Texel


Vakantie en waar beter lekker uitwaaien en genieten van de natuur en vooral van elkaar als op een eiland als Texel.
De gevoelens liggen er, de emoties ook alleen ik krijg ze even niet onder woorden gebracht dus dan maar een album en gewoon genieten van wat we gezien hebben

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

en misschien is het wel een ervaring om sprakeloos van te worden, zelfs voor een redelijk ervaren vogelaar als ik zijn deze aantallen en soorten echt indrukwekkend. En zelfs weer nieuwe soorten kunnen aftekenen op mijn lijstje.

St Nicholas church in Dereham


 

Ik ken er een paar die heel blij zijn dat deze foto’s eindelijk langskomen. Al de eerste keer in Dereham had ik de neiging om de familie de familie te laten en eens echt de toerist uithangen, maar toen kwam het er niet van. Nu voelde ik me bekend en vertrouwd genoeg om op speurtocht uit te gaan en daar lag achter de Ted Ellis walk net voordat je het centrum inloopt deze magnifieke kerk. Lonkend, verleidelijk, en toe ineens het zonnetje zijn dak raakte was ik helemaal verkocht, zeker toen mijn oog viel op het pad naar de graven toe. 

Ik ben gek op oude graven, grafstenen en kerken. Dat is niet zozeer om religieuze reden maar zeker wel vanwege de architectuur. Kerken zijn daarvoor prachtige voorbeelden zoveel culturen zo veel verschillen niet alleen van buiten maar zeker ook van binnen. want binnen in een kerk vind de beleving plaats en de reflectie van wat er binnen in zo’n kerk afspeelt geeft aan hoezeer de kerk in of buiten zijn parochie staat. In deze kerk kwam de warmte en de huiselijkheid naar voren. De vele gedenkplaten , zowel in steen als in het glas in lood laten al iets blijken van de betrokkenheid van de mensen. Maar wat vooral opviel bij binnenkomst  was het feit dat er een aparte speelhoek is voor de kinderen  met een matje op de vloer en stoeltjes, een Box en speelgoed en al.  Ergens in een doos stonden bekertjes en een fles ranja-achtig iets. Verderop kwam ik geborduurde kussentjes tegen als herinnering. Met  moeite trok ik me los want hoe meer ik door de kerk liep hoe meer ik zag. 

Ted Ellis Walk in Dereham


Het is algemeen bekend dat ik nu eenmaal altijd kriebels in de benen krijg en er gewoon af en toe op uit moet. Dus toen we lekker bij Andrew en Helen gesettled waren en er van alles gebeurde en ook weer niets was dat een mooie moment om eens zelf de buurt te gaan verkennen. Onderweg naar het centrum ligt rechts een soort park waar Stuart en ik vorig bezoek ook al eens met Andrew doorheen zijn gelopen.  Het park begint met de Ted Ellis Walk.

Ted Ellis was een natuuronderzoeker die leefde van 1909- 1986. Geboren in Guernsey maar van Norfolk ouders. Zijn hele leven heeft hij gewijd aan natuurhistorie,  veertig jaar lang heeft hij gewoond in Wheatfen  Breed, Surlingham in een gebied van 130 hectare bos en moeras. De man is geroemd vanwege zijn onderzoek in de academische wereld. Maar het meest geroemd is hij door zijn enthousiasme en zijn kunde om zijn passie onder woorden te brengen bij het gewone publiek. Ted Ellis was al vroeg bewust van het belang van bepaalde gebieden en probeerde deze te behouden maar ook toegankelijk te maken voor genot en educatie naar kinderen en iedere natuurliefhebber.

Het park dat gelegen is midden in Dereham en begrensd wordt door woningen aan alle richtingen, is een prachtig mooi voorbeeld van hoe natuur en wonen kunnen worden gecombineerd. Het gebied lijkt op het eerste oog een groot grasveld met bomen en hagen waarlangs een beek loopt.  Het gebied wordt doorkruist door twee grote paden. Eén van noord naar zuid en de ander van west naar oost. Op deze manier zijn de paden de grote verbindingswegen  van woning naar centrum naar school enz. Deze wegen worden dan ook volop gebruikt door bewoners, hondenbezitters, fietsers enz. Het kwetsbare gebied zelf is afgezet met een hek of haag maar is daarbij niet helemaal ontoegankelijk. Wil je het gebied en daarmee in de natuur stappen dan hoef je maar een van de bijna verborgen doorkruizende paden te nemen en deze brengen je door het hele gebied zonder een hond tegen te komen. Terwijl de honden rennen en ravotten in de speelweide gelegen naast de speeltuin kun je aan de andere kant van de beek de stilte opzoeken. Alhoewel je het niet stil kunt noemen, overal zie je vogels die zich tegoed doen aan de bessen van de meidoorns die nu volop in bloei staat. De Vlaamse gaaien zijn volop te vinden in en nabij de eikenbomen waar ze met voorkeur de groene eikels zoeken om deze net als een eekhoorn te verstoppen voor de moeilijke tijden die komen gaan. Om deze reden wordt de Vlaamse gaai ook wel bosbouwer genoemd want ieder eikeltje dat achter blijft is goed voor een nieuwe boom. Terwijl ik me  steeds dieper begeef in het hart van het gebied begint het langzaam te dagen wat een unieke biotopen zich hier bevinden en jawel biotopen. Er bevinden zich oeverkanten met begroeiing maar ook kale kleiwanden waar de gaten van muizen of nestelende ijsvogels zijn te zien. Op sommige plaatsen domineren de eiken en meidoorns, op andere is het wilgen en rietgroei. Op een plaats vind ik zelfs een verdwaalde marihuana plant. Joost mag weten hoe die daar terecht is gekomen.  

