Winter


Afbeelding

Buiten lopend, wandelend

Verademend

Een waterig zonnetje breekt door de wolken

de warme gloed op mijn wangen

een pad met ongerepte sneeuw,

bevroren , knapperig en vervaarlijk,

gerustellende eenzaamheid

doorbroken door opduikende sporen

vogels, konijn en haas 

hebben mijn pad gekruisd

koude stilte, 

Zwarte silhouetten in lucht en kale bomen

groot dreigend maar ook klein speels

De heldere zang van de koolmees

ik ben niet alleen

nooit 

Afbeelding

Advertenties

sneeuwlandschapje


Na gisteren een prachtige crash gemaakt te hebben, besloot ik vandaag dat ik die lift toch maar met twee handen aannam. Mijn ego is gekwetst een paar flinke blauwe plekken en behoorlijk wat spierpijn die me een beetje hindert. Gevolg van de lift is dat ik na mijn werk wel even naar huis moet lopen.  Een wandelingetje van Maasbracht naar Echt.  Met een wit sneeuwlandschap en hier en daar een leuk onderwerp.  Bij een groepje kolganzen die normaal overduidelijk herkenbaar zijn aan hun witte stuit en de witte neusbrug moet ik toch even iets beter kijken om ze te herkennen. De afstand en het tegenlicht van een heerlijk verwarmend zonnetje werken daar ook in tegen.  Kolganzen kun je beter niet opjagen, hoe mooi het ook is om zo’n hele groep ganzen de lucht in te zien gaan.  De ganzen verbruiken bij zo’n paniekvlucht zoveel energie dat ze weer drie uur grazen nodig hebben om dit bij te werken en dan te bedenken dat ze ’s avonds altijd terug moeten vliegen naar hun slaapplek. Dus alleen al voor die vlucht en de vlucht ’s morgens naar de grasvelden hebben ze 6 uur grazen nodig. Iets om over na te denken dus.

een wit sprookjesbos


De Doort is net als de rest van Nederland eindelijk bedekt met een prachtige laag sneeuw. De sneeuw geeft een sprookjesachtig winterwonderland uiterlijk aan het normale groene bos. Als een dikke deken heeft de sneeuw een dempende laag gelegd over paden struiken bomen. De koude temperaturen van -10 die we de afgelopen dagen gehad hebben zijn getemperd tot een warm min 3 graden.  Het bos is getransformeerd tot een witte stille gedempte wereld. De gevallen sneeuw ligt als een maagdelijk tapijt nog ongeschonden. Ik ben de eerste buitenstaander die hier zijn voetsporen zet. De wereld ziet er idyllisch uit.  De stilte is oorverdovend en het enige geluid dat voortgebracht wordt is het kraken van de sneeuw onder mijn voeten. Af en toe sta ik stil om de omgeving in me op te nemen. voorlopig lijken de roodborst en de winterkoning de enige heersers in het witte bos. De grote vijvers zijn bevroren en met sneeuw bedekt. Heel leuk om de konijnensporen over het water te zien gaan. Gek genoeg krijg ik er zo’n Bambi-beeld bij, waar ik Stampertje opgewonden naar het water zien rennen, jongens kom eens kijken waar we nu kunnen lopen, kijk wat leuk. Het plaatje is compleet als ik ook een reeënspoor over het ijs zie lopen.  Langs de vijvers is het verder stil er zitten slechts een paar vinken in de struik. De watervogels zijn weggetrokken, geen meerkoetjes , geen futen en geen zwanen meer. Ergens vreemd om het hier zo stil te zien. Maar er is veel gebeurd aan beheer dus dat laat zijn sporen na denk ik zo.  Vandaar dat ik dus hele verheugd ben om toch ene reeënspoor te ontdekken al was het niet op de plaats waar ik verwachtte. De konijnen zijn in ieder geval goed aanwezig. Langs de waterrand  zie ik nog de sporen van een rat. Als ik het goed heb een muskusrat maar deze zal ik toch ook moeten opzoeken.

Ik verplaats me terug om me naar de andere kant te begeven. Aan de andere kant van de weg ligt het beukengedeelte en de verandering is opvallend hier leeft het meer. Vogels zijn druk in de weer en vooral onder aan de stammen zie ik veel beweging. Ook de sneeuw is hier een rommeltje van allerlei verschillende sporen waardoor de prenten niet meer goed te onderscheiden zijn. Hier zie ik vooral ook muizen sporen tussen de konijnensporen. Dan een spoor dat ik niet erg goed ken. Leuk zo leer je steeds meer. Zo is ook heel leuk om te zien dat de merel de blad omgooier in het bos, de plekjes onder de boomstammen sneeuwvrij maakt waardoor het onderliggende blader dek zichtbaar wordt. Precies aan de oostkant van de bomen waar dus de minste sneeuw ligt. Het roodborstje maakt er gretig gebruik van. De grootste lawaaimaker is juist de kleinste aanwezige namelijk het winterkoninkje.  Het is misschien een idyllisch wereldje voor ons maar voor de dieren die er wonen is het hard werken geblazen. Het is maar goed dat ze in hun overlevingsdrang ,niet beseffen dat ik me weer terugtrek om me naar mijn warme huisje te begeven waar de koffie lekker ruikt.      

En toen was het wit !!!!!


 
 

Vanmorgen werd ik wakker van een zeer vreemd geschraap. kras kras . Hoe laat is eigenlijk ? Ik moet op staan , kijk naar buiten en daar ligt me toch een pak sneeuw. Shit ooh nee  , dan mag ik wel opschieten want dan ben ik natuurlijk veel langer onderweg.  Ik kleed me snel aan, gauw een boterham naar binnen,  roep de kids. Volgens mij in een andere volgorde. Regenbroek aan, schoenen zoeken . Moet ik daar doorheen?… nou ja ik zie wel. Ik zet mijn brommer klaar , krijg met heel veel moeite de poort open. Wow daar ligt toch zeker 10-15 cm sneeuw als het niet meer is. Koud is het niet .
 
 
 Heerlijk altijd als de sneeuw er ligt. maarre ik loop de steeg uit ik kijk naar de straat en heb echt zoiets van:  nog niet misschien, ik ga toch echt niet op de brommer balancerend richting Maasbracht . Er is nog helemaal niet gestrooid laat staan hoe het op de fietspaden en de landwegen is. Weer naar binnen, telefoon gepakt en mijn clienten gebeld. Goeiemorgen mevrouw, vindt u het heel erg als ik vandaag niet kom ? Nee kind zou ik ook niet willen. Goed zo dat is al 1.  Goedemorgen meneer, (een heel duf antwoord bij mijn uitslapertje) heeft u al naar buiten gekeken? Ja, nee, ik kom woensdag wel, is dat goed?   Ja na de middag. Goed zo haha heerlijk een vrije dag. Nu maar hopen dat het morgen inderdaad wat beter is op de weg.  Mijn dochter uit bed gegooid schijnt een vrije dag te hebben , studiedag  leraren en dat na drie weken vakantie , Helaas, jammer dan je kranten die je gisteren niet wou doen liggen op je te wachten enne …… god straft onmiddelijk dat blijkt. Hoezo ….kijk maar naar buiten.
Ooooh nee , dat meen je niet, dit is niet eerlijk. Nee inderdaad niet eerlijk maar wel heel mooi, mischien dat ik straks nog meer foto’s heb, als ik mijn snowboots terug heb, want die heeft ze wel ingepikt natuurlijk.