Curfsgroeve


Met Limburgs landschap op excursie, het doel is de Curfsgroeve nabij Meersen.  De groeve die ontstaan is door de afgraving van kalksteen. In 2009 is de productie gestopt en nu al zijn er bijzondere beschermde diersoorten aangetroffen. De oehoe heeft er drie jaar achter elkaar gebroed maar is nu naar het schijnt weer verdwenen, wie weet heeft het regenachtige weer ermee te maken gehad.  De groeve is normaal een afgesloten gebied.
Vandaag kregen we de kans om eens een kijkje in de groeve zelf te nemen. Met een diepte/ hoogte van zo’n 47 meter, ( was ooit 50 meter) maar op last van de Waterleiding/provincie is de groeve helaas met drie meter opgevuld. Hoezo helaas ? Door de afgravingen was de unieke mergel zeer kalkrijke ondergrond naar boven gekomen met dus een voor Nedderland zeer uniek biotoop. Maar omdat er ook waterwinning plaatsvindt en het risico op vervuiling (  mergel en kalk zijn zeer doorlatend waardoor eventuele vervuiling door vrij baan zo hebben om in het drinkwater te komen is dus de boel drie meter opgevuld zodat de bovenlaag als een filter fungeert.
Gelukkig hebben ze in de opgevulde veenlaag toch behoorlijk wat kalk kunnen toevoegen waardoor er toch weer iets unieks ontstaat. De mergelgroeve wordt begraasd door landgeiten die we helaas niet hebben gezien. De begrazing door landgeiten voorkomt dat de groeve dichtgroeit door bos en je ziet ondanks dat toch behoorlijk wat boompjes verschijnen. Er is ook een stuk afgezet om te voorkomen dat de geiten de rolklaver volledig wegeten want dat is weer een waardplant voor het klaverblauwtje, dat er ooit veelvuldig voorkwam.
Ook de geelbuikvuurpad is vanaf 2004  voor het eerst daar waargenomen. De geelbuikvurpad heeft een voorkeur voor watergevulde karrensporen met weinig begroeiing om zijn eieren in af te zetten en omdat deze karrensporen snel opwarmen omdat ze ondiep zijn wel daardoor wel eens droogvallen heeft de geelbuikvuurpad het unieke vermogen om wel zeker 7 keer per jaar aan eiafzetting te doen  waardoor de kans op nakomelingen aanzienlijk vergroot kan worden want zo lukt het hopelijk altijd om wel 1 keer voor nakomelingen te zorgen. De geelbuikvuurpad heeft een uniek gekleurde buik en hoe verleidelijk het ook was om zo’n padje op te buik te bekijken heb ik het niet gedaan want er heersen nogal wat ziektes onder amfibiën op dit moment dus is het beter om alle waterbeestjes gewoon met rust te laten . De geelbuikvuurpad is echter ook herkenbaar aan de pupil die hartvormig is, dus we hoeven niet te twijfelen aan de identificatie. Voor de rest zou ik zeggen bekijk de foto’s, die spreken voor zich.Ik heb genoten ondanks de gemene beklimminkjes maar niets zo heerlijk dan mogen struinen en zelf op ontdekking te kunnen gaan. Wellicht dat we met onze ogedane kennis nog wel een keertje meegaan. Maar de wandeling rondom de groeve zal ook interessant zijn. maar dan is verrekijker zeker geen overbodige luxe .

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

genieten op een zondag morgen


Afgelopen zondag op pad in een Belgisch natuur gebied, net bij ons over de grens en voor ons totaal onbekend terrein. Een juweeltje zoals nog wel zal blijken.  Om te beginnen is er meteen aan het begin een proefveld voor de grauwe klauwier ingericht.  Hopelijk zal hij daar gaan nestelen.
Verder werden we van de ene verassing in de andere verassing geworpen.  Zoveel biotopen bij elkaar is een genot voor de vogelaar, terwijl het gebied op zich niet overdreven groot is maar wel verbonden met andere gebieden.

 

IMG_5316

Het gebied bestond uit veel water, plassen, beekjes, stroompjes,  moerasbos enz.
Ondanks het feit dat het weekend was was het er toch redelijk rustig zodat we niet werden gestoord door blaffende honden, of schreeuwende mensen omdat  honden nooit luisteren. Het was een heerlijke dag, lekkere temperatuur, geen tot weinig wind.

