kroondomeinen


Goh wat vliegt de tijd alweer een week geleden , vorig weekend waren we weer op bezoek bij Roel en Toos. Een weekendje met gezelligheid en verwennerij.  Heerlijk wel om na een week nog weer even de herinneringen op te halen.   Na een dagje Burger’s waar ik makkelijk kamperend met een tent een week om zou kunnen krijgen en een zalig ontbijt dat zeker 5 sterren verdiend gingen we nog lekker op pad de prachtige natuur in. Er Is zoveel moois in de omgeving dat het inderdaad moeilijk kiezen is want ieder gebied ieder terrein heeft zijn eigen pronkstukken.

Dus over pronkstukken gesproken dan maar eens op bezoek bij de koningin, dat komt ook niet iedere dag voor.  Het gebied is eigendom van de oranjes maar is wel opengesteld , toch aardig van ze dat we mogen meegenieten van ons eigen land. Rond september wordt de boel weliswaar dichtgegooid want dan moeten ze toch even hun zogenaamde adelijke hobby vervullen. Een prachtig gebied dat is zeker, en vooral een prachtige dag al stond er meer wind dan de zaterdag ervoor. We hier in het zuiden hadden nog niet veel zon gezien. denk dat die op vakantie was ofzo en als plaatsvervanger heeft die de wind maar gestuurd. Hij dacht zeker als het maar genoeg waait dan blijven de mensen wel binnen en dan missen ze me niet. Nu is het alweer bijna Pinksteren en eindelijk hebben we weer een beetje weer.

ik laat jullie verder genieten van de kruipende en krioelende beestjes in de Kroondomeinen. 

Het hutje op de hei is Vennema’s hut  dat zou vroeger zijn gebruikt als schuilplaats bij slecht weer voor de eekschillers. De naam Vennema komt van een zwerver, die het als schuilhut gebruikte.
Het was ook  het plekje waar Koningin Wilhelmina graag vertoefde en waar ze ook haar schilderijen vervaardigde,   bovenin maar dat is vrij nieuw is uit hout een kroontje en de letter W verwerkt.  De foto die daar achter komt geeft het uitzicht vanuit het hutje naar de hei.  Helemaal niet verkeerd en ik kan dan ook helemaal begrijpen waarom ze daar zoveel tijd doorbracht. Het was eigenlijk jammer dat we geen thee bij ons hadden anders hadden we even een geciviliseerd kopje thee met haar kunnen drinken.

Burlen op de Veluwe


Herrie op de Veluwe. Weer een ervaring rijker. De uitgestrektheid van de Veluwe blijft me verbazen. De intensiteit van de natuur die zich maar uitstrekt en uitstrekt. De variatie die ik weer heb mogen beleven in planten en vogels en paddestoelen, zorgen ervoor dat ik er weer even tegenkan. Geen yogamatje kan op tegen de heling en werking die de natuur op me heeft. Ondanks alle zogenaamde natuurfotografen die menen dat ze het alleen recht hebben omdat ze zo’n  enorme lenzen en camera’s hebben dat ze bijna onder het gewicht bezwijken. De arrogantie die ze tentoonstellen laten we maar in het midden. Feit is dat ondanks hun bombarie wij een plaatsje hadden op de eerste rang. Herten doen namelijk niet aan bombarie. De herten doen wel aan trots en dat blijkt uit het feit dat dit mannetje zich gedroeg als een volwaardig fotomodel. Het is duidelijk dat dit exemplaar dit niet voor de eerste keer doet.