel in steen als in het glas in lood laten al iets blijken van de betrokkenheid van de mensen. Maar wat vooral opviel bij binnenkomst  was het feit dat er een aparte speelhoek is voor de kinderen  met een matje op de vloer en stoeltjes, een Box en speelgoed en al.  Ergens in een doos stonden bekertjes en een fles ranja-achtig iets. Verderop kwam ik geborduurde kussentjes tegen als herinnering. Met  moeite trok ik me los want hoe meer ik door de kerk liep hoe meer ik zag. 

New Forest , voor Roel


 

Deze foto’s welke foto’s van foto’s (uit mijn album van 16 jaar geleden) zijn geven een indruk van het leefgebied waar de new forest pony’s vandaan komen. De foto’s heb ik klein gelaten omdat ze anders te onduidelijk worden . Het geeft heel duidelijk aan dat de pony’s wel bestand zijn tegen ruige en wilde natuur. De derde foto waar de pony in de struiken staat is een familie van de duindoorn een venijnige plant met flinke stekels. 

2009-07-08 001 010

2009-07-08 001 011

2009-07-08 001 005

2009-07-08 001 002

2009-07-08 001 008

2009-07-08 001 001 Roel, ik zou denken dat jij je niet zou vervelen in een gebiedje als dit. Al ben je nog zo verknocht aan de Planken , het zou in ieder geval geen straf zijn… ik wil wel mee natuurlijk.