IMG_5231

De hele natuur straalde rust uit. Vogels floten volop, vlinders fladderen over het gras, en in de wei liepen kortgeschoren schapen te grazen. Kleine krokkelende paadjes die tevens toch ook duidelijke routes zijn.

IMG_5264
IMG_5380

En we worden geleid langs schermen en kijkpunten.
Een prachtig voorbeeld van hoe natuur en recreatie hand in hand kunnen gaan.
Zonder te storen kan de toeschouwer genieten van het theater dat de natuur in petto heeft.

IMG_5417
Tenminste een toeschouwer met respect voor de spelers.  Net als in het theater kan een harde stem, een mobiele telefoon een enorm storend element blijken niet alleen voor de spelers maar ook voor het andere publiek.  En dan valt weer op hoe sommige van die zogenaamde natuur-paparazzi met hun grote toeters en bellen zo vol van hunzelf zijn dat ze dat ze blijkbaar alleen zichzelf willen horen, maar vooral willen pochen over alles wat ze gezien hebben IMG_5405
We stellen ons verdekt op achter verschillende open raampjes met een wel zeer comfortabele bank en genieten desondanks het gekakel van de buurman van het schouwspel dat zich langzaam voor onze ogen ontvouwt.  En terwijl we genieten van een capriolen uithalende boomvalk die ik met mijn eenvoudig cameraatje probeerde vast te leggen, Alleen het proberen te volgen van de vogel is al een sport op zich. Hoor ik naast me bij de buurman alleen maar commentaar over te donker, te snel enz.  en ja het is geen wereld foto maar wel mijn eerste boomvalk ooit.

IMG_5398
Terwijl wij al een half uur aan het genieten zijn van meerdere rietgorsen die verstoppertje spelen in het riet wordt de buurman ook ineens wakker , kijk een rietgors. Wij kijken elkaar stil maar ook veelbetekenend aan. Ja een echte vogelaar dat is duidelijk. nog duidelijker toen ik neens een opvallend geluid hoorde. een soort loeiend geluid. eigenlijk best wel dichtbij , De buurman reageerde niet maar was ondertussen wel volop aan het vertellen over et feit dat hij een roerdomp had gefotografeerd. Zo geïnteresseerd dus dat hij het geluid ervan niet eens herkent. Voor mij is het duidelijk deze zogenaamde natuurliefhebber is niets meer en minder dan een natuur papparazzi die zich alleen maar interesseert voor de beste kiek.
Wij genieten nog wat na van de vele vogels die zich laten zien als er opeens nog een cadeautje voorbij komt Opvallend blauw maar ook schuw, toch wel het mooiste vogeltje dan toch op zijn minst een ervan alhoewel ik wel heel veel vogels mooi vind.
IMG_5344

IMG_5345

IMG_5346

IMG_5347

IMG_5348

IMG_5349
Dat is toch op en top genieten zoiets  net als al dat jong grut dat we langs zagen zien komen .  Weer bijgetankt nemen we afscheid van het gebied waarbij we ons stellig voornemen om lekker eens een keer door de week en lekker vroeg weer terug te komen. Waarschijnlijk, zeker weten  niet voor de laatste keer.

Zwarte specht oftewel Dryocopus martius


Zwarte specht oftewel Dryocopus martius

Ook de zwarte specht heeft de lente in zijn kop en daardoor niet zo schuw als normaal. Met een prachtig specifieke geluid. Als je het geluid eenmaal gehoord heb vergeet je het nooit. Ik herken drie verschillende roepen.

