ijssculpturen in Roermond


IJssculpturen in Roermond. Laat ik hier maar heel kort over zijn. Witte kerst in ijs. 25 beeldwerken van ijs. doorzichtig ijs, wit ijs, verlicht ijs.  Omgeving van min 8 graden. Je loopt er in minder dan drie kwartier doorheen. Langer zal ook wel niet prettig zijn.  Het is een fotografische nachtmerrie.  Maar het was wel de moeite waard. Kort en krachtig maar oooh wat mooi!!!!  Kunst in ijs. 100_7997

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meerkoetjes in park Hattem.


Tijdens mijn wandeling  in Roermond werd ik heerlijk afgeleid door een familie meerkoetjes. Moeders was volop bezig het nest op orde te brengen terwijl vader zich om de kinderen bekommerde. Toen vader even een eend die te dichtbij kwam moest wegjagen, gingen de jongen maar even bij moeders kijken op het enorme nest.   Heerlijk weertje, een fijne steiger om op te zitten, dus voordat ik het in de gaten had was er al gauw weer drie kwartier tot een uurtje weg gemijmerd.  Ach haast heb ik niet maar zo’n tafereeltje aan het begin van de wandeling is bijna genoeg om je om te draaien en naar huis te gaan want wat kan hier eigenlijk nog tegenop?

Roermond een stadswandeling.


Gisteren heb ik een stadswandeling gemaakt in Roermond. Even iets heel anders dan anders op zoek naar het groen in een stad.  Waarom Roermond, nou eigenlijk omdat als wij met de trein naar Roermond gaan om te winkelen je door een oase aan groen voorbij rijdt maar eigenlijk nooit eens  aandacht aan besteedt. Eigenlijk altijd naar de winkelstraat , want voor een andere reden komen we niet in Roermond terwijl Roermond een hele mooie stad is waar best wat cultuur en natuur te snuiven is. Dus dit keer een wandeling van station naar kasteel Hattem waar het Nederlands-Indië monument ligt naar Hammerveld langs Hambeek, Roeroevers naar het stadspark Kartuis met Beeldentuin en onderweg ook nog even lang Christoffelkathedraal, kapel , en Munsterkerk.  Al met al een wandeling voor ieder wat wils, eigenlijk een beetje natuur en cultuur snuiven en het mooiste van alles is dat het een aangename en rustige wandeling was. En dat terwijl ik midden door de oude stad liep . Langs de Maashaven en de winkelstraat krioelde het even van de mensen , maar het was prachtig weer Terrasjes waren vol, talen: Frans Duits Belgisch Limburgs en plat Rotterdams maakten dat je realiseerde dat het gewoon een prachtige vakantiedag was. Muziek klinkt over de straten. In de Kathedraal werden Gregoriaanse koren ten gehore gebracht, wat een vlot kijkje in de kerk meteen saboteerde. Als de muziek in je ziel dringt dan kom je tot rust en ergens werkt een kerk ook op je gestel van eerbied en respect is het niet voor het geloof , dan is het wel voor de architect , de beeldhouwer , houtsnijder schilder enz. Dan besef je dat deze werken het verdienen om even aandachtig  bekeken te worden , Hier en daar schiet ik stiekem een fotootje. Als een toerist kijk ik nu naar Roermond de stad waar ik al jaren kom. En wat weet ik ervan?

Ik weet dat het oud is, een Hanzestad. dat het van landgoed Gelre was,dat de Spanjaarden er ooit rondliepen, dat de munsterkerk Romaans is.Ooit wanneer weet ik niet precies viel het zelfs onder Belgisch bestuur. Van de tweede wereldoorlog weet ik weinig . Dat er een IRA aanval is geweest ligt me nog vers in het geheugen. De aardbeving, de overstromingen. Het is best leuk om eens als toerist rond te lopen. Dit soort dingen gaan door mijn hoofd als ik de restanten en gevolgen zie. Het hoogtepunt vond ik toch wel het Kartuisstadspark. Een klein park, met zoveel stilte en rust. Een meisje ligt op een handdoek  op het gras een boekje te lezen. Twee jongemannen zitten op een bankje te praten over het beeld dat ze voor zich zien. De vogels fluiten, en verdringen het stadsrumoer, de insecten zoemen in de bloemen, met vele soorten. De fontein klatert , een beeld staart peizend naar het water, een prachtig beeld van twee vechtende Herten , een klein stukje van de stad dat heel groen is. De oude muur waar bovenop planten groeien als grasklokje, stinkende gouwe, klimop, en muurleeuwenbek. Uiteindelijk vecht de natuur toch terug. En gek genoeg als harmonisch toppunt galmt uit een van de ramen Pink Floyd.
Als herinnering dat je toch echt in een stad loopt. 
 

Festa natura


 

Vandaag ben ik naar de festa natura dag geweest in de Meinweg.