Langzaam begint zich een plaatje te vormen en de verschillende grassen, rietsoorten en struiken geven aan waar de moeras , natte gebieden zelfs plassen en droge en/of drooggevallen gebieden zich bevinden met daarbij hun eigen insecten dieren en vogels. Het is geen wonder dat de mensen hier Wellingtons (regenlaarzen) dragen. Maar goed dat mijn schoenen redelijk waterdicht zijn. 

Een gesprek met een lokale bewoonster begint met “looking for something special? ” en eindigt met bijna een lezing over welke dieren zich in dit gebied bevinden. ‘s Avonds kun je hier bijna niet lopen van de padden en de kikkers die zich op het pad bevinden. En ik woon hierachter en heb regelmatig de sperwer in de tuin. Zo mooi. Geweldig, vooral omdat deze vrouw wist dat Echt vlakbij Aken op het drielandenpunt ligt, nou ja dat is toch al redelijk in de buurt toch ? Ze is al in Nederland op vakantie geweest en heeft zelfs op haar zestiende in Nijmegen gewoond.

Onze conclusie was dat Nederland en Norfolk heel veel op elkaar lijken, klopt ook wel ware het niet dat Nederland een stuk kleiner is en zeer dichtbevolkt en een panische angst lijkt te hebben voor ongemaaide gebieden en de Engelsen een panische angst voor grote roofvogels hebben. Iedere grote roofvogel wordt al gauw uitgemoord uit angst voor hun aanval op hun ooh zo special “grouse” en andere  hoenderen. In Engeland is zo eens een oehoe paartje dat in de publiciteit kwam omdat deze via Nederland of België is uitgevlogen binnen een week vermoord. Het mannetje werd afgeschoten en het vrouwtje is gevlucht. Volgens Engelsen exoten. Een buizerd zul je daar ook niet gauw in het luchtruim zien. In Engeland wordt niets gemaaid en dat is ook te merken aan het levendige insecten en vogelwereld. Geloof het of niet maar hier zijn de mussen nog wild.  De vos had ik al ontdekt of in ieder geval was zijn aanwezigheid verraden door de vleugels die hij achter had gelaten na het verorberen van zijn prooi, een fazant. De ijsvogel heeft met zijn aanwezigheid meteen aan het begin van de wandeling al de toon gezet, deze dag kan niet meer stuk. Roodborstjes, heggemussen vinken, gaaien, spechten allemaal laten ze zich zien. De herfstkleuren doen bijna sprookjesachtig aan. En de bomen zijn van het formaat waar je in Nederland bijna alleen nog maar van kan dromen.

In het midden van dit alles is nog een zeer serieus omheind gebied te herkennen met twee poorten een aan het begin en een is vaag aan de horizon te herkennen dus dat nodigt uit tot verder ontdekken. Het blijkt al gauw dat dit een zeer kwetsbaar en nat gebied is. Dit  moet een paradijs zijn voor kikkers, salamanders, slangen, libellen en ander bij het stilstaand water behorende dieren. Helaas is het tijdens mijn wandelingen, want ik ben hier twee keer komen wandelen te koud of bewolkt en iets te laat in het jaar om te kunnen ontdekken wat zich hier verscholen houdt. Dwalend langs de paadjes word ik verliefd op dit gebied en realiseer me dat ik hier nog wel menig uurtje zal gaan doorbrengen. De sporen van de zomer zijn nog hier en daar nog zichtbaar, dit moet een grote bloemenweelde zijn geweest. Haastig zie ik de moeders langs de paadjes lopen op weg naar de school. Zullen ze zich realiseren wat een prachtig gebied dit is? 

tijd vliegt


ik wil iedereen even een hele fijne week toewensen
hier is het wat druk geweest dus ook vermoeiend,
we hebben de spuiten gehad van de GGD twee stuks .
één arm is helemaal stijf geweest en de andere heeft nog steeds een flinke blauwe plek.
volgens mij heb ik toch een reactie gehad in die zin dat ik een paar dagen niet echt lekker ben geweest.
gelukkig viel het werk mee dus kon ik ook uitrusten, maar helaas toen werkte het weer niet mee.
bah, al die regen ik zou er depressief van worden en ik had nog wel net mijn tuin gesproeid,
was ook nodig en als ik twee dagen op de regen had moeten wachten dan was mijn tuin verdord geweest.
vandaag een vrije dag joepie, nou ja vrij….. er staat een berg strijk op me te wachten,
ik moet foto’s maken van de hondjes (goh wat vind ik dat erg) ,
mijn zoon naar het uitzendbureau sturen ,als ik hem tenminste uit zijn nest krijg
hij is wel geslaagd jippiejahee. dat is een hele opluchting voor ons ouders zeker.
 weer een stapje op weg naar de zelfstandigheid
de postbankpassen nakijken want volgens mij heb ik euro passen en dan zou ik in Zuid-Afrika geen geld kunnen krijgen, langzaam de medicijnlijst bijelkaar gaan zoeken wat hebben we nodig wat niet.
eigenlijk moet ik ook nog naar de kapper maar het is maandag dus die zal wel dicht zijn.
en verder moet ik eens effe met ons hondje ( beetje van ons dan ) gaan spelen
 want eind deze week mag hij uit het nest. zo’n leuk droppie allemaal trouwens
gelukkig heeft ze ze nu allemaal verkocht want ik begon steeds meer te twijfelen en ze zijn ook zo leuk.
maar vandaag is het mooi weer, dus we beginnen eens met aankleden, zoon uit nest roepen, belletje plegen wanneer ik terecht kan en die strijk komt vanavond wel, zonde van het mooie weer.
en verder lekker rommelen in de tuin tenslotte is het wel een vrije dag .
  ooh ja daar begon ik mee ik wens jullie een hele fijne week , geniet ervan