Een geschenkje


Laatst waren we weer lekker aan het stappen. Ik moet zeggen toch wel gezellig met zijn tweetjes.  Ik ben er al helemaal aan gewend maar wij beleven de natuur dan ook bijna op dezelfde manier.  De rust, de geur, de wind, het geluid maar vooral het buiten zijn het in beweging zijn,vinden we allebei heel belangrijk. Tegenwoordig wandelen we veel bij ons in de buurt. Tenslotte liggen er hier hele mooie plekjes.  We dwalen vaker af of we onderschatten onze tijd en daardoor komt het nogal eens voor dat we nogal eens op kleinere niet vaak gebruikte paadjes terecht komen. Zeker als we 7 kilometer en meer lopen, komen we buiten het zogenaamde blokje om van de meeste mensen.  En soms verkennen we van die paadjes die dan doodlopen blijken te zijn. of onder water staan en dan ?????? Goeie wandelschoenen zijn dan een must.  En goed betekent dan waterdicht want er is niets zo erg dan in deze tijd van het jaar natte sokken te krijgen en dan nog 7 kilometer te moeten lopen om thuis te komen.  Gelukkig komen we dan vaak dingen tegen die dat leed dan weer verzachten. Al moet ik zeggen die natte sokken  dat valt vaak wel mee.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Dat is toch gewoon op en top genieten. We hopen dat we straks meer tijd krijgen om vaker dit soort wandelingen te maken.

Goudvink : Pyrrhula pyrrhula


Weer eens ouderwets eropuit,  het zonnetje schijnt en staat een matig windje dat vanmorgen kil aanvoelde maar die tegen de middag aan eerder aangenaam aanvoelde dan fris.

Het was druk, waarschijnlijk omdat het gisteren de hele dag geregend had terwijl vandaag de dag al vroeg in het licht baadde. Druk en toch vonden wij de rust om om ons heen te luisteren waarbij een blaffende hond wel erg storend kan zijn maar het geroep van mensen op zo’n niet luisterende loslopende hond eigenlijk nog veel meer stoorde. Wat kunnen mensen toch luidruchtig zijn…. of kunnen wij gewoon weinig hebben? Beide staren we omhoog naar de lange dunne dennennaalden van een vliegden waartussen een heel klein vogeltje danst. Groenig met een geel streepje op de kop.  Ons kleinste vogeltje. Hoor je hem ? vraag ik . Nope, zegt mijn maatje. Kan kloppen veel mensen horen hem niet.02-02-2014 Vlodrop (3)

Het geluid is zacht en hoog. Vaak zit dit dotje in gezelschap van andere vogels in dit geval nog een leukertje waarvan ik het geluid al aardig begin te herkennen.  De kuifmees is toch wel een van mijn favoriete mezen, alhoewel de staarmees is ook heel leuk, en de pimpelmees…… 02-02-2014 Vlodrop (1)De drukke mensen lopen langs ons heen zonder ook maar even naar boven te kijken.  Zij zijn druk aan het praten, met hun kinderen of honden of misschien alles tegelijk.  We wachten even tot ze langs zijn gelopen…….ga maar, loop maar lekker door …..dan hebben we weer effe rust. De honden vind ik het ergste. Die horen niet los, mogen zelfs niet los.  Ik weet nooit wat zo’n beest doet. Loopt hij door?  begint hij te blaffen? gaat hij grommen? springt hij tegen me op……? nee ik ben gek op honden, maar heb het niet op vreemde loslopende honden, die jagen me de zenuwen op het lijf.

We lopen maar weer verder genietend van het geluid van de specht, boomklever en de mezen.  Op een gegeven moment lopen we langs een stukje open terrein een miniakker. Langs dit akker wemelt het van de vinken en mezen. We luisteren en ik wijs mijn maatje erop dat ik een goudvink hoor. Ik weet het bijna zeker. een heel zacht en kort djuuu. Heel onopvallend. Ik kijk in de bomenrij maar niks te zien. Heb ik het niet goed gehoord?  Een aankomende luidpratende groep haalt ons uit de trance we lopen verder. Weet je wat? zegt mijn maatje we lopen hier naar links en dan onder het tunneltje door dan komen we weer bij de Dahlheimer Molen uit en dan kunnen we zo weer terug naar de auto. zo gezegd zo gedaan. Bij de dahlheimer molen was het echt superdruk.  Het hele terras zat vol met koffie en chocomelk-drinkende mensen en het rook er naar warme wafels. Voor ons niet weggelegd die drukte dus we lopen gewoon door.

Regelmatig genietend van de vogels, zoekend in de boomtoppen. En toch was het een goudvink zei ik , waarop mijn maatje zei ik hoor hem ook af en toe.  We horen het vage toontje hier en daar maar zien ho maar.  Daar staat de goudvink ook wel om bekend een prachtige verschijning maar erg onopvallend en dat ondanks de opvallende kleur. Ik herinner me een keer dat er een goudvink voor me zat op een meter of 10 afstand,  ook in de winter dus kale bomen ik zag hem,  keek even opzij om mijn partner aan te stoten  en had daarna de grootste moeite om hem weer terug te vinden.