Het was de eerste editie van FESTA NATURA . Hier stond natuurbeleving centraal, het programma was echt voor het hele gezin. Er was een natuurmarkt, er waren workshops en diverse wandel- en fietstochten onder leiding van gidsen.  

Voor de kinderen was er van alles te doen als stenen schilderen , wol bewerking , bootjes maken speurtochten, klimplaatsen en zeer belangrijk een ijs kraam.    

2009-06-14 001 019 verschillende kramen verschillende verenigingen probeerden zich zo bekend te maken en te promoten.

Het leuke is dat toevallig dat kleine dreumesje op de foto( met dat blauwe T-shirtje aan) meegelopen heeft met onze excursie die begon als een route van 6 kilometer maar eerder richting de tien ging. En ze heeft bijna de hele weg heel dapper en vol enthousiasme meegelopen. 

De verschillende bevers  2009-06-14 001 003                                 

                                Beestjesmuur2009-06-14 001 017 In Nederland mogen er geen gaten meer in gebouwen zijn alles moet afgedicht zijn dit betekent dat een heleboel schuilplaatsen met de jaren helemaal verdwenen zijn 

zo simpel is het om bij nieuwe bouw insekten of vleermuizen e.d.  hun schuilplaats terug te geven.

Houtsnijwerk met de kettingzaag:                                                 2009-06-14 001 005

2009-06-14 001 006

Er waren busjes geregeld om wandelaars naar een bepaalde plek te rijden en dan werd er met een gids terug gelopen naar het bezoekerscentrum . Op die manier liep je met dezelfde afstand als een normale route maar kon je meer van het gebied zien. De gids legde heel veel uit over het ontstaan van het gebied wat eigenlijk een heel mooi verhaal is. duizenden en duizenden jaren geleden bleek dit gebied doorkruist te worden door zowel de Maas als de Rijn.  Er zijn gedeeltes met wit grind in de grond ( Maas ) en gedeeltes met bruin grind (Rijn)   had ik dus echt nooit geweten en ik woon hier al een tijdje. Verder ligt het gebied in een breuklijn gebied dus hebben hier aardverschuivingen plaatsgevonden waardoor hoogte terpen in het gebied te zien zijn langs de breuklijn. Dat wist ik dan wel weer. Vroeger was het gebied allemaal bos Maar dat bos was van de gemeende ( van de mensen) dat gemeende werd door de jaren gemeinde en vandaar weer mein vandaar de naam Meinweg. Dit hield in dat de bevolking het recht had om bomen te hakken, voornamelijk eiken. En de herders om het vee daar te laten grazen.  Dit heeft een enorme kaalslag veroorzaakt. het gebied beplant met dennen en sparren . deze rechte stammen werden dan weer gebruikt voor de mijnbouw.      

Het gebied was bijna helemaal weg geweest als er geen oorlog was uitgebroken. door de oorlog is er ene pauze geweest waardoor het gebied een aantal jaren met rust is gelaten en men daarna de waarde van het gebied begon in te zien. En is het zelfs uitgeroepen tot Nationaal park. De adder en het everzwijn zijn hun grootste trofeeën. Maar op het gebied komen meerdere zeldzame beestjes voor.   

2009-06-14 001 010                                  pijpestrootjes

In Roermond lag een pijpen fabriek en het droge strootje werd gebruikt om in het uiteinde van de pijp te stoppen,  het mondstuk werd hieromheen gevormd en dat ging dan zo de oven in. Het strootje verbrandde en het mondstuk bevatte dan een klein gaatje. 

2009-06-14 001 013 De vennen zouden langzaam dichtgroeien als men niet zou ingrijpen , verlanden heet dat. De vennen zitten vol met groene kikkers en vormen een broedplaats vooor de bruine en de heidekikker. De lelieplanten horen hier eigenlijk niet in thuis en zijn ooit door de bewoners geplant om de bloemen te kunnen gebruiken  in grafkransen en dergelijke 

 

2009-06-14 001 015 Ja, een jeneverbes. Dit zou de enigste jeneverbes zijn die er in de Meinweg groeit. Hier heeft ooit een hutje gestaan en men vermoedt dat deze ooit is aangeplant door de bewoner om zijn eigen jenever te brouwen. Het gekke is dat men heeft geprobeerd deze te enten, te splitsen te zaaien steeds met hetzelfde resultaat. Geen dus. Men weet niet hoe dit kan maar je kan je indenken dat verschillende spook verhalen de ronde doen.