Ons rondje zat erop en we liepen gedeeltelijk dezelfde weg terug zodat we lekker door het bos bleven lopen in plaats van over de gewone weg. En zo kwamen we weer langs het akkertje. maar nu anderhalf uur later, de grote drukte in het bos was voorbij,  Ook nu weer wemelde het van de vogels, koolmezen, pimpelmezen, vinken, zelfs een zwartkop en ineens weer heel zacht Djuu…….. We voelden ons niet meer opgejaagd en ondanks de toch al naderende zonsondergang bleven we staan om nu eens op ons gemak te bekijken welke en hoeveel vogels er nu zaten.  Djuu…
Hoor je hem? Ja …. ik neem mijn camera en zoek het gebied af waar het geluid vandaan komt. ik zie iets en klik….. ja zeg ik volgens mij is dat een goudvink….. ik laat de foto zien … hij is niet van al te beste kwaliteit, takjes, wazig enz. maar …. we zien de zwarte kop de dikke snavel.. ..

02-02-2014 Vlodrop (28)

Waar ? zegt mijn maatje ik wijs en  hij neemt de verrekijker.
Ik zie een vink 02-02-2014 Vlodrop (21)

Ja ik ook maar kijk  dat is toch echt wel een goudvink of niet???? ik zie daar toch ook  oooh kijk daar ………. daar is die ,02-02-2014 Vlodrop (39)in de verte zie ik duidelijk een rode buik . we hebben het geluk dat de ondergaande zon achter ons ligt en de vogel mooi verlicht. Terwijl ik probeer in te zoomen en de vogel steeds dichterbij haal zie ik ineen nog eentje, fletser weliswaar. Het vrouwtje.  Meteen als ik deze zie zie ik een vogel de andere wegjagen van zijn plaats . Nog een goudvink . Ik zie er volgens mij twee , een koppeltje zei ik net.  niet veel later telde ik zeker weten drie mannetjes en een vrouwtje.  De goudvinken zitten op een toch wel behoorlijke afstand en het licht wordt al snel minder.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mijn maatje geeft aan dat het niet erg verstandig is in het donker en wil nu toch graag verder zodat we kunnen zien waar we lopen , maar eigenlijk ook weer niet want zijn oog wordt gevangen door een vogel die een dennetje in schiet…….Volgens mij zag ik zelfs twee vrouwtjes….we zullen zien mijmer ik nog door op de goudvinken.

02-02-2014 Vlodrop (70)
Welke is dat ? Waar ? vraag ik en weer wordt de camera gericht. Nog een soort die we nog niet gezien hadden maar die we zeker verwacht hadden

02-02-2014 Vlodrop (74)

Het is een geelgors, ook hier zagen we er weer meerdere van.
Met moeite rukken we ons los van het plekje dat heerlijk rustig was en vol leven. We moeten echt verder …terug naar de auto en we zijn toch behoorlijk wat afgedwaald dus het is nog even voordat we bij de grotere weg komen.
Toch ook hier worden we weer eventjes afgeleid als er ineens vlak bij ons een luid geklop klinkt

02-02-2014 Vlodrop (76)

Een grote bonte specht , leidt ons het bos uit.
Een vruchtbare middag waarbij we veel gezien hebben en vooral heel veel genoten hebben ondanks de drukte om ons heen.  Van mij mag het weer zo blijven, ik vind het wel lekker zo met het zonnetje.

 

Texel


Vakantie en waar beter lekker uitwaaien en genieten van de natuur en vooral van elkaar als op een eiland als Texel.
De gevoelens liggen er, de emoties ook alleen ik krijg ze even niet onder woorden gebracht dus dan maar een album en gewoon genieten van wat we gezien hebben

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

en misschien is het wel een ervaring om sprakeloos van te worden, zelfs voor een redelijk ervaren vogelaar als ik zijn deze aantallen en soorten echt indrukwekkend. En zelfs weer nieuwe soorten kunnen aftekenen op mijn lijstje.