De meinweg


Vandaag ben ik er samen met mijn man erop uit geweest. We zijn naar de Meinweg geweest, deels omdat we er niet zo vaak komen en deels om eens wat kilometers te maken na die donkere winter.en verder wilde hij zijn  auto-gps uitproberen en zien hoe die reageert als we straks in onbekend gebied terecht komen. Makkelijk om te weten dat je kunt terugvallen op zo’n ding. Dus geen paaltjes volgen dit keer maar gewoon lopen waar we zin in hebben en dan maar zien  waar we uitkomen. Heerlijk. Ik moet zeggen dat mijn man die normaal niet zo van dat dwalen houdt en altijd de auto in gedachten heeft nu heel wat ontspannender liep, oke, ga maar, ja is goed , doe maar of wacht dit ziet er leuk uit. Laten we deze kant opgaan. En toen…… tja toen……. bleken we in Duitsland te zitten.  Ik had al een klein vermoeden omdat hun bosbeheer anders is, ruiger meer van laat maar gaan, ook meteen de roofvogels in de lucht. ik weet niet wat het is. We wonen ook heel dicht bij de grens dus we gaan er geregeld overheen en zo gauw we de grens overkomen, valt het echt op. Altijd een roofvogel in de lucht. Er zijn meer Limburgers onder ons en ik ben benieuwd of die dat ook hebben ervaren.
Een tweede vermoeden was de Duitssprekende meneer,  Güten tag die we tegen kwamen, verder liepen we ineens bergop nu heeft Limburg wel heuvels maar niet in dit gebied . Ik zei nog voor de grap dadelijk lopen we naar Elmpterbos.  Ooh, nou ja , we zullen zo wel een weg tegenkomen.
De laatste grote hint was toch wel het al bekende groene driehoeksbord met roofvogel erop. Verder herken ik de oranje gele streepjes van de Maas,Swalm Nette-route  Ja hoor we zijn de grens over. Ook zo iets. We gaan wel vaker de grens over zoals ik al zei en het is zo typisch dat er echt helemaal geen probleem is om Duitsland in te komen maar om er dan weer uit te komen is echt vaak onmogelijk. Zo zijn we een keer binnen een half uur de grens over geweest om wat te toeren . Maar om weer terug te komen is een heel ander verhaal ze geven gewoon niet aan waar Nederland is.Je wordt naar Venlo gestuurd of naar  Kerkrade -Heerlen. Dit keer vonden we een klein bordje met landshotel Cox. Mijn man zegt: Ik weet waar dat ligt en daar wil je dus echt niet uitkomen , dus als die die kant opligt dan is de auto die kant op en moeten wij dus daarheen. ja we willen die kant op dat is duidelijk maar er loopt geen pad die kant op dus wat nu gedaan , een gecalculeerde gok brengt ons verder Duitsland in. Tja soms moet je omhoog om omlaag te kunnen en soms moet je rechtdoor om naar rechts te kunnen. Heerlijk zo´n avontuur. Vooral ook omdat we toch goed voorbereid waren, we hadden brood drinken   genoeg en toen we in de gaten hadden dat ons wandelingetje iets langer ging duren hebben we een broodje achter de hand gehouden.  Nou konden we  dat ding wel meteen uitproberen. Maar ik weet niet wat het is met techniek maar ik heb toch vooral op richtingsgevoel gelopen. Wel prettig als dat ding aangeeft dat je de goede richting opgaat en daar gaat het om. Ik ga er vaak op uit maar kilometers maak ik soms niet veel.  Dus deze klauteringetjes voel ik wel  in de benen. moet ook want over ongeveer anderhalve maand gaan we naar Schotland dan moeten we toch een beetje conditie hebben in die Scottish Borders. Geen idee of we daar aan lopen toekomen maar als we gaan dan zullen we het weten ook. Al is het bergop en af naar de pub.
Natuurlijk onderweg van alles gezien en gehoord, maar weinig foto’s.Loopt toch anders met zijn tweeen en mijn man is al helemaal niet van de ik neem alle tijd voor deze foto-type. En vogeltjes en wandelen vind hij gewoon niet zo interessant, hij is meer van de kikkertjes en lekker aan de waterkant zittend in het zonnetje-type en ondanks het warme weer hebben we deze niet gezien. En verder is hij meer van de neushoorns, olifanten enzo, maar ja die bekijk je ook niet lopend, daar zal het verschil wel inzitten. ook had ik vaak de camera klaar en gebeurde er iets waardoor ik mijn shot miste het was me gewoon niet gegund. Dan had ik hem te donker staan, dan waren de batterijen leeg, dan liep manlief op zijn gemakkie door waardoor vogeltje wegvloog enz, enz. Zo ook al de eerste vlindertjes zien vliegen . Ik vermoed het bont zandoogje maar zeker weten doe ik het niet. De vlindertjes waren klein, oranje of bruin kleurig en ze vlogen hoog en snel. Te snel voor een foto in ieder geval. Vlak bij de auto kregen we weer een boomklever in beeld wat zijn ze toch mooi.
Op de terugweg naar huis  nog drie reeën gespot die hij heeft moeten missen omdat hij achter het stuur zat.  Jammer voor hem,
zal hem dadelijk maar lekker verwennen met een whiskey-tje, dan is hij het leed gauw vergeten. Vooral omdat we een heerlijk weertje